I SA/Gd 1375/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.R. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia 31 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przyznanych w ramach umowy o dofinansowanie projektu w ramach [...] postanawia: odmówić skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 17 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 1375/14 w przedmiocie odrzucenia skargi. B.R. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia 31 lipca 2014 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przyznanych w ramach umowy o dofinansowanie projektu w ramach [...]. Postanowieniem z dnia 17 lipca 2015 r. Sąd odrzucił wniesioną skargę na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., albowiem wpis sądowy w należnej wysokości 884 zł uiszczony został przez skarżącą po upływie ustawowego terminu. Pismem z dnia 10 września 2015 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. Wskazała, że do niedochowania terminu na wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 17 lipca 2015 r. w przedmiocie odrzucenia skargi doszło na skutek okoliczności niezawinionych przez stronę. Na skutek nieprawidłowości w doręczeniu przesyłek doszło do nieprawidłowego zawiadomienia skarżącej, że przesyłka została pozostawiona w placówce pocztowej w dniu 31 lipca 2015 r., na co wskazuje załączone do wniosku zawiadomienie pocztowe (tzw. awizo). Zawiadomienie to stoi w sprzeczności ze stwierdzeniem odnotowanym na zwróconej przesyłce jakoby doręczenia miało dojść ze skutkiem na dzień 10 sierpnia 2015 r. Na zwrotce widnieją także odmienne daty awizowania przesyłek – niezgodne z załączonym awizem. Wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, strona wniosła zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zasadą wynikającą z art. 85 p.p.s.a., jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi termin przywrócić (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu powinien powoływać okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu i uprawdopodobniające zasadność wniosku. Brak winy strony w uchybieniu terminu podlega ocenie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy mamy bowiem do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony okoliczności niemożliwych do przezwyciężenia, z powodu których doszło do uchybienia terminowi. W doktrynie i orzecznictwie panuje zgodność, że "uprawdopodobnienie braku winy" polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności. Obiektywnym miernikiem należytej staranności jest taka staranność, jakiej można oczekiwać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Pojęcie braku winy postrzegane jest jako obejmujące istnienie przeszkody nie do pokonania czyli siły wyższej (por.: A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II , str. 368 - 370). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wnioskując o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia strona wskazała na nieprawidłowości w działaniu doręczyciela, których dowodzić miały odmienne daty awizowania przesyłek widniejące na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i przedłożonym przez stronę tzw. awizie (zawiadomieniu o pozostawieniu pisma do odbioru w placówce pocztowej). Analiza akt sprawy zarzutów tych jednak nie potwierdza. Przesyłka zawierająca postanowienie o odrzuceniu skargi o numerze [...] została wysłana na adres skarżącej w dniu 22 lipca 2015 r. Z powodu nieobecności adresata przesyłka zawierająca powyższe postanowienie została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 27 lipca 2015 r. i po raz drugi w dniu 4 sierpnia 2015r. Następnie przesyłka ta została zwrócona do nadawcy w dniu 11 sierpnia 2015 r. Potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym sporządzonym przez inną jednostkę niż organ władzy publicznej – uprawnionego operatora publicznego, jest to dokument stanowiący dowód tego co zostało w nim stwierdzone, posiadający przymiot dokumentu urzędowego korzystającego z domniemania prawdziwości (por. m.in. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 16 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Gl 1250/12, LEX nr 1249438). Domniemanie to może co prawda zostać obalone, niemniej jednak w tej sprawie strona nie zdołała tego dokonać. Przedłożona przez skarżącą kserokopia awizo nie podważa dokonanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru adnotacji co do dat czynności dokowanych przez doręczyciela, nie wynika z niej bowiem, że awizo to dotyczy właśnie przesyłki sądowej zawierającej postanowienie z dnia 17 lipca 2015 r. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uznania, iż strona skarżąca bez swej winy uchybiła terminowi do wniesienia zażalenia, Sąd na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.