I SA/Gd 1231/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi G. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 września 2010 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty w podatku na poczet zaległości podatkowych 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 2 lipca 2010 r. nr [...]; 2. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane; 3. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO DNIA 2 LIPCA 2010 R., WYDAŁ POSTANOWIENIE, W KTÓRYM DOKONAŁ ZALICZENIA G. K. NADPŁATY Z DNIA 7 KWIETNIA 2010 R., Z TYTUŁU PODATKU DOCHODOWEGO W WYSOKOŚCI 19% POBIERANEGO OD DOCHODÓW Z POZAROLNICZEJ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ ZA 2009 R. W KWOCIE 7.813,00 ZŁ NA POCZET NALEŻNOŚCI PODATKOWEJ Z TYTUŁU: • PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW ZA 2004 R. W KWOCIE 1.650,00 ZŁ (NALEŻNOŚĆ GŁÓWNA) WRAZ Z ODSETKAMI ZA ZWŁOKĘ OD TEJ ZALEGŁOŚCI W KWOCIE 36,00 ZŁ, • PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW ZA 2005 R. W KWOCIE 5.995,00 ZŁ (NALEŻNOŚĆ GŁÓWNA) WRAZ Z ODSETKAMI ZA ZWŁOKĘ OD TEJ ZALEGŁOŚCI W KWOCIE 132,00 ZŁ. STRONA SKARŻĄCA NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z POWYŻSZYM POSTANOWIENIEM NACZELNIKA URZĘDU SKARBOWEGO PISMEM Z DNIA 8 LIPCA 2010 R., ZŁOŻYŁA ZAŻALENIE WNOSZĄC O UCHYLENIE W CAŁOŚCI POSTANOWIENIA I ZWROT NADPŁATY, ZGODNIE ZE ZŁOŻONYM ZEZNANIEM PIT-36L ZA 2009 R. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ ROZPATRUJĄC SPRAWĘ W POSTĘPOWANIU ZAŻALENIOWYM POSTANOWIENIEM Z DNIA 27 WRZEŚNIA 2010 R. NIE ZNALAZŁ UZASADNIENIA DO UCHYLENIA ZASKARŻONEGO POSTANOWIENIA. W UZASADNIENIU WSKAZAŁ, ŻE W DNIU 7 KWIETNIA 2010 R. G. K. ZŁOŻYŁA W URZĘDZIE SKARBOWYM ZEZNANIE O WYSOKOŚCI OSIĄGNIĘTEGO DOCHODU (PONIESIONEJ STRATY) W ROKU PODATKOWYM 2009 (PIT-36L), W KTÓRYM PODATNIK WYKAZAŁA NADPŁATĘ W WYSOKOŚCI 7.813,00 ZŁ. WSKAZANO RÓWNIEŻ, IŻ DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 28 MAJA 2009 R. USTALIŁ G. K. PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW ZA 2004 R., W KWOCIE 2.292,00 ZŁ. OD DECYZJI TEJ PEŁNOMOCNICY STRONY WNIEŚLI ODWOŁANIE DO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ. Z AKT SPRAWY WYNIKA TAKŻE, IŻ DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ DECYZJĄ Z DNIA 28 MAJA 2009 R. USTALIŁ G. K. PODATEK DOCHODOWY OD OSÓB FIZYCZNYCH W FORMIE RYCZAŁTU OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW ZA 2005 R. W KWOCIE 69.260,00 ZŁ. PEŁNOMOCNICY G. K. TAKŻE OD TEJ DECYZJI WNIEŚLI ODWOŁANIE DO DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM NACZELNIK URZĘDU SKARBOWEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA 2 LIPCA 2010 R. DOKONAŁ Z URZĘDU ZALICZENIA NADPŁATY Z DNIA 7 KWIETNIA 2010 R. Z TYTUŁU PODATKU DOCHODOWEGO W KWOCIE 7.813,00 ZŁ NA POCZET NALEŻNOŚCI PODATKOWEJ Z TYTUŁU PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW ZA 2004 R. ORAZ PODATKU DOCHODOWEGO OD OSÓB FIZYCZNYCH OD DOCHODÓW NIEZNAJDUJĄCYCH POKRYCIA W UJAWNIONYCH ŹRÓDŁACH PRZYCHODÓW ZA 2005 R. AKCEPTUJĄC POWYŻSZE POSTANOWIENIE DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ POWOŁAŁ SIĘ NA ART. 76 § 1, ART. 76A I 76B O.P. ODNOSZĄC SIĘ NATOMIAST DO ZAŻALENIA STRONY WSKAZANO, ŻE ART. 239A O.P. NIE WYKLUCZA MOŻLIWOŚCI ZALICZENIA NADPŁATY NA ZALEGŁOŚCI PODATKOWE. PRZEPIS TEN W OCENIE ORGANU NAKAZUJE POWSTRZYMANIE SIĘ OD CZYNNOŚCI EGZEKUCYJNYCH PROWADZĄCYCH DO WYKONANIA DECYZJI WYMIAROWEJ W SPOSÓB PRZYMUSOWY. SKORO W NINIEJSZEJ SPRAWIE TAKA SYTUACJA NIE WYSTĄPIŁA, TO PRAWIDŁOWE BYŁO ZALICZENIE NADPŁATY PODATKU ZA 2009 R., ZA ZALEGŁOŚĆ WYNIKAJĄCĄ Z NIEOSTATECZNYCH DECYZJI DOTYCZĄCYCH LAT 2004 I 2005 BEZ NADANIA TYM DECYZJOM RYGORU NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI. STRONA SKARŻĄCA NIE ZGODZIŁA SIĘ Z POSTANOWIENIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ Z 27 WRZEŚNIA 2010 R. I W SKARDZE DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WNIOSŁA O UCHYLENIE ORZECZEŃ WYDANYCH W SPRAWIE ZARZUCAJĄC, ŻE NARUSZAJĄ ONE ART. 239A O.P. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA JEST UZASADNIONA. W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE STAN FAKTYCZNY W SPRAWIE NIE BYŁ MIĘDZY STRONAMI SPORNY. ORGANY PODATKOWE ORAZ SKARŻĄCA PREZENTOWAŁY JEDNAK ODMIENNE STANOWISKO W KWESTII MOŻLIWOŚCI DOKONANIA ZALICZENIA WYKAZANEJ NADPŁATY W PODATKU ZA 2009 R., NA POCZET ZALEGŁOŚCI, WYNIKAJĄCYCH Z NIEOSTATECZNYCH DECYZJI PODATKOWYCH, KTÓRYM NIE ZOSTAŁ NADANY RYGOR NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI. ZDANIEM DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ PRZEPIS ART. 239 A OP. NIE STOI NA PRZESZKODZIE DOKONANIU NA PODSTAWIE ART. 76 § 1, ART. 76A § 1 I ART. 76B O.P., ZALICZENIA NADPŁATY W PODATKU NA POCZET ZALEGŁOŚCI PODATKOWYCH WYNIKAJĄCYCH Z DECYZJI NIEOSTATECZNYCH, ALBOWIEM NIE JEST TO WYKONANIE W TRYBIE PRZEPISÓW O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM (TRYBIE PRZYMUSOWYM), A WYNIKA WPROST Z PRZEPISÓW PRAWA. Z TĄ ARGUMENTACJĄ NIE MOŻNA SIĘ ZGODZIĆ, ALBOWIEM W OCENIE SĄDU ART. 239A O. P. ODNOSI SIĘ DO WSZYSTKICH SPOSOBÓW REALIZACJI OBOWIĄZKÓW WYNIKAJĄCYCH Z WYDANEJ DECYZJI NIEOSTATECZNEJ, A NIE TYLKO WYKONYWANYCH W RAMACH EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ. LITERALNE BRZMIENIE WW. PRZEPISU NIE OGRANICZA "WYKONALNOŚCI" DECYZJI WYŁĄCZNIE DO TRYBÓW PRZEWIDZIANYCH W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM. STWIERDZA ON WYŁĄCZNIE, ŻE DECYZJA NIEOSTATECZNA (SPEŁNIAJĄCA OKREŚLONY WARUNEK, TZN. NADAJĄCA SIĘ DO EGZEKUCJI) NIE PODLEGA WYKONANIU. PRZEPISY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM CHARAKTERYZUJĄ DECYZJĘ, WYZNACZAJĄ W TEN SPOSÓB ZAKRES PRZEDMIOTOWY, DO KTÓREGO OMAWIANA REGULACJA PRAWNA SIĘ ODNOSI. WSKUTEK TAKIEGO SFORMUŁOWANIA ART. 239A O.P. DOTYCZY WYŁĄCZNIE TYCH DECYZJI NIEOSTATECZNYCH, KTÓRE NAKŁADAJĄ OBOWIĄZEK PODLEGAJĄCY WYKONANIU W TRYBIE EGZEKUCYJNYM, STANOWIĄC, ŻE DECYZJE TAKIE NIE PODLEGAJĄ WYKONANIU. SPOSOBU, W JAKI WSPOMNIANE DECYZJE NIE MOGĄ BYĆ WYKONANE USTAWA JUŻ EXPRESSIS VERBIS NIE OKREŚLA. POTWIERDZA TO TAKŻE STANOWISKO DOKTRYNY (POR. S. BABIARZ, B. DAUTER, B. GRUSZCZYŃSKI, R. HAUSER, A. KABAT, M. NIEZGÓDKA-MEDEK "ORDYNACJA PODATKOWA" KOMENTARZ, WYDANIE 7 LEXISNEXIS, STR. 901) JAK I W PRZEWAŻAJĄCEJ WIĘKSZOŚCI ORZECZNICTWO SĄDOWOADMINISTRACYJNE (POR. WYROKI: NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 30 CZERWCA 2011 R., II FSK 2675/10, WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W BYDGOSZCZY Z DNIA 25 PAŹDZIERNIKA 2011 R., L SA/BD 487/11, WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W ŁODZI Z DNIA 25 MAJA 2010 R., SYGN. AKT L SA/ŁD 366/10, A TAKŻE WSA WE WROCŁAWIU Z 16 SIERPNIA 2010 R., W SPRAWIE L SA/WR 422/10, CZY WSA W SZCZECINIE Z 9 LIPCA 2010 R., W SPRAWIE L SA/SZ 241/10). NALEŻY ZAUWAŻYĆ, ŻE PRZEPIS ART. 239A I DALSZE PRZEPISY ROZDZIAŁU 16A O.P., NIE DAJĄ PODSTAW DO UTOŻSAMIENIA "WYKONANIA DECYZJI" Z ZASTOSOWANIEM ŚRODKÓW, O JAKICH MOWA W USTAWIE O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. ORDYNACJA PODATKOWA NIE DEFINIUJE POJĘCIA "WYKONANIE DECYZJI", JEDNAK W PRZEKONANIU SĄDU NALEŻY JE ROZUMIEĆ SZERZEJ, NIŻ REALIZACJĘ OBOWIĄZKU PODATKOWEGO W DRODZE EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ. MOŻNA ZAŁOŻYĆ, ŻE GDYBY USTAWODAWCA ZAMIERZAŁ WPROWADZIĆ W ART. 239A O.P. TAKIE OGRANICZENIE, UŻYŁBY SFORMUŁOWANIA "NIE PODLEGA WYKONANIU W TRYBIE PRZEPISÓW O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI". JEŻELI TAKA SPECYFIKACJA WYKONANIA NIE ZOSTAŁA WPROWADZONA, BRAK PODSTAW, ABY WYINTERPRETOWYWAĆ JEJ ISTNIENIE. BIORĄC Z KOLEI POD UWAGĘ WZGLĘDY WYKŁADNI SYSTEMOWEJ NALEŻY ZAUWAŻYĆ, ŻE SKORO WYKONANIEM DECYZJI, O KTÓRYM MÓWI CAŁY ROZDZIAŁ 16A ORDYNACJI PODATKOWEJ, JEST M.IN. DOBROWOLNE JEJ WYKONANIE PRZEZ STRONĘ, O CZYM MÓWI ART. 239G O.P., TO TYM BARDZIEJ NALEŻY DO JEJ KRĘGU ZALICZYĆ ODGÓRNE DZIAŁANIE ORGANU, JAKIM JEST WYDANIE POSTANOWIENIA O ZALICZENIU ZWROTU PODATKU NA RZECZ ZALEGŁOŚCI PODATKOWEJ. OBECNOŚĆ WSPOMNIANEGO ART. 239G O.P., DOTYCZĄCEGO DOBROWOLNEGO WYKONANIA DECYZJI W ROZDZIALE ZATYTUŁOWANYM "WYKONANIE DECYZJI", WYTRĄCA ARGUMENT O WĄSKIM ROZUMIENIU POJĘCIA "WYKONANIA DECYZJI", KTÓRYM POSŁUGUJE SIĘ ART. 239A CYT. USTAWY. ZDANIEM SĄDU "WYKONANIE DECYZJI", O JAKIM TRAKTUJE ROZDZIAŁ 16A O.P., NALEŻY WIĘC ROZUMIEĆ JAKO WSZELKIE DZIAŁANIA, MAJĄCE NA CELU DOPROWADZENIE DO STANU ZGODNEGO Z ORZECZONYM W TEJ DECYZJI. W TYM SENSIE "WYKONANIE" BĘDZIE DOTYCZYĆ TAKŻE INNYCH, NIŻ ZAPŁATA SPOSOBÓW SKUTECZNEJ REALIZACJI ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. JEŚLI WZIĄĆ POD UWAGĘ OKREŚLONE W ORDYNACJI PODATKOWEJ SPOSOBY EFEKTYWNEGO WYGAŚNIĘCIA ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH, TO WÓWCZAS MOŻNA STWIERDZIĆ, ŻE WYKONANIE DECYZJI MOŻE NASTĄPIĆ ZARÓWNO POPRZEZ ZAPŁATĘ WYNIKAJĄCEGO Z NIEJ ZOBOWIĄZANIA (DOBROWOLNĄ ORAZ PRZYMUSOWĄ, W DRODZE EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ), ALE TAKŻE W DRODZE POTRĄCENIA, PRZENIESIENIA WŁASNOŚCI RZECZY I PRAW MAJĄTKOWYCH, PRZEJĘCIA WŁASNOŚCI NIERUCHOMOŚCI W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM, A TAKŻE ZALICZENIA NADPŁATY CZY ZWROTU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. ZA ZAAPROBOWANYM PRZEZ SĄD ROZUMIENIEM ART. 239A O.P. PRZEMAWIAJĄ TAKŻE WZGLĘDY NATURY CELOWOŚCIOWEJ. Z BRZMIENIA TEGO PRZEPISU ORAZ Z UZASADNIENIA PROJEKTU USTAWY Z DNIA 7 LISTOPADA 2008 R., NOWELIZUJĄCEJ ORDYNACJĘ PODATKOWĄ, WYNIKA DĄŻENIE USTAWODAWCY DO TEGO, ABY UCHRONIĆ PODATNIKÓW (ORAZ PAŃSTWO) PRZED REALIZACJĄ STANU WYNIKAJĄCEGO Z DECYZJI, KTÓRE W WYNIKU INSTANCYJNEJ KONTROLI MOGĄ ZOSTAĆ ZWERYFIKOWANE. SĄD NIE DOSTRZEGA ŻADNYCH POWODÓW, DLA KTÓRYCH NALEŻAŁOBY ZRÓŻNICOWAĆ SPOSÓB OSIĄGNIĘCIA STANU ZGODNEGO Z DECYZJĄ. DLA PODATNIKÓW NIE JEST BOWIEM ISTOTNA METODA, JAKĄ POSŁUŻY SIĘ ORGAN DLA WYEGZEKWOWANIA OBOWIĄZKU, WAŻNY JEST NATOMIAST OSIĄGNIĘTY PRZEZ ORGANY PODATKOWE EFEKT. GDYBY DOPUŚCIĆ MOŻLIWOŚĆ DOKONYWANIA POTRĄCEŃ NA POCZET ZALEGŁOŚCI WYNIKAJĄCYCH Z NIEOSTATECZNYCH DECYZJI, OCHRONA PODATNIKÓW, KTÓRĄ CHCIAŁ WPROWADZIĆ USTAWODAWCA OKAZAŁABY SIĘ ILUZORYCZNA. OZNACZAŁOBY TO, ŻE ORGAN NIE MÓGŁBY WPRAWDZIE WDROŻYĆ EGZEKUCJI, MIAŁBY JEDNAK W RĘKACH INNE NARZĘDZIE, MOGĄCE DOPROWADZIĆ DO TAKIEGO SAMEGO REZULTATU, JAK KAŻDY Z TRYBÓW PRZEWIDZIANYCH W POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM, CZYLI DO ZAPŁATY PODATKU. PODSUMOWUJĄC, ZALICZENIE NADPŁATY PODATKU NALEŻY UZNAĆ ZA JEDNĄ Z FORM WYKONANIA DECYZJI NAKŁADAJĄCEJ NA STRONĘ OBOWIĄZEK PODLEGAJĄCY WYKONANIU W TRYBIE PRZEPISÓW USTAWY O POSTĘPOWANIU EGZEKUCYJNYM W ADMINISTRACJI. NIE MOŻNA IGNOROWAĆ FAKTU, ŻE REZULTATEM DOKONANIA TAKIEGO ZALICZENIA NA PODSTAWIE ART. 76 § 1 O.P. JEST DOPROWADZENIE DO WYGAŚNIĘCIA ZALEGŁOŚCI - CZYLI UZYSKANIE TAKIEGO SAMEGO EFEKTU, CO PRZY EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ. JAK SŁUSZNIE ZWRACAŁ UWAGĘ WSA W ŁODZI W POWOŁANYM WYŻEJ WYROKU Z DNIA 25 MAJA 2010 R., SYGN. AKT L SA/ŁD 366/10 TAKIE ROZWIĄZANIE RÓWNAŁOBY SIĘ PRZYJĘCIU STANOWISKA, ŻE ZALICZENIE ZWROTU PODATKU MOŻNA DOKONAĆ NA POCZET ZALEGŁOŚCI WYNIKAJĄCYCH Z NIEOSTATECZNEJ DECYZJI, CO W EFEKCIE OZNACZAŁOBY AKCEPTACJĘ DLA OBEJŚCIA PRZEPISÓW O WYKONANIU DECYZJI WEDŁUG FORMUŁY, ŻE WYKONANIU PODLEGA TYLKO DECYZJA OSTATECZNA ALBO TAKA, KTÓREJ NADANO RYGOR NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI. PONADTO, WOBEC WPROWADZONEJ OD 1 STYCZNIA 2009 R. ZMIANY W ORDYNACJI PODATKOWEJ, WARUNKIEM DOKONANIA ZALICZENIA ZWROTU JEST POPRAWNE OKREŚLENIE WYSOKOŚCI ZALEGŁOŚCI. DECYZJE OKREŚLAJĄCE WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU DOCHODOWYM ZA 2004 I 2005 R., NIE MAJĄ WALORU DECYZJI OSTATECZNYCH, GDYŻ WNIESIONO OD NICH SKUTECZNE ODWOŁANIA. KONSEKWENCJĄ TEGO JEST TO, ŻE NADAL ISTNIEJE SYTUACJA NIEUSTALONEGO STANU PRAWNEGO, CZYLI BRAKU AKTU, KTÓRY OSTATECZNIE KSZTAŁTOWAŁYBY STAN PRAWNY LUB WIĄŻĄCO STWIERDZAŁ JEGO ISTNIENIE. JEŚLI ZATEM WZIĄĆ POD UWAGĘ CEL, JAKI STAŁ ZA ZMIANĄ PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH WYKONANIA DECYZJI, TO NALEŻY PRZYJĄĆ, ŻE REALIZACJI PODLEGAJĄ DOPIERO OBOWIĄZKI PODATKOWE W STANIE UKSZTAŁTOWANYM DECYZJĄ OSTATECZNĄ, NAWET WBREW WOLI PODATNIKA. PRZY DECYZJI NIEOSTATECZNEJ NADA! ISTNIEJE STAN NIEPEWNOŚCI PRAWNEJ, ZAŚ RATIO LEGIS ZMIANY PRZEPISÓW W ZAKRESIE WYKONANIA DECYZJI BYŁA WŁAŚNIE OCHRONA PODATNIKA (A W NIEKTÓRYCH SYTUACJACH TAKŻE SKARBU PAŃSTWA) PRZED SKUTKAMI REALIZACJI ZOBOWIĄZAŃ WYNIKAJĄCYCH Z DECYZJI NIEOSTATECZNYCH, KTÓRE MOGĄ ULEC - I CZĘSTO ULEGAJĄ - ZMIANIE W WYNIKU POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO. WYŁĄCZENIE MOŻLIWOŚCI PRZYMUSOWEGO WYKONANIA ZOBOWIĄZANIA W DRODZE EGZEKUCJI ADMINISTRACYJNEJ PRZY JEDNOCZESNYM DOPUSZCZENIU MOŻLIWOŚCI DOKONYWANIA Z URZĘDU - A WIĘC DE FACTO TAKŻE WBREW WOLI PODATNIKA - ZALICZENIA NADPŁAT I ZWROTÓW PODATKU NA POCZET ZALEGŁOŚCI WYNIKAJĄCYCH Z NIEOSTATECZNEJ DECYZJI PODATKOWEJ, KTÓREJ NIE NADANO RYGORU NATYCHMIASTOWEJ WYKONALNOŚCI, PROWADZI, ZDANIEM SĄDU, DO WYPACZENIA CELU, JAKI PRZYŚWIECAŁ NOWELIZACJI PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ, NA RZECZ REALIZACJI INTERESÓW FISKALNYCH PAŃSTWA. Z POWYŻSZYCH WZGLĘDÓW SĄD UZNAŁ SKARGĘ ZA ZASADNĄ I NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A I LIT. C USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (TEKST JEDN.: DZ. U. Z 2012 R. NR 270), ORZEKŁ JAK W SENTENCJI WYROKU. O KOSZTACH SĄD ORZEKŁ NA PODSTAWIE ART. 200 I ART. 205 § 2 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI. O WYKONANIU POSTANOWIEŃ ORZECZONO NA PODSTAWIE ART. 152 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI.