II FZ 199/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 listopada 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 1503/13 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 4 września 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. i 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie. Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2013 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1530/13, M. K. – nazywany dalej "Skarżącym", został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia 4 września 2013 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości za 2012 r. i 2013 r. Jako podstawę prawną sąd pierwszej instancji wskazał § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193) Na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł zażalenie, wskazując, że wpis od skargi powinien wynosić 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie jest niezasadne, dlatego podlega oddaleniu. Kwestią o zasadniczym znaczeniu dla rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy jest ustalenie czy wpisem należnym od wniesionej skargi był wpis stosunkowy, czy też stały. W pierwszej kolejności należy odnieść się do pojęcia "wartość przedmiotu zaskarżenia", gdyż właśnie ta wartość determinuje charakter oraz wysokość należnego wpisu. W myśl art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", który jest jednym z przepisów regulujących kwestię wpisów, "wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały". Dychotomiczny podział obu kategorii spraw nie jest jednak podziałem prostym, gdyż użyte w przepisie sformułowanie "...w sprawach, których - przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne..." jest wyrażeniem nieostrym i stanowi daleko idące uproszczenie. Należy również zauważyć, że ustawodawca w art. 215 P.p.s.a. nakazuje stronie w każdym piśmie wszczynającym postępowanie podać "wartość przedmiotu zaskarżenia". Z kolei w art. 216 P.p.s.a. ustawodawca podaje, że jeżeli "przedmiotem zaskarżenia" jest należność pieniężna, stanowi ona "wartość przedmiotu zaskarżenia". Takie sformułowanie przepisu rodzi pewne komplikacje, gdyż przedmiotem zaskarżenia nie mogą być należności pieniężne. Dokonując literalnej wykładni przepisów należałoby dość do wniosku, że w sprawach sądowoadministracyjnych każde pismo strony podlegałoby opłacie stałej, gdyż przedmiotem zaskarżenia mogą być wyłącznie akty lub czynności organów administracji publicznej. Dlatego też, "przedmiot zaskarżenia" należy rozumieć szerzej, jako przedmiot postępowania objęty zaskarżonym aktem bądź czynnością, o którym mowa w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. Prawodawca o wiele zręczniej wypowiedział się w tej kwestii w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., gdzie w § 1 wskazał, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem" (por. postanowienie NSA z 1 sierpnia 2005 r., I FZ 374/05). Kluczowe jest zatem ustalenie, że przedmiotem zaskarżonej przez stronę decyzji była ulga podatkowa. Zaskarżone rozstrzygnięcie nie dotyczy zatem określenia bądź ustalenia zobowiązań mających wartość pieniężną, lecz przesłanek warunkujących przyznanie ulgi związanej z ich zapłatą (por. uchwała NSA z 26 października 2009 r., II FPS 2/09; postanowienia NSA: z 10 lutego 2005 r., FZ 691/04; z 28 września 2006 r., II FZ 581/06; z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08 – dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym od skargi na decyzję dotyczącą ulgi podatkowej pobiera się wpis stały. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 Rozporządzenia w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wpis stały wynosi 500 zł. Z uwagi na powyższe, oceniając wysokość wpisu w sprawie należy stwierdzić, że Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego należnego od wniesionej skargi. Z tych względów i na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 184 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.