I SA/Gd 1356/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 22 listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za maj 2004 r. postanawia zawiesić postępowanie. "A" S.A. z siedzibą w G. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 22 listopada 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia 8 czerwca 2010 r. odmawiającą stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego za maj 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm) dalej jako P.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Sytuacja, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania zachodzi, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Podstawę zawieszenia postępowania wskazaną w art. 125 § 1 pkt należy rozumieć jako przyczynę prejudycjalną w szerokim tego słowa znaczeniu. W szczególności przepis ten daje podstawę do zawieszenia postępowania z powodu skierowania pytania w innej sprawie zawisłej przed sądem administracyjnym lub z uwagi na występujące rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych (art. 15 § 1 pkt 2 i 3, art. 187 i art. 269 P.p.s.a.; por. Komentarz J.P. Tarno, LexPolonica Maxima). W rozpoznawanej sprawie organ uznał, że nie można uznać za nadpłatę akcyzy, która została zawarta w cenie wyrobu i wykazana w fakturze sprzedaży. Natomiast spółka zajęła stanowisko, ze zapłacony podatek akcyzowy od sprzedaży olejów smarowych, został pobrany nienależnie i w związku z tym nastąpiła nadpłata akcyzy, gdyż nie obowiązywała ona od wyrobów, przeznaczonych na cele inne niż paliwowe lub opałowe. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I GSK 262/10 ze skargi "B" S.A. w B., w której postanowieniem z dnia 3 lutego 2011 r. Sąd ten wniósł o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie całej Izby NSA. Przedmiotem wniosku jest udzielenie odpowiedzi na pytanie czy w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.) dalej jako O.p. jest nadpłatą kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży energii elektrycznej w sytuacji, w której ten kto ją uiścił nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego." Podstawę do stwierdzenia nadpłaty stanowi przepis art. art. 72 § 1 pkt 1 O.p. Zatem nie może budzić wątpliwości, że wynikiem podjęcia uchwały będzie rozstrzygnięcie kwestii prawnej, która ma kluczowe znaczenie dla rozpoznawanej sprawy, albowiem uznanie, że nadpłatą jest kwota podatku akcyzowego uiszczona z tytułu sprzedaży olejów smarowych także, gdy uiszczający nie poniósł z tego tytułu uszczerbku majątkowego skutkować będzie koniecznością stwierdzenia wadliwości zaskarżonej decyzji i wyeliminowania jej z obrotu prawnego. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.