I SA/Gd 1518/19

Dnia 15 kwietnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2020 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 stycznia 2020 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J.G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 30 maja 2019 r. w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Na przedmiotowe postanowienie, pismem z dnia 9 lutego 2020 r. (k. 33) strona wniosła zażalenie. Zarządzaniem z dnia 5 marca 2020 roku wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez nadesłanie odpisu tego pisma, w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. W odpowiedzi skarżący wskazał, że zażalenie z dnia 9 lutego 2020 r. przesłał do Sądu w dniu 4 marca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325) – dalej w skrócie p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. W przedmiotowej sprawie wymogu takiego nie spełnia pismo nadane przez stronę w urzędzie pocztowym w dniu 4 marca 2020 r. (k. 38). Wskazany dokument nie stanowi bowiem wiernego odwzorowania zażalenia z dnia 9 lutego 2020 r., a zatem nie można uznać, że jest on kolejnym egzemplarzem wniesionego środka zaskarżenia. W tych okolicznościach Sąd doszedł do wniosku, że nadesłanie pisma z dnia 3 marca 2020 r. nie stanowi uczynienia zadość wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.