I SA/Gd 1249/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 czerwca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S., na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 18 lutego 2015 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: Decyzją z dnia 5 grudnia 2014 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej - dalej jako "Dyrektor UKS", określił "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. - dalej jako "Spółka", obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług wykazanego w fakturach VAT: nr 1/12/2012/IN z dnia 19 grudnia 2012 r. (wartość netto 100.000 zł, VAT 23.000 zł) i nr 18/12/2012 z dnia 31 grudnia 2012 r. (wartość netto 174.000 zł, VAT 8.700 zł). Powyższa decyzja została wysłana na adres pełnomocnika strony - doradcy podatkowego B.W., i doręczona w dniu 15 grudnia 2014 r. Postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego - dalej jako "Naczelnik", nadał rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora UKS z dnia 5 grudnia 2014 r., w części dotyczącej podatku od towarów i usług do zapłaty wykazanego w wystawionych w ww. fakturach. Postanowienie to zostało skierowane do pełnomocnika Spółki - doradcy podatkowego B. W., która potwierdziła jego odbiór w dniu 10 marca 2015 r. Postanowienie wysłano dodatkowo na adres Spółki (doręczenie zastępcze w dniu 9 marca 2015 r.). W złożonym na powyższe postanowienie zażaleniu strona zarzuciła mu naruszenie art. 145 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) - dalej jako "Ordynacja podatkowa", i wniosła o jego uchylenie jako rozstrzygnięcia, które nie weszło do obrotu prawnego z powodu jego wadliwego doręczenia. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja Dyrektora UKS z dnia 5 grudnia 2014 r. została wydana w ramach postępowania kontrolnego w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 2012 r. do grudnia 2012 r. W toku tego postępowania kontrolnego Spółka była reprezentowana przez B. W. Pełnomocnictwo w ww. zakresie zostało złożone do akt sprawy objętej postępowaniem kontrolnym dwukrotnie, tj. pismem z dnia 23 listopada 2012 r. oraz pismem z dnia 25 sierpnia 2014 r. Natomiast postanowienie z dnia 18 lutego 2015 r. zostało wydane przez Naczelnika w postępowaniu odrębnym od ww. postępowania kontrolnego. A zatem, w ww. stanie faktycznym decyzja wymiarowa i postanowienie o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności zostały wydane przez dwa różne organy. Podkreślono, że Spółka nie umocowała B. W. do jej reprezentowania przed Naczelnikiem w postępowaniu w zakresie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, które jest postępowaniem odrębnym od postępowania wymiarowego. Pełnomocnictwo złożone do akt postępowania kontrolnego nie stanowi - zdaniem strony - podstawy dla Naczelnika do uznania, że Spółka jest reprezentowana przez pełnomocnika B. W. w postępowaniu w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora UKS. Tym samym, Naczelnik wadliwie doręczył B. W. przedmiotowe postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia 5 grudnia 2014 r. Oznacza to, że postanowienie w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności - wobec wadliwości doręczenia - nie weszło do obrotu prawnego. Dyrektor Izby Skarbowej - dalej jako "Dyrektor", nie podzielił argumentacji strony żalącej się uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 1 czerwca 2015 r. organ odwoławczy podał, że B. W. dołączyła pełnomocnictwo z dnia 6 marca 2013 r. do akt postępowania wymiarowego prowadzonego przez Dyrektora UKS (k. 118 akt). Z treści tego pełnomocnictwa wynika, że B. W. została upoważniona do reprezentowania Spółki przed organami kontroli skarbowej, w szczególności w postępowaniu kontrolnym Nr [...]. Jednocześnie ustanowiono B. W. "pełnomocnikiem do spraw doręczeń" na adres kancelarii: Doradztwo Podatkowe [...] B. W. ul. [...], [...] W. Ponadto do akt postępowania wymiarowego prowadzonego przez Dyrektora UKS zostało załączone pełnomocnictwo z dnia 25 sierpnia 2014 r. (k. 101 akt), z którego treści wynika, że B. W. została upoważniona do "reprezentowania "A" Spółki z o.o. przed organami podatkowymi, organami kontroli skarbowej, a w szczególności przed Dyrektorem Izby Skarbowej oraz przed sądami administracyjnymi". Jednocześnie ustanowiono B. W. "pełnomocnikiem do spraw doręczeń na adres kancelarii". Dyrektor zwrócił uwagę, że ww. pełnomocnictwo - wobec ogólnego w swej treści zakresu reprezentacji (przed organami podatkowymi, organami kontroli skarbowej) - umocowało B. W. do reprezentowania Spółki nie tylko - jak wskazała pełnomocnik w zażaleniu - przed Dyrektorem UKS, ale także przed innymi "organami podatkowymi", w tym Naczelnikiem. Organ odwoławczy przytoczył następnie treść przepisów regulujących wszczęcie postępowania podatkowego i wskazał, że z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż postępowanie w przedmiocie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności nie jest postępowaniem podatkowym, zaś samo postępowanie o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności rozpoczyna się wydaniem postanowienia nadającego ten rygor. Oznacza to również, że wobec braku "formalnego" wszczęcia postępowania w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej, o którym strona postępowania byłaby zawiadomiona, brak jest możliwości dołączenia do akt tego postępowania pełnomocnictwa do reprezentowania jej spraw. W konsekwencji, z uwagi na wpadkowy, szczegółowy i incydentalny charakter postępowania w sprawie nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, pełnomocnictwo złożone do akt sprawy podatkowej (wymiarowej) skuteczne będzie także w postępowaniu w przedmiocie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, chyba że konkretna treść pełnomocnictwa złożonego do akt postępowania podatkowego będzie jednoznacznie wykluczała umocowanie pełnomocnika w sprawie dotyczącej nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności. A zatem, doręczenie postanowienia o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności powinno nastąpić do rąk pełnomocnika ustanowionego i zgłoszonego w postępowaniu podatkowym. Organ odwoławczy wskazał, że w przedmiotowej sprawie postanowienie Naczelnika z dnia z 18 lutego 2015 r., którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora UKS z dnia 5 grudnia 2014 r. w części dotyczącej podatku od towarów i usług do zapłaty wykazanego w wystawionych fakturach z dnia 19 i 31 grudnia 2012 r. doręczono B. W., tj. pełnomocnikowi Spółki ustanowionemu m.in. (wobec ogólnej treści pełnomocnictwa) do reprezentowania Spółki w postępowaniu podatkowym (wymiarowym) prowadzonym przez Dyrektora UKS. Jednocześnie treść pełnomocnictwa z dnia 25 sierpnia 2014 r. nie wyłączała umocowania B. W. do reprezentowania Spółki w postępowaniu innym niż ww. postępowanie, w tym także nie wyłączała tej reprezentacji przed Naczelnikiem w postępowaniu o nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora UKS. W konsekwencji Dyrektor stwierdził, że postanowienie Naczelnika z dnia 18 lutego 2015 r. zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi Spółki - B. W., która w ustawowym terminie złożyła zażalenie na to postanowienie. Za bezpodstawny tym samym uznano zarzut dotyczący naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 145 § 1 Ordynacji podatkowej i rzekomego nie wejścia ww. postanowienia do obrotu prawnego. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że postanowienie Naczelnika z dnia 18 lutego 2015 r. zostało wysłane dodatkowo na adres Spółki i doręczone w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej w dniu 9 marca 2015 r. Dyrektor wskazał, że do zażalenia B. W. załączyła kolejne pełnomocnictwo, wystawione w dacie 13 marca 2015 r., zawierające umocowanie do reprezentowania Spółki "przed Organami Podatkowymi, Organami Kontroli Skarbowej i Sądami Administracyjnymi". Jednocześnie - tak jak w poprzednich pełnomocnictwach - ustanowiono B. W. "pełnomocnikiem do spraw doręczeń na adres kancelarii". Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że B. W. jest pełnomocnikiem Spółki w przedmiotowym postępowaniu w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej zarówno przed Naczelnikiem, jak i przed Dyrektorem. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w zażaleniu nie została zakwestionowana zasadność nadania decyzji Dyrektora UKS z dnia 5 grudnia 2014 r. rygoru natychmiastowej wykonalności, niemniej - zdaniem Dyrektora - Naczelnik prawidłowo dokonał oceny zaistniałego w sprawie stanu faktycznego i w konsekwencji zasadnie zastosował dyspozycję norm określonych w art. 239b § 1 pkt 1 oraz art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej. Jak wynika bowiem z akt sprawy Naczelnik prowadzi postępowania egzekucyjne w związku z zaległościami podatkowymi Spółki z tytułu: – w podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. (SM 4/816/13), z tytułu nieuregulowanych odsetek za zwłokę od zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2012 r. (SM 4/821/13), z tytułu nieuregulowanych odsetek za zwłokę od zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2013 r. (SM 4/881/14); – w podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r. (SM 5/1388/13), za II kwartał 2013 r. (SM 5/1462/13 i SM 5/66/15), za I kwartał 2014 r. (SM 5/1200/14), za II kwartał 2014 r. (SM 5/1469/14), za kwiecień i czerwiec 2012 r. (SM 5/35/15); – w podatku dochodowym od osób fizycznych za styczeń 2013 r. (SM 3/1942/13), za luty 2013 r. (SM 3/1943/13), za marzec 2013 r. (SM 3/1944/13), za kwiecień 2013 r. (SM 3/1945/13), za czerwiec, lipiec i wrzesień 2013 r. (SM3/584/13), za sierpień, październik, listopad i grudzień 2013 r. (SM 3/585/14), za lipiec, wrzesień, październik i listopad 2013 r. (SM 3/1880/14), z czego kwota należności głównych, odsetek za zwłokę i kosztów egzekucyjnych wynosi łącznie 42.324.710,50 zł. Dyrektor podał, że Naczelnik jako organ egzekucyjny prowadzi także postępowania egzekucyjne na rzecz innych wierzycieli: Urzędu Miasta w L. (kwota należności głównych i odsetek za zwłokę wynosi 5.723,61 zł), Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. (kwota kosztów egzekucyjnych wynosi 16.260,15 zł), "B" [...] Sp.j. (kwota należności głównych i odsetek za zwłokę wynosi 72.178,09 zł), Gminy G. (kwota należności głównych i odsetek za zwłokę wynosi 55.589,45 zł). Łączna kwota dochodzonych od Spółki w trybie egzekucji administracyjnej należności (wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami egzekucyjnymi) wynosi 42.474.461,80 zł. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zaistniała przesłanka określona w art. 239b § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, bowiem wobec Spółki toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych niż wynikające z decyzji Dyrektora UKS z dnia 5 grudnia 2014 r. Z uwagi na konieczność wykazania w toku postępowania prowadzonego w sprawie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wymagalności zaistnienia przesłanki, o której stanowi art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy wskazał, że Spółka nie uregulowała dobrowolnie, do dnia wydania zaskarżonego postanowienia, zobowiązań objętych ww. postępowaniami egzekucyjnymi prowadzonymi przez Naczelnika. Ponadto Spółka posiada zaległości podatkowe w łącznej kwocie 41.859.928,11 zł. W ocenie organu odwoławczego fakt, że Spółka nie regulowała dobrowolnie ww. wymagalnych należności i w konsekwencji, po wyczerpaniu możliwości wykonania tych należności w sposób dobrowolny, wszczęte zostały i są prowadzone postępowania egzekucyjne - uprawdopodabnia, że także należności określone decyzją nieostateczną (Dyrektora UKS z dnia 5 grudnia 2014 r.) nie zostaną przez Spółkę dobrowolnie wykonane. A zatem, materiał dowodowy zebrany w sprawie potwierdza zaistnienie przesłanki określonej w art. 239b § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz pozwala na stwierdzenie prawdopodobieństwa, że Spółka nie ureguluje ciążących na niej zobowiązań wynikających z decyzji nieostatecznej. W skardze na powyższe postanowienie Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika - doradcę podatkowego B. W., wniosła o uchylenie zarówno zaskarżonego, jak i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji jako rozstrzygnięcia, które nie weszło do obrotu prawnego z powodu jego wadliwego doręczenia, tj. doręczenia podmiotowi nieuprawnionemu do reprezentowania Spółki przed Naczelnikiem, czyli braku doręczenia postanowienia stronie. Strona skarżąca wniosła również o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania wg norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 145 § 1 Ordynacji podatkowej, a uzasadniając ten zarzut podtrzymano w całości argumentację zaprezentowaną w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji. Dodatkowo podkreślono, że w okresie do dnia 16 marca 2015 r. Spółka nie umocowała B. W. w żadnym zakresie do jej reprezentowania przed Naczelnikiem, a w szczególności nie umocowała do reprezentowania w postępowaniu w zakresie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Pełnomocnik podniosła, że w związku z niejasnym brzmieniem przepisu art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej powstają wątpliwości odnośnie do tego, czy użyte w nim słowo "akta" oznacza ogólnie akta podatkowe danego podmiotu znajdujące się w posiadaniu organu podatkowego, czy też chodzi o akta konkretnej, prowadzonej przed tym organem sprawy. Wskazano, że organy podatkowe oraz sądy administracyjne w większości przypadków opowiadają się za rozwiązaniem, zgodnie z którym pełnomocnictwo powinno zostać dołączone do akt konkretnej sprawy. Nawet jeżeli jest to tzw. pełnomocnictwo ogólne, tj. do reprezentowania podatnika przed organami podatkowymi we wszystkich sprawach, to wiąże tylko i wyłącznie w tej sprawie, do której pełnomocnik tego rodzaju dokument dołączył. Samo bowiem udzielenie takiego pełnomocnictwa nie przesądza jeszcze o tym, że podatnik chce być zastąpiony przez danego pełnomocnika również w konkretnym postępowaniu. Dopiero złożenie oryginału bądź odpisu tego pełnomocnictwa do konkretnej sprawy (względnie zgłoszenie go ustnie do protokołu) pozwala na stwierdzenie, że jego wola w tym zakresie została wyrażona w sposób dostateczny. Można tego dokonać zarówno przez złożenie nowego pełnomocnictwa, umocowującego pełnomocnika do działania w tej konkretnej sprawie, jak i dołączenie do jej akt odpisu wspomnianego pełnomocnictwa ogólnego, znajdującego się już w posiadaniu organu podatkowego. Dyrektor w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c P.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że zostało ono wydane bez naruszenia prawa. Na podstawie art. 165 Ordynacji podatkowej postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu (§ 1). Wszczęcie postępowania z urzędu następuje w formie postanowienia (§ 2), zaś datą wszczęcia postępowania z urzędu jest dzień doręczenia stronie postanowienia o wszczęciu postępowania (§ 4). Unormowanie wynikające z art. 165 § 5 pkt 3 Ordynacji podatkowej stanowi natomiast, że przepisów § 2 i § 4 art. 165 Ordynacji podatkowej nie stosuje się do postępowania w sprawie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, zatem postępowanie o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności rozpoczyna się wydaniem postanowienia rygor ten nadającego. Postępowanie w przedmiocie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności toczy się w ramach sprawy podatkowej, w której wydano decyzję mogącą zostać objętą rzeczonym rygorem, w tym sensie, że jest to szczególne - wpadkowe - postępowania prawne w obszarze postępowania podatkowego prowadzonego w indywidualnej sprawie podatkowej. Z uwagi na incydentalny charakter postępowania w sprawie nadania decyzji (nieostatecznej) rygoru natychmiastowej wykonalności, prowadzonego w czasie i w ramach toczącego się (na etapie postępowania międzyinstancyjnego, a następnie drugoinstancyjnego) postępowania podatkowego, pełnomocnictwo złożone do akt sprawy podatkowej zasadniczo skuteczne też będzie w postępowaniu w przedmiocie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, chyba że konkretna treść pełnomocnictwa, którego dokument złożony zostanie do akt postępowania podatkowego, stanowić będzie, na zasadzie wyjątku oraz umowy stron stosunku prawnego pełnomocnictwa, jednoznacznie inaczej. W przypadku złożenia pełnomocnictwa do sprawy podatkowej - do akt postępowania podatkowego, będzie miało ono znaczenie procesowo - prawne również w prowadzonym jako postępowania wpadkowe (w czasie i ramach postępowania podatkowego) postępowaniu o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Z tych powodów, doręczenie postanowienia o nadaniu decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności powinno nastąpić do rąk pełnomocnika ustanowionego i zgłoszonego w postępowaniu podatkowym, dla którego postępowanie w zakresie rygoru natychmiastowej wykonalności jest (tylko) postępowaniem wpadkowym, chyba że pełnomocnictwo to wyłącza udział wskazanego w nim pełnomocnika w ostatnim z wymienionych postępowań (por. wyroki NSA z dnia: 16 stycznia 2014 r. sygn. akt II FSK 718/13, LEX nr 1422547, czy z dnia 2 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 197/14, LEX nr 1517716). W niniejszej sprawie do akt postępowania podatkowego zostało złożone pełnomocnictwo z dnia 25 sierpnia 2014 r. dla doradcy podatkowego B. W. do reprezentowania skarżącej spółki m.in. przed organami podatkowymi i jednocześnie ustanawiające ją pełnomocnikiem do doręczeń (k. 101 akt podatkowych). Wobec powyższego Naczelnik prawidłowo doręczył postanowienie z dnia 12 lutego 2015 r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi - B. W. Tym samym niezasadny był zarzut naruszenia art. 145 § 1 Ordynacji podatkowej. Skarga nie zawiera innych zarzutów. Niemniej, wobec zasady niezwiązania sądu zarzutami skargi, należało także ocenić zasadność nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji z dnia 5 grudnia 2014 r. w części dotyczącej podatku od towarów i usług wykazanego w fakturach z dnia 19 i 31 grudnia 2012 r. W przedmiotowej sprawie Naczelnik jako podstawę prawną postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności wskazał przepisy art. 239b § 1 pkt 1 i art. 239b § 2 Ordynacji podatkowej stanowiące, że decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych, przy czym przepis ten stosuje się, jeżeli organ podatkowy uprawdopodobni, że zobowiązanie wynikające z decyzji nie zostanie wykonane. Organ ten prowadzi postępowania egzekucyjne związane ze zobowiązaniami podatkowymi i należnymi od nich odsetkami i kosztami na kwotę 42.474.461,80 zł. Ponadto prowadzi egzekucje wobec majątku skarżącej związane z wierzytelnościami jednostek samorządu terytorialnego. Tym samym spełniona została przesłanka z art. 239b § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. W tej sytuacji organy podatkowe uprawdopodobniły, że zobowiązanie podatkowe określone decyzją z dnia 5 grudnia 2014 r. nie zostanie wykonane. Skoro skarżąca konsekwentnie nie uiszcza kwot zaległych podatków z różnych tytułów, w tym także nie przekazała podatku pobranego od wynagrodzeń za 2013 r., przez co naraża się na naliczanie odsetek i kosztów postępowania egzekucyjnego, to nie można racjonalnie oczekiwać, że uiści podatek określony decyzją z dnia 5 grudnia 2014 r. Należy też zauważyć, że za 2013 r. skarżąca wykazała stratę w wysokości 775.978,15 zł przy przychodach sięgających jedynie kwoty 1.018.710,41 zł. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 P.p.s.a., oddalił skargę.[pic]