I SA/Gd 1676/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała, Sędziowie Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędzia WSA Irena Wesołowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 lutego 2017 r. sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w z dnia 17 października 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 października 2016 r., działając na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w zw. z art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "o.p.", Dyrektor Izby Skarbowej w [...] stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 4 kwietnia 2016 r. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że warunkiem skuteczności czynności procesowej wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu jej dokonania. Uchybienie ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność kwestionowanej odwołaniem decyzji. Organ odwoławczy zobowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. W rozpatrywanym przypadku, jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy Urzędowego Poświadczenia Doręczenia UPD decyzja Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 4 kwietnia 2016 r., orzekająca o solidarnej z "A" Spółką z o.o. (poprzednio "B" Spółka z o.o.) i z K. S. - byłą Wiceprezes zarządu ww. Spółki, odpowiedzialności K. S.- byłego Prezesa zarządu tej Spółki, za zaległości ww. Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za maj i czerwiec 2012 r. wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi, została doręczona ustanowionemu w toku prowadzonego postępowania podatkowego pełnomocnikowi, na wskazany przez niego adres elektroniczny na platformie e-PUAP, w dniu 12 kwietnia 2016 r. Zgodnie zatem z treścią art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 o.p., termin wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął z dniem 26 kwietnia 2016 r. Tymczasem przedmiotowe odwołanie pełnomocnik strony wysłał za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 4 sierpnia 2016 r., tj. ponad 3 miesiące po terminie. Zgodnie z. art. 228 § 1 pkt 2 o.p., organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Organ zauważył przy tym, że w sytuacji uchybienia terminowi przewidziano możliwość jego przywrócenia, pod warunkiem jednak, że podatnik wystąpi do organu z takim wnioskiem oraz spełni przesłanki określone w art. 162 o.p. W rozpatrywanym przypadku K. S. złożył w dniu 4 sierpnia 2016 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Jednakże w wyniku jego rozpatrzenia Dyrektor Izby Skarbowej w [...], postanowieniem z dnia 17 października 2016 r., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W konsekwencji Dyrektor Izby Skarbowej w [...] stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. W skardze na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...], wnosząc o jego uchylenie, K. S. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 223 § 2 o.p. przez uznanie, że strona uchybiła terminowi do wniesienia odwołania od decyzji, podczas gdy, zważywszy na to, iż w niniejszej sprawie uchybienie terminowi do wniesienia odwołania nastąpiło bez winy strony, a strona w ciągu 7 dni od dnia ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu dokonała czynności, brak było podstaw do stwierdzenia uchybienia terminu. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w jego ocenie zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało w związku z bezpodstawnym zaostrzeniem przez organ wymogów w zakresie określenia przyczyny uchybienia terminowi. Skarżący stwierdził, że organ dokonując błędnej wykładni przepisu art. 162 § 1 o.p. obciążył stronę obowiązkiem nie uprawdopodobnienia, lecz udowodnienia okoliczności powodującej uchybienie terminowi, zatem wydanie przez organ postanowienia o odmowie przywrócenia terminu, a w konsekwencji również postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, było niezgodne z prawem. Skarżący wskazał, że strona wnosząc wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu, a ponadto dochowała pozostałych wymogów wskazanych przez ustawodawcę w art. 162 § 1 o.p., organ powinien był termin przywrócić, a odwołanie uznać za wniesione w terminie. Powołując się na stanowisko orzecznictwa skarżący podniósł, że wszelkie wątpliwości dotyczące uprawdopodobnienia braku winy przez stronę w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji, która weszła do obrotu prawnego w sposób, określony w art. 49 k.p.a., należy rozstrzygać na korzyść strony. W związku z tym wskazywane przez skarżącego okoliczności sprawy w tym wskazywane wątpliwości co do prawidłowości funkcjonowania systemu e-PUAP, które to uprawdopodobnione są licznymi błędami zgłaszanymi w związku z jego dotychczasowym działaniem, jako że nie mogą stanowić o istnieniu po stronie skarżącego winy, powinny zostać uznane za uzasadnioną podstawę do przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, które jest rozstrzygnięciem zamykającym drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ drugiej instancji, a więc niezwykle restrykcyjnym dla strony, może być wydane w sprawach, w których nie ma wątpliwości, że strona odwołanie wniosła po terminie, a więc jedynie wówczas, gdy przekroczenie terminu jest oczywiste i po wyjaśnieniu ewentualnych wątpliwości, które mogą powstać po zgromadzeniu i analizie pełnego materiału dowodowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonego postanowienia Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które uzasadniałyby wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Argumentacja prawna przytoczona w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia jest prawidłowa, a podniesione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Podstawę prawną wydania zaskarżonego postanowienia stanowiła norma art. 228 § 1 pkt 2 o.p., zgodnie z którą organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Wskazać należy, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy wydaje postanowienie o uchybieniu terminowi przewidziane w art. 228 § 1 pkt 2 o.p. Sposób i termin wniesienia odwołania unormowany jest w art. 223 o.p., zgodnie z którym odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję (§ 1). Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie (§ 2 pkt 1). Wydana w sprawie decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 12 kwietnia 2016 r., termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 26 kwietnia 2016 r., a odwołanie wniesiono w dniu 4 sierpnia 2016 r. Złożony przez skarżącego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został oddalony postanowieniem z dnia 17 października 2016 r. Skarżący wniósł odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności po upływie kilku miesięcy od doręczenia decyzji. Organ prawidłowo zatem stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Wydane postanowienie było konsekwencją odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. We wniesionej skardze strona podniosła zarzuty dotyczące postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Zarzuty te zostały rozstrzygnięte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. I SA/Gd 1677/16 oddalającym skargę na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu i nie podlegają rozpoznaniu w niniejszej sprawie, dotyczącej postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Kognicja sądu w tej sprawie ogranicza się bowiem do oceny spełnienia przesłanek z art. 228 § 1 pkt 2 o.p. w związku z art. 223 § 2 pkt 1 o.p. Skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę, jako niezasadną.