I SA/Gd 1570/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia T.S. z dnia 6 lutego 2015 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA Gd 1570/13 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 stycznia 2014 r., Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił dwa zażalenia skarżącego wniesione na postanowienie z dnia 22 października 2014 r. w przedmiocie zwrotu opłaty kancelaryjnej oraz postanowienie z tej samej daty w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 5 marca 2014 r. Powyższe postanowienie z dnia 22 grudnia 2014 r. wysłane zostało na adres pełnomocnika strony. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. 154), z powodu nieobecności adresata przesyłka została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 14 stycznia 2015 r. i po raz drugi w dniu 22 stycznia 2015 r. Następnie przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu 30 stycznia 2015 r. W dniu 6 lutego 2015 r. strona wniosła zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 22 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zażalenie wniesione na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 22 grudnia 2014 r. należało odrzucić z uwagi na wniesienie tego środka odwoławczego po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została doręczona stronie skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (tj. w sposób właściwy lub zastępczy), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata o tym fakcie (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe - na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4). Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawierającej zaskarżone postanowienie, z powodu nieobecności adresata przesyłka ta została awizowana dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 14 stycznia 2015 r. i po raz drugi w dniu 22 stycznia 2015 r. Uwzględniając zatem zasadę wynikającą z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane w dniu 28 stycznia 2015 r., tj. z upływem czternastu dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Wprawdzie strona odebrała powyższą przesyłkę w dniu 30 stycznia 2015 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia wynikających z powołanych wyżej przepisów. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie modyfikuje zaistniałego już skutku prawnego doręczenia. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 września 2013 r., sygn. akt II OZ 810/13 "jeżeli pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej, to doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma. Nie ma przy tym znaczenia moment faktycznego odbioru pisma – i to nawet jeżeli odbiór ten nastąpił po upływie wskazanego wyżej okresu". Podobny pogląd wyrażony został przez NSA m.in. w wyroku z dnia 18 maja 2010 r., sygn. akt II FSK 70/09 i postanowieniu z dnia 12 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 2916/11, (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc pod uwagę, że zaskarżone postanowienie doręczone zostało stronie skarżącej w trybie art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. w dniu 28 stycznia 2015 r., siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienia tutejszego Sądu z dnia 22 grudnia 2014 r. upłynął w dniu 4 lutego 2015 r. Uznać zatem należało, że wnosząc zażalenie w dniu 6 lutego 2015 r. skarżący uczynił to po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. wniesienie zażalenia po upływie terminu skutkuje odrzuceniem zażalenia przez wojewódzki sąd administracyjny. Podkreślenia wymaga, że strona, która uchybiła terminowi do wniesienia środka odwoławczego może, gdy uważa, iż nastąpiło to bez jej winy, wnieść o jego przywrócenie. W przedmiotowej sprawie skarżący jednak z możliwości takiej nie skorzystał i nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.