I SA/Gd 165/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 22 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2012 postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 22 listopada 2013 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa uchylił w części decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i przyznał B. K. płatność rolnośrodowiskową na rok 2012 w pomniejszonej wysokości. Na powyższą decyzję organu odwoławczego B. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Zdaniem skarżącej, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne z uwagi na możliwość wyegzekwowania zwrotu świadczenia przed rozpatrzeniem skargi. B. K. podała, że utrzymuje siebie i rodzinę z gospodarstwa rolnego, zaś zwrot świadczenia może spowodować zagrożenie dla egzystencji rodziny z powodu braku środków na pokrycie podstawowych potrzeb. Podniosła, że zwrot świadczenia może spowodować dalsze straty na zdrowiu (skarżąca od 2012 r. jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Poza stwierdzeniem, że zwrot świadczenia może spowodować zagrożenie dla egzystencji rodziny skarżącej z powodu braku środków na pokrycie podstawowych potrzeb oraz dalsze straty na zdrowiu, B. K. nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Do wniosku nie dołączono jakichkolwiek dokumentów, z których wynikałoby, jakie dochody (bądź straty) przynosi prowadzone przez skarżącą gospodarstwo rolne, brakuje także informacji o jej osobistej sytuacji majątkowej. Również przekonanie strony skarżącej o wadze podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (sygn. akt FZ 358/04, niepubl.), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko skarżącego, że skarżone orzeczenie jest merytorycznie niesłuszne i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 P.p.s.a. Jednakże – jak podkreśla się w orzecznictwie – sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72). W aktach administracyjnych brak jest jednak dokumentów, które mogłyby potwierdzać stanowisko skarżącej, że zwrot świadczenia może spowodować wskazane we wniosku następstwa. Również w toczącym się przed tutejszym Sądem postępowaniu o przyznanie prawa pomocy skarżąca, pomimo wezwania, nie przedłożyła dokumentów źródłowych. Takie postępowanie wnioskodawczyni, polegające na uchylaniu się od obowiązku podania informacji dotyczących jej stanu majątkowego i dochodów, skutkuje niewyjaśnieniem istotnych wątpliwości dotyczących jej rzeczywistych możliwości płatniczych, uniemożliwiając tym samym Sądowi dokonanie oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na jej sytuację majątkową. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.