I SA/Gd 1234/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych na poczet zaległości podatkowej postanawia: 1. umorzyć postępowanie; 2. oddalić wniosek o zwrot wpisu sądowego. I.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 września 2014 r. w przedmiocie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych na poczet zaległości podatkowej. Skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł. Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 1391/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprawy na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015r., uchylił zaskarżone postanowienie. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł Dyrektor Izby Skarbowej. Po jej rozpatrzeniu Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 1561/15, uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą akt I SA/Gd 1234/17. Pismem procesowym z dnia 20 października 2017 r. skarżąca cofnęła skargę i wniosła o zwrot wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, o czym stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 p.p.s.a. umorzył postępowanie. Należało natomiast oddalić wniosek skarżącej o zwrot wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r. – sąd z urzędu zobligowany był do zwrotu stronie całego uiszczonego wpisu od pisma odrzuconego lub cofniętego. W wyniku nowelizacji tego przepisu, dokonanej na podstawie art. 1 pkt 62 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), obecnie przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej, przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 62 ustawy zmieniającej, stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie, tj. przed 15 sierpnia 2015 r. Z akt sądowych wynika, że sprawa, pierwotnie zarejestrowana pod sygn. akt I SA/Gd 1391/14, była rozpoznawana na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. Na rozprawie tej wydany został wyrok uchylający zaskarżone postanowienie. Wydany na skutek skargi kasacyjnej organu wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego 21 czerwca 2017 r. uchylający ww. wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi, nie niweczy czynności dokonywanych poprzednio przez sąd pierwszej instancji, lecz jedynie pozbawia wydane orzeczenie skutków prawnych (por. post. NSA z 17 maja 2006 r. sygn. akt I OZ 657/06; z dnia 31 maja 2016 r., II FZ 224/16, z dnia 14 sierpnia 2016 r., II GZ 487/16, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Fakt nadania sprawie nowej sygnatury (I SA/Gd 1234/17) nie zmienia okoliczności, że przedmiotem rozpoznania pozostaje nadal ta sama sprawa podatkowa, uprzednio rozpoznawana pod sygn. akt I SA/Gd 1391/14, zainicjowana tą samą skargą wniesioną przez stronę w dniu 31 października 2014 r., która była przedmiotem rozpoznania na rozprawie w dniu 21 stycznia 2015 r. Zatem na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do stosowania art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z powyższych względów, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. a contrario, Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.