I SA/Gd 144/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj, sierpień i grudzień 2007 r. postanawia zawiesić z urzędu postępowanie w sprawie do czasu uzyskania stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich w zakresie pytania prejudycjalnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt I FSK 748/08. Zaskarżoną decyzją z dnia 8 grudnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania S. O., uchylił w części decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 11 września 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj, sierpień i grudzień 2007 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia organy podatkowe wskazały m.in. art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 55 ze zm.), który stanowi, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do wystawiania faktur lub faktur korygujących. Na powyższą decyzję organu odwoławczego S. O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Z informacji posiadanych przez tutejszy Sąd wynika, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 lipca 2009 r. sygn. akt I FSK 748/08, na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego: 1) czy zasady wspólnotowego systemu VAT, w szczególności art. 17 ust. 6 Szóstej Dyrektywy VAT (dyrektywa 77/388/EWG), nie sprzeciwiają się ustawodawstwu Państwa Członkowskiego, zgodnie z którym podatnik nie nabywa prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez podmiot niezarejestrowany w ewidencji podatników podatku od towarów i usług? 2) czy dla odpowiedzi na pytanie pierwsze istotne jest, że: a) nie ma wątpliwości, że transakcje wykazane w fakturze VAT podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT oraz, że rzeczywiście zostały dokonane; b) faktura zawierała wszystkie dane, wymagane zgodnie z ustawodawstwem wspólnotowym; c) ograniczenie prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury wystawionej przez podmiot niezarejestrowany funkcjonowało w porządku krajowym przez dniem przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Wspólnoty? 3) czy odpowiedź na pytanie pierwsze uzależniona jest od spełnienia dodatkowych kryteriów (np. udowodnienia, że podatnik działał w dobrej wierze?). Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie tutejszego Sądu w niniejszej sprawie mamy do czynienia z takim przypadkiem, albowiem od wyrażenia poglądu prawnego co do zgodności z prawem unijnym zapisów polskiej ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez niezarejestrowanego sprzedawcę zależy wynik niniejszego postępowania. Tak więc zasadnym jest, w celu zachowania zgodności rozstrzygnięć sądowych zgodnie z prawem unijnym w zakresie podatku od towarów i usług, zawieszenie niniejszego postępowania do chwili rozstrzygnięcia sprawy przez Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.