I SA/Gd 1604/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 maja 2014 r. sprawy ze skargi ,,A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 9 października 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 października 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 11 stycznia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. wniesione zostało z uchybienie terminu. W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej decyzją z dnia 11 stycznia 2013 r. określił A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, zwanej dalej Spółką, wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007r. w kwocie 230.942,00 zł. Decyzja ta została doręczona za pośrednictwem poczty na adres siedziby Spółki w drodze dwukrotnego awizowania (w dniu 17 stycznia i 25 stycznia 2013 r.). Awizowaną przesyłkę zwrócono do nadawcy. Decyzja ta została uznana za doręczona w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zwanej dalej O.p., w dniu 31 stycznia 2013 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem, zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 O.p., w dniu 14 lutego 2013 r. Odwołanie natomiast (wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia), wniesione zostało dopiero w dniu 4 września 2013 r. Mając to na uwadze organ odwoławczy działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej domagając się jego uchylenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona zarzuciła naruszenie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. poprzez uznanie, że w okolicznościach niniejszej sprawy nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, w sytuacji gdy termin ten powinien zostać skarżącej przywrócony na podstawie art. 162 § 1 O.p. W uzasadnieniu skargi Spółka przedstawiła argumentację dotyczącą zasadności jej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Podkreśliła, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 października 2013 r. odmawiające jej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest błędne, a w rezultacie błędne jest także zaskarżone postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. Z niekwestionowanych przez stronę ustaleń faktycznych wynika, że odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożone zostało z uchybieniem terminu wynikającego z art. 223 § 2 pkt 1 O.p. Zgodnie z tym przepisem odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca decyzję organu pierwszej instancji doręczona została stronie w trybie art. 150 O.p. w dniu 31 stycznia 2013 r. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczania pisma przez pocztę (art. 150 § 1 pkt 1 ww. ustawy). Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (art. 150 § 1a O.p.). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 2 ww. ustawy). W aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki zawierającej decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 11 stycznia 2013 r., potwierdzające, że warunki tzw. doręczenia zastępczego, wynikające z powyższego unormowania, zostały dochowane. Adresat ww. przesyłki został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki w palcówce pocztowej – w dniach 17 i 25 stycznia 2013 r. W dniu 4 lutego 2013 r. przesyłka zwrócona została do nadawcy. Została ona zatem uznana za doręczoną w dniu 31 stycznia 2013 r. (tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu pozostawienia pisma w placówce pocztowej, liczonego od dnia pierwszego awizo). Tym samym termin do wniesienia odwołania upłynął – bezskutecznie - w dniu 14 lutego 2013 r. W takiej sytuacji organ odwoławczy zobowiązany był wydać na podstawie art. 228 O.p. postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uchybienie terminu jest bowiem okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu, o czym przesądza sformułowanie art. 228 § 1 O.p. "organ stwierdza". Stwierdzenie uchybienia terminu zobowiązuje organ do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania. Skarżąca powoływała się na fakt złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wniosek ten nie został jednak przez organ odwoławczy uwzględniony – postanowieniem z dnia 9 października 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił Spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 11 stycznia 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2007 r. Skarga wniesiona przez Spółkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższe postanowienie została oddalona wyrokiem tego Sądu z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1603/13. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd stwierdził, że zasadnie organ drugiej instancji odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, bowiem przytoczona przez nią argumentacja nie wskazuje na istnienie niezawinionej przyczyny uchybienia terminu. Okoliczności faktyczne sprawy nie wskazywały na to, że strona skarżąca użyła możliwie największego wysiłku umożliwiającego zachowanie terminu do wniesienia odwołania. W sprawie niniejszej natomiast okoliczności dotyczące braku winy strony w uchybieniu terminu nie podlegają badaniu przy stwierdzeniu na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. obiektywnego faktu, jakim jest uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Tym samym organ podatkowy wobec nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu prawidłowo wydał na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p. postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę.