I SA/Gd 1255/11
PostanowienieWSA w Gdańsku2012-01-05
Skład orzekający: Małgorzata Tomaszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego została wniesiona w ustawowym terminie, jeśli pełnomocnik skarżącego twierdzi, że doręczenie decyzji nastąpiło w późniejszym terminie niż przyjęto to przez organ administracji, a nie podnosi zarzutu przekroczenia terminu?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego została odrzucona z powodu wniesienia jej po upływie ustawowego terminu. Sąd uznał, że doręczenie decyzji organu odwoławczego nastąpiło w dniu 14 grudnia 2010 r. zgodnie z art. 150 Ordynacji podatkowej, co oznaczało, że termin do wniesienia skargi upływał 15 stycznia 2011 r. Skarga została nadana dopiero 10 listopada 2011 r. Sąd podkreślił, że domniemanie skuteczności doręczenia w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej może być obalone dowodem przeciwnym, jednak pełnomocnik skarżącego nie przedstawił takiego dowodu ani nie odniósł się do kwestii przekroczenia terminu, ograniczając się do kwestionowania daty doręczenia.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Spółki "A" na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiającą rozłożenia na raty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych i podatku od towarów i usług. Decyzja organu odwoławczego została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 14 grudnia 2010 r. Skarga do sądu administracyjnego została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 10 listopada 2011 r. Sąd uznał skargę za wniesioną po terminie.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowe z dnia 24 listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych postanawia: odrzucić skargę.
Decyzją z dnia 24 listopada 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 24 sierpnia 2010 r. odmawiającą rozłożenia na raty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. w kwocie należności głównej 61.672,00 zł, w podatku dochodowym od osób prawnych za 2009 r. w kwocie należności głównej 82.412,00 zł, w podatku od towarów i usług za październik 2009 r. w kwocie należności głównej 38.060,00 zł oraz w podatku od towarów i usług za maj 2010 r.
w kwocie należności głównej 1.980,00 zł.
Powyższa decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu
14 grudnia 2010 r. w trybie art. 150 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., nr 8, poz. 60 ze zm.) dalej jako "O.p."
Skarga została nadana przez skarżącą w urzędzie pocztowym
w dniu 10 listopada 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej przekazując skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270
z późn. zm.) dalej jako "P.p.s.a." skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, przy czym zgodnie z art. 54 § 1 cyt. powyżej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu.
Zgodnie z art. 150 § 1 O.p. w razie niemożności doręczenia pisma (decyzji)
w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:
1) poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę;
2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.
W myśl art. 150 § 1a i § 2 O.p. adresata zawiadamia się dwukrotnie
o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni. Zawiadomienie
o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu,
o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Dla uznania, że decyzja została skutecznie doręczona w trybie art. 150 O.p. konieczne jest wykazanie przez organ administracji, że placówka pocztowa zawiadomiła adresata w sposób niebudzący wątpliwości o nadejściu pisma i miejscu, gdzie może je odebrać (tak wyrok NSA z dnia 31 czerwca 2006 r., I FSK 565/05, LEX nr 187585).
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru (akta str. 74 i 75) z uwagi na niemożność doręczenia decyzji organu odwoławczego na adres pełnomocnika skarżącej, przesyłkę pozostawiono w dniu 30 listopada 2010 r. na okres 14 dni do dyspozycji adresata w Urzędzie Pocztowym G., umieszczając zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym na drzwiach biura pełnomocnika. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 8 grudnia 2010 r. a wobec nie podjęcia jej w terminie zwrócono ją do nadawcy w dniu 16 grudnia 2010 r. Zdaniem Sądu Dyrektor Izby Skarbowej zasadnie przyjął, że doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 14 grudnia 2010 r. Termin do złożenia skargi upływał zatem w dniu 15 stycznia 2011r. r. Tymczasem skarga zaadresowana do Dyrektora Izby Skarbowej nadana została w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 10 listopada 2011 r., a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu do jej wniesienia.
Domniemanie doręczenia pisma w sposób określony w art. 150 O.p. może być obalone dowodem przeciwnym, jeżeli adresat nie mógł się dowiedzieć o treści pisma doręczanego w ten sposób (wyrok NSA z dnia 23 lipca 2010 r., II FSK 443/09, LEX nr 607468). Tymczasem pełnomocnik skarżącej składając skargę pismem z dnia
9 listopada 2011 r. w ogóle nie odniósł się do kwestii przekroczenia ustawowego terminu do złożenia skargi, ograniczając się do stwierdzenia, że decyzję organu odwoławczego doręczono mu w dniu 13 października 2011 r.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. odrzucił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło