I SA/Gd 1203/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 12 lipca 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania B. S. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 27 czerwca 2013 r. ustalającej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 r. w kwocie 183.905 zł, uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości i ustalił podatek w kwocie 97.624 zł. Na powyższą decyzję organu odwoławczego B. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek wskazano, że uiszczenie tak wysokiej kwoty podatku może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody oraz obawę spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z uwagi na możliwość przedwczesnego wszczęcia i prowadzenia egzekucji przez organ podatkowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Przywołane wyżej przepisy wskazują wyraźnie, że wstrzymanie wykonania aktu jest dopuszczalne, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że w okolicznościach konkretnej sprawy można zakładać, spodziewać się zaistnienia takiej sytuacji, o jakiej mowa w przepisie. Nie może przy tym budzić wątpliwości, że ocena możliwości wystąpienia tego niebezpieczeństwa nie może być przez sąd dokonywana bez odwołania się do konkretnych okoliczności, odpowiednio potwierdzonych przez wnioskodawcę dowodami. Jeżeli bowiem podatnik twierdzi, że wykonanie decyzji polegającej na obowiązku zapłaty kwoty pieniężnej skutkować będzie powstaniem szkody, to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie tego, że środki pieniężne niezbędne do zapłaty należności publicznoprawnej przekraczają możliwości płatnicze podatnika i doprowadzą np. do utraty możliwości zaspakajania potrzeb podatnika i jego rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentuje się, że domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreśla się, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (postanowienie NSA z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I OZ 1236/14, LEX nr 1624317). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (postanowienie NSA z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I FSK 1263/12, LEX nr 1239144). W interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie, gdyż sąd powinien mieć o nich wiedzę i możliwość ich zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę skarżącą (postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r. sygn. akt I FZ 148/09, LEX nr 564208). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała, iż istotnie zaistniały okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. W złożonym wniosku B. S. ograniczyła się wyłącznie do wskazania, że uiszczenie wysokiej kwoty podatku może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz obawę spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z uwagi na możliwość przedwczesnego wszczęcia i prowadzenia egzekucji przez organ podatkowy. Lakoniczne stwierdzenie strony o możliwości wystąpienia tych skutków nie zostało jednak w żaden sposób wykazane przez wnioskodawczynię. Do wniosku nie załączono bowiem żadnych dokumentów mogących choćby uprawdopodobnić ich zaistnienie. Tymczasem do oceny zasadności wniosku konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym strony. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Należy podkreślić, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania decyzji, nawet opiewającej na znaczną kwotę, sam w sobie nie może stanowić przesłanki uzasadniającej wstrzymanie jej wykonania. Konieczność zapłaty podatku i związane z tym uszczuplenie majątku wnioskodawczyni są zwykłym następstwem takiej decyzji. Obowiązkiem strony było uprawdopodobnienie, że na skutek egzekucji zaległości grozi jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też że do odwrócenia skutku realizacji zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Tego jednak skarżąca nie wykazała. Również przekonanie strony skarżącej o wadze podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04, LEX nr 799460), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko strony skarżącej, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Skoro wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie został należycie uzasadniony Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.