I SA/Gd 1502/14

Dnia 12 października 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 sierpnia 2014 roku, nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia Postanowieniem z dnia 14 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie W.K. na postanowienie tego Sądu z dnia 13 maja 2015 r. odmawiające wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Odpis postanowienia został doręczony stronie w dniu 18 września 2015 r. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 25 września 2015 r. W.K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że został wprowadzony w błąd, co do terminu odbioru przesyłki zawierającej postanowienie odmawiające mu przyznania prawa pomocy. Błąd ten został wywołany podaniem nieprawidłowej daty odbioru przesyłki, wskazanej w powtórnym zawiadomieniu pozostawionym przez pocztę. Skarżący załączył przy tym kopię tego zawiadomienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 w/w ustawy stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie, w przeciwnym razie wniosek podlega oddaleniu bądź też, w przypadku wniosku spóźnionego lub z mocy ustawy niedopuszczalnego, odrzuceniu przez Sąd. Jak podkreślono wyżej jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest uprawdopodobnienie przez stronę, że nie dokonała czynności bez własnej winy, przy czym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy zainteresowani nie byli w stanie pokonać przeszkody (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 październik a 2011 r. sygn. akt I OZ 776/11, LEX nr 965949). W przedmiotowej sprawie, jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał na nieprawidłowe pouczenie zawarte w treści powtórnego zawiadomienia o nadejściu przesyłki, wskazujące na niewłaściwy, graniczny termin odbioru przesyłki. W ocenie Sądu, skarżący uprawdopodobnił brak winy w nieterminowym złożeniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2015 r. Jak wynika z treści wniosku oraz z załączonej kserokopii zawiadomienia złożonego przez pracownika operatora pocztowego doręczającego przesyłkę, skarżącemu w sposób nieprawidłowy wskazany został termin, w jakim będzie możliwy odbiór przesyłki. Na powtórnym zawiadomieniu z dnia 8 czerwca 2015 r., wskazano bowiem z winy pracownika poczty jako ostatni dzień odbioru przesyłki datę 15 czerwca 2015 r. podczas, gdy termin ten upływał w dniu 11 czerwca 2015 roku (pierwsze zawiadomienie o nadejściu przesyłki pozostawiono bowiem skarżącemu w dniu 28 maja 2015 r.). Zwrócenia uwagi wymaga przy tym, że skarżący stawił się na poczcie, celem odebrania przesyłki, przed upływem wskazanego w zawiadomieniu terminu tj. w dniu 13 czerwca 2015 r. W ocenie Sądu bezzasadne wydłużenie przez operatora pocztowego terminu do odbioru przesyłki zawierającej postanowienie Sądu, nie może powodować negatywnych skutków dla strony i uzasadnia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu. Zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki powinno być bowiem na tyle precyzyjne, aby dokładnie określało graniczny termin, w którym odebranie przesyłki jest dopuszczalne. Strona skarżąca nie może ponosić negatywnych konsekwencji nieprawidłowego działania operatora pocztowego doręczającego przesyłki i nie można jej z tej przyczyny pozbawiać prawa do wniesienia przysługującego jej środka zaskarżenia. Należy jednocześnie podkreślić, że strona dochowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przyczynę uzasadniającą złożenie wniosku o przywrócenie terminu wiązać bowiem należy z dniem18 września 2015 r., kiedy skarżący odebrał przesyłkę zawierającą postanowienie Sądu z dnia 14 września 2015 r. i dowiedział się, że wniósł zażalenie z uchybieniem terminu. Biorąc pod uwagę wskazane powyżej okoliczności przyjąć należy, iż spełnione zostały wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. tzn. strona w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.