I SA/Gd 1432/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.S. o dopuszczenie do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi G.M. i Z.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2012 r., sygn. akt [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. postanawia odmówić wnioskodawcy G.S. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. Na rozprawie w dniu 20 lutego 2013 r. w sprawie ze skargi G.M. i Z.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r., G.S. złożył wniosek o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. Uzasadniając swój interes prawny w uczestniczeniu w sprawie wnioskodawca wskazał "na zgodne z konstytucją i ustawami podatkowymi naliczanie podatku od budynków "letniskowych" wg pozwolenia na budowę, faktycznie pod względem konstrukcji i wyposażenia będących budynkami mieszkalnymi i zaspakającymi podstawowe potrzeby mieszkaniowe podatników i będące ich centrum życiowym". Postanowieniem z dnia 20 lutego 2013 r., I SA/Gd 1432/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił G.S. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W uzasadnieniu Sąd podał, że postępowanie w sprawie dotyczy indywidualnej decyzji podatkowej wydanej na podstawie obowiązującego aktu prawa miejscowego, zaś wnioskodawca nie wykazał, aby sprawa dotyczyła jego interesu prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez wnioskodawcę, postanowieniem z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt II FZ 20/14, uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. NSA wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie przytoczył treści art. 33 § 2 p.p.s.a., który to przepis stanowił podstawę rozstrzygnięcia w tej sprawie i nie dokonał jego wykładni. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji winien dokonać wykładni przepisów, które stanowią podstawę rozstrzygnięcia o udziale wnioskodawcy w charakterze uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ponownie rozpatrując wniosek zważył, co następuje: Wniosek G.S. o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika oparty jest na art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego (...). Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie. Interes prawny to taki, który jest chroniony przez prawo a ochrona ta polega na możliwości żądania od organu administracji podjęcia określonych czynności mających na celu zrealizowanie interesu lub usunięcia zaistniałego zagrożenia. Aby interes prawny mógł być zaspokojony, musi być on interesem osobistym, własnym, indywidualnym, znajdującym swoją podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego oraz potwierdzenie w okolicznościach faktycznych (por. J. Borkowski w. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 224 i n.). Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny. W takim przypadku określony podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie można jednak wskazać przepisu prawa, który stanowiłby podstawę jego roszczenia i w konsekwencji uprawniał go do żądania stosownych czynności organu administracji. Wniosek G.S. o dopuszczenie go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem nie wykazał on, iż przysługuje mu interes prawny w rozpatrywanej sprawie. Brak jest przepisu prawa materialnego, który uzasadniałby uczestnictwo wnioskodawcy w niniejszym postępowaniu sądowym wszczętym na skutek skargi G. i Z.M. Orzeczenie tutejszego Sądu wydane w tej sprawie nie będzie miało bezpośredniego wpływu na jakiekolwiek zobowiązania bądź uprawnienia wnioskodawcy. Jest on zainteresowany w rozstrzygnięciu sprawy tylko jako jeden z mieszkańców tej samej miejscowości, wobec którego także może zostać wydana decyzja w przedmiocie opodatkowania podatkiem od nieruchomości według podwyższonych stawek - ale to mieści się wyłącznie w granicach interesu faktycznego wnioskodawcy. Należy wyraźnie podkreślić, że interes prawny musi być własny, co oznacza, że nie można opierać go na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OZ 304/08, dostępny w internecie na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). To, że wnioskodawca uważa, iż zaskarżona decyzja skierowana do jego sąsiadów narusza zasady konstytucyjne, nie może być przesłanką do przyznania mu interesu prawnego związanego z prowadzonym postępowaniem, bowiem interes prawny musi być indywidualnym interesem uczestnika postępowania i dotyczyć go bezpośrednio. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 33 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.