I SA/Gd 1530/13

Dnia 24 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. i 2013 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę M.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 września 2013 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. i 2013 r. Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2013 r. skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi. Na powyższe zarządzenie M.K. wniósł zażalenie. Po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącego środka zaskarżenia, postanowieniem z dnia 7 marca 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II FZ 199/14) oddalił zażalenie. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi na powyższe M.K. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 9 maja 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Na przedmiotowe zarządzenie M.K. wniósł sprzeciw. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił sprzeciw jako wniesiony po terminie. Zażalenie M.K. na powyższe postanowienie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2014 r. (sygn. akt II FZ 1596/14). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W przypadku zgłoszenia przez stronę wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie wynikającym z zarządzenia przewodniczącego wzywającego do uiszczenia wpisu, przerwany zostaje bieg tego terminu. Jednocześnie sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku strony w przedmiocie prawa pomocy. Postępowanie to kończy się wydaniem postanowienia podlegającym zaskarżeniu zażaleniem (art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie p.p.s.a.). W chwili ustawowo oznaczonej (art. 168 § 1 p.p.s.a.) postanowienie takie staje się prawomocne i od tej chwili wiąże m.in. sąd, który je wydał (art. 170 p.p.s.a.). Jako orzeczenie nie rozstrzygające o istocie sprawy nie korzysta z powagi rzeczy osądzonej, ale ma pełny przymiot prawomocności, inaczej - wiążącą moc skonkretyzowanej i zindywidualizowanej przez sąd normy prawnej. Z mocy tej wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. W związku z tym, po upływie terminu tygodniowego do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego wydanym po oddaleniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucające sprzeciw skarżącego na zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, sąd obowiązany jest odrzucić skargę z mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie M.K. został wezwany do uiszczenia należnego wpisu i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia stronie ww. zarządzenia w dniu 7 kwietnia 2014 roku (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k. 35), wpis nie został uiszczony. Należy przy tym dodać, że postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku o odrzuceniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania stało się prawomocne w związku z wydaniem orzeczenia z dnia 4 listopada 2014 r. przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.