I SA/Gd 1182/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 13 stycznia 2015 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gd 1182/14 w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 sierpnia 2014r., sygn. akt [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia oddalić wniosek strony o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 13 stycznia 2015 r. w sprawie sygn. akt I SA/Gd 1182/14. I SA/Gd 1182/14 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 stycznia 2015r. r., sygn. akt I FSK 716/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 sierpnia 2014r., sygn. akt [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym (k. 44 akt). Skarżący pismem z 18 stycznia 2015r. (k. 48 akt), uzupełnionym 30 stycznia 2015r. (k.74), złożył do WSA w Gdańsku wniosek, w którym "wzywa WSA do uzupełnienia uzasadnienia wyroku z 13 stycznia 2015 roku. Swoją skargę na SKO oparłem na dwóch głównych zarzutach do których WSA w uzasadnieniu w ogóle się nie odniósł", wnosząc o szczególną staranność sądu. K. S. podkreślił, że nie doszło do obowiązku zapłaty za parkowanie; ponadto nie korzystał ze strefy płatnego parkowania, powołując się na prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w G. z 16 lutego 2012 r. w sprawie [...], uniewinniający skarżącego od popełnienia wykroczenia z art. 92 § 1 Kodeksu Wykroczeń. Wskazał, że "zarządca ruchem w G. nigdy nie wywiązał się z ustawowego obowiązku wyznaczenia miejsc postojowych wewnątrz SPP (jedynie oznakował granice SPP) i nie oznakował miejsc postojowych wewnątrz strefy płatnego parkowania" (k.48). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Z mocy art. 157 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zdaniem Sądu, z wykładni gramatycznej dyspozycji art. 157 § 1 p.p.s.a. wynika, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., wyd. IV., str. 445 – 446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343), bowiem złożony na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2011 r., str. 561). Reasumując: wniosek o uzupełnienie może dotyczyć jedynie samego rozstrzygnięcia, to jest sentencji wyroku (lub postanowienia – art. 166 p.p.s.a.), a nie jego uzasadnienia. Sąd podziela potwierdzające ww. wykładnię art. 157 p.p.s.a. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia NSA z 27 maja 2011 r., II FSK 2067/09; z 6 marca 2008 r., I OSK 1664/06; z 12 stycznia 2010 r., II OSK 80/07, z 22 października 2008 r., II OSK 27/08; z 9 lipca 2013 r., I FSK 716/12 - dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a. i art. 160 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. EK