I SA/Gd 162/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania i prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach bez zezwolenia w salonach gier na automatach postanawia zawiesić z urzędu postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie o sygn. akt P 4/14. Decyzją z dnia 18 grudnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 30 września 2013 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania i prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach bez zezwolenia w salonach gier na automatach. Podstawą rozstrzygnięcia organów celnych był m.in. przepis art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Na powyższą decyzję organu odwoławczego spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się uchylenia ww. decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r., sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 382/08). Praktyka sądowa, w szczególności wojewódzkich sądów administracyjnych, opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sformułowania "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności uwidacznia się to w tych wypadkach, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA albo w związku z pytaniem prawnym do TK (por. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2014 r.,sygn. akt III SA/Łd 1127/13). Wskazać należy, że z informacji posiadanych przez tutejszy Sąd wynika, że postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 686/13 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 193 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: "czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Naczelny Sąd Administracyjny powziął bowiem wątpliwość co do legalności ustawy o grach hazardowych w kontekście braku notyfikacji przepisów tej ustawy. Powyższe pytanie prawne zostało zarejestrowane w Trybunale Konstytucyjnym pod sygn. akt P 4/14. W związku z powyższym, w ocenie tutejszego Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w przytoczonym na wstępie przepisie, albowiem ocena zgodności z Konstytucją RP ustawowej podstawy do wydania zaskarżonej decyzji dokonana przez Trybunał Konstytucyjny niewątpliwie będzie miała wpływ na wyrok sądu administracyjnego, którym dokonuje się kontroli legalności tego aktu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.