I SA/Gd 1326/10

Dnia 15 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 października 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego za czerwiec 2004 r. p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie "A" S.A. z siedzibą w G. (dalej jako "Spółka") w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 października 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 13 maja 2010 r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego za czerwiec 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sytuacja, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania zachodzi, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Podstawę zawieszenia postępowania wskazaną w art. 125 § 1 pkt należy rozumieć jako przyczynę prejudycjalną w szerokim tego słowa znaczeniu. W szczególności przepis ten daje podstawę do zawieszenia postępowania z powodu skierowania pytania w innej sprawie zawisłej przed sądem administracyjnym lub z uwagi na występujące rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych (art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 i art. 269 P.p.s.a.; por. Komentarz J.P. Tarno, LexPolonica Maxima). W rozpoznawanej sprawie organ uznał, że nie można uznać za nadpłatę akcyzy, która została zawarta w cenie wyrobu i wykazana w fakturze sprzedaży. Natomiast Spółka zajęła stanowisko, że zapłacony podatek akcyzowy od sprzedaży olejów smarowych, został pobrany nienależnie i w związku z tym nastąpiła nadpłata akcyzy, gdyż nie obowiązywała ona od wyrobów, przeznaczonych na cele inne niż paliwowe lub opałowe. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I GSK 262/10 ze skargi "B" S.A. w B., w której postanowieniem z dnia 3 lutego 2011 r. Sąd ten wniósł o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie całej Izby Gospodarczej NSA. Przedmiotem wniosku jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm., dalej jako "Ordynacja podatkowa") jest nadpłatą kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w sytuacji, w której ten kto ją uiścił nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego." Podstawę do stwierdzenia nadpłaty stanowi przepis art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zatem nie może budzić wątpliwości, że wynikiem podjęcia uchwały będzie rozstrzygnięcie kwestii prawnej, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, albowiem uznanie, że nadpłatą jest kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży olejów smarowych także, gdy uiszczający nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego skutkować będzie koniecznością stwierdzenia wadliwości zaskarżonej decyzji i wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.