I SA/Gd 1220/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi "A" spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r. postanawia: odrzucić skargę. "A" sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] 2017 r. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 i 31 sierpnia 2017 r. wezwano skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sadowego od skargi w kwocie 351,- zł oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania spółki - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca wezwania na skutek niepodjęcia w terminie została awizowana 12 września 2017 r. i doręczona w dniu 27 września 2017 r. Z pisma Poczty Polskiej, będącego odpowiedzią na reklamacje przesyłki zawierającej ww. wezwania - wynika, że przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 20 września 2017 r., a zawiadomienie pozostawiono w drzwiach adresata. Skarżąca w dniu 4 października 2017 r. złożyła wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego. Natomiast z notatki urzędowej z dnia 26 października 2017 r. wynika, że spółka nie uiściła wpisu sądowego należnego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (...). Zgodnie § 3 ww. artykułu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Stosownie do art. 73 p.p.s.a w razie niemożności doręczenia pisma, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy (§ 1), a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia środka zaskarżenia. W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 103/04, niepubl.). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010 r. I FZ 188/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, późniejsze wydanie pisma stronie na jej żądanie, mimo upływu terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a.(a zatem bezpodstawnie przetrzymywanego przez operatora pocztowego), nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013). Dlatego też fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez stronę już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. W okolicznościach niniejszej sprawy pierwszego awizowania dokonano 12 września 2017 r. i od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 p.p.s.a., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (tj. 26 września 2017 r.). Sąd uznał, że faktyczny odbiór przesyłki 27 września 2017 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem skutek ten nastąpił z mocy prawa 26 września 2017 r. (w trybie doręczenia zastępczego). Od tej więc daty rozpoczął bieg termin do usunięcia braków i uiszczenia wpisu. W tej sytuacji należało przyjąć, że skoro wezwanie doręczono skarżącej, w trybie doręczenia zastępczego – 26 września 2017 r., to siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu upłynął z dniem 3 października 2017 r. Tymczasem spółka nadesłała wydruk z KRS-u w dniu 4 października 2017 r., tj. z przekroczeniem terminu, zaś wpisu w ogóle nie uiściła. Uwzględniając wyżej wskazywane okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.