I SA/Gd 1445/14

Dnia 11 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za I ratę 2014 roku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę H.K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2014 r., w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za I ratę 2014 roku. Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2014 r. skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi. Na powyższe zarządzenie H.K. wniosła zażalenie. Po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącą środka zaskarżenia, postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II FZ 132/15) oddalił zażalenie. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 5 maja 2015 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na powyższe H.K. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Na przedmiotowe zarządzenie H.K. wniosła sprzeciw. Postanowieniem z dnia 31 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Zażalenie H.K. na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2015 r. (sygn. akt II FZ 796/15). Zarządzeniem z dnia 30 listopada 2015 r. skarżąca została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi H.K. ponownie złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W przypadku zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu, przerwany zostaje bieg tego terminu. Jednocześnie sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem postanowienia podlegającym zaskarżeniu zażaleniem (art. 260 p.p.s.a.). W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) postanowienie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Wskazać należy, że w przypadku wydania przez Sąd postanowienia w sprawie odmowy zwolnienia od kosztów sądowych, prawomocność takiego rozstrzygnięcia oznacza obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu (por. postanowienie SN z dnia 9 grudnia 2002 roku w sprawie o sygnaturze akt III RN 144/02). Od obowiązku tego nie zwalnia strony ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu wystosowanym do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie uchyla skutków tego prawomocnego rozstrzygnięcia na toczące się postępowanie. Należy także stwierdzić, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy sąd prawomocnym postanowieniem ocenił, że skarżąca nie spełniała przesłanek zwolnienia jej z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd terminie. Dopiero bowiem wydanie przez sąd prawomocnego postanowienia odmiennej treści w przedmiocie udzielania stronie prawa pomocy, skutkuje utratą mocy pierwszego postanowienia. Odmienne postępowanie mogłoby prowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, i skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania, a nawet trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do meritum (por. postanowienie NSA z 10 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 115/10). W związku z tym, po bezskutecznym upływie terminu tygodniowego do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy, sąd obowiązany jest odrzucić skargę z mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie H.K. została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia stronie ww. zarządzenia w dniu 4 grudnia 2015 roku (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 102), wpis nie został uiszczony. Należy przy tym dodać, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 31 lipca 2015 r. o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy, stało się prawomocne w związku z wydaniem orzeczenia z dnia 4 listopada 2015 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.