I SA/Gd 1465/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Gdańsku sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 19 września 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 8 grudnia 2015 r. nr [...] W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 19 września 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2010 r. K. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 8 grudnia 2015 r. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że za wstrzymaniem wykonania ww. decyzji przemawia niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącego, wysokość zaległości podatkowych i odsetek wynikających z decyzji organów podatkowych obu instancji przekracza jego możliwości płatnicze. Skarżący wskazał, że trudna sytuacja finansowa jest znana organom podatkowym z urzędu (zeznania i informacje podatkowe), a zobowiązania podatkowe skarżącego z tytułu VAT za luty, marzec, kwiecień, czerwiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2010 r. zostały zabezpieczone i są egzekwowane. Na potwierdzenie trudnej sytuacji finansowej skarżący powołał się na dowód z akt postępowań zabezpieczających prowadzonych przez organy egzekucyjne oraz szereg wydanych w podobnych okolicznościach postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/2004, wszystkie przywołane w postanowieniu orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: "http://orzeczenia.nsa.gov.pl"). Przywołany przepis wskazuje, że wstrzymanie wykonania aktu dopuszczalne jest, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że w okolicznościach konkretnej sprawy można zakładać, spodziewać się zaistnienia takiej sytuacji, o jakiej mowa w przepisie. Nie może przy tym budzić wątpliwości, że ocena możliwości wystąpienia tego niebezpieczeństwa nie może być przez Sąd dokonywana bez odwołania się do konkretnych okoliczności, odpowiednio potwierdzonych przez wnioskodawcę dowodami. Jeżeli bowiem podatnik twierdzi, że wykonanie decyzji polegającej na obowiązku zapłaty kwoty pieniężnej skutkować będzie powstaniem szkody, to rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie tego, że środki pieniężne niezbędne do zapłaty należności publicznoprawnej przekraczają możliwości płatnicze podatnika i doprowadzą np. do utraty możliwości zaspakajania potrzeb podatnika i jego rodziny. Jak wielokrotnie podkreślano w orzecznictwie sądów administracyjnych, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por. postanowienie NSA z 15 stycznia 2015 r. I OZ 1236/14). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa zatem na stronie skarżącej (por. postanowienia NSA z dnia 22 listopada 2004 r. FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r. FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r. I FSK 1263/12). W postanowieniu z 29 maja 2009 r. I FZ 148/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Sąd powinien mieć wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji i możliwość ich zweryfikowania, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę skarżącą. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że w niniejszej sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Trudna sytuacja finansowa, na którą powołano się we wniosku nie została poparta konkretnymi okolicznościami, ani uprawdopodobniona załączonymi dowodami. Sąd nie jest więc w stanie ocenić możliwości płatniczych podatnika, ani poddać twierdzeń w tym przedmiocie niezbędnej weryfikacji. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym strony. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącego, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki, jak już była o tym mowa, musi odbywać się z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej skarżącego, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach. Niewykazanie przez skarżącego ww. okoliczności nie pozwala na dokonanie oceny, czy wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd stwierdził, że brak jest w aktach sprawy danych wskazujących na pełną, aktualną sytuację majątkową skarżącego, co uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku. Odnosząc się do przywołanych we wniosku postanowień Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wydanych w innych sprawach o sygnaturach od I SA/Gd 834/10 do I SA/Gd 840/10, I SA/Gd 842/10 i I SA/Gd 843/10 podkreślić należy, że wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. musi być zawsze oceniane indywidualnie na tle aktualnej sytuacji wnioskodawcy. Przywołane postanowienia wydane zostały natomiast w innym stanie faktycznym i w stosunku do innych osób fizycznych. Nie obrazują one zatem sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Akta postępowań zabezpieczających oraz postępowań egzekucyjnych, na które powołano się w treści uzasadnienia wniosku również nie mogły stanowić dowodu w sprawie, ponieważ nie znajdują się one posiadaniu Sądu. Mając z kolei na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji Sąd, w świetle art. 106 § 3 p.p.s.a. nie miał obowiązku przeprowadzania tego dowodu. Zauważyć ponadto należy, że każda decyzja administracyjna określająca lub ustalająca zobowiązanie podatkowe, pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Obowiązek o charakterze pieniężnym, a takiego dotyczy niniejsza sprawa, ma z natury odwracalny charakter. Oznacza to, że w razie jego zrealizowania, a następnie uwzględnienia skargi, objęta zaskarżoną decyzją kwota pieniężna będzie podlegała zwrotowi (por. postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. II GSK 1562/11). W związku z powyższym, Sąd uznał, że skarżący nie wykazał zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i w sprawie brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.