I SA/Gd 1683/15

PostanowienieWSA w Gdańsku2015-12-14

Skład orzekający: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w sprawie dotyczącej interpretacji przepisów podatkowych w zakresie zwolnienia od VAT usług likwidacji szkód komunikacyjnych, sąd administracyjny powinien zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia pytania prejudycjalnego skierowanego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny może zawiesić postępowanie, gdy jego rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, w tym przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W niniejszej sprawie, pytanie prejudycjalne skierowane do TSUE dotyczyło wykładni przepisów unijnych mających kluczowe znaczenie dla oceny zwolnienia od VAT usług likwidacji szkód komunikacyjnych, co uzasadniało fakultatywne zawieszenie postępowania w celu zapewnienia jednolitości stosowania prawa unijnego.
Stan faktyczny
Spółka A zwróciła się do Ministra Finansów o interpretację indywidualną dotyczącą zwolnienia od VAT usług likwidacji szkód komunikacyjnych. Spółka uważała, że jej usługi są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 i ust. 13 ustawy o VAT. Minister Finansów uznał jej stanowisko za nieprawidłowe. Spółka wniosła skargę do WSA w Gdańsku, zarzucając błędną wykładnię przepisów. Organ wniósł o oddalenie skargi i zawieszenie postępowania do czasu odpowiedzi TSUE na pytanie prejudycjalne NSA.
Rozstrzygnięcie
Zawieszenie postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 29 lipca 2015 r., nr [...] p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe. Wnioskiem z dnia 12 maja 2015 r. A Sp. z o.o. zwróciła się do Ministra Finansów o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług likwidacji szkód komunikacyjnych wykonywanych na zlecenie podmiotu świadczącego usługi na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych. Opisując we wniosku stan faktyczny, który miał być podstawą wydanej indywidualnej interpretacji, strona skarżąca wskazała, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie działalności ubezpieczeniowej, którą wykonuje w imieniu i na rzecz zakładów ubezpieczeń. Zawarła umowę o współpracy w zakresie likwidacji szkód komunikacyjnych z podmiotem świadczącym usługi na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych, co oznacza, że jest podwykonawcą usług świadczonych przez podmiot wykonujący usługi bezpośrednio na rzecz towarzystw ubezpieczeniowych. W ramach usługi likwidacji szkód do jej obowiązków należy m.in. przyjmowanie zgłoszeń i uzyskanie wszelkich niezbędnych danych dotyczących likwidacji szkody, nagranie i archiwizacja zgłoszenia szkody, przekazanie do podmiotu świadczącego usługi bezpośrednio na rzecz ubezpieczyciela danych, o których mowa powyżej, poinformowanie zgłaszającego szkodę o wykazie dokumentów niezbędnych do przeprowadzenia procesu likwidacji szkody, poinformowanie ubezpieczającego o zgłoszeniu szkody z jego polisy autocasco, weryfikacja wariantu umowy ubezpieczenia autocasco, ewentualnych wprowadzonych do umowy udziałów własnych bądź innych ograniczeń, organizacja procesu naprawy, zgromadzenie dokumentów niezbędnych do likwidacji szkody, prowadzenie korespondencji z użytkownikiem lub warsztatem w kwestiach spornych. Skarżąca zapytała, czy usługi opisane w stanie faktycznym, na gruncie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej "ustawą o VAT" są objęte zakresem zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT? Zdaniem Skarżącej, usługi opisane w stanie faktycznym, na gruncie ustawy o VAT są objęte zakresem zwolnienia od opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 13 w związku z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT. W wydanej w dniu 29 lipca 2015 r. interpretacji indywidualnej Minister Finansów uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. Spółka wniosła skargę do tutejszego Sądu wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej, której zarzuciła m.in. naruszenie art. 43 ust. 1 pkt 37 i ust. 13 ustawy o VAT przez błędną wykładnię. W uzasadnieniu skargi Spółka powołała się m.in. na treść art. 135 pkt 1 lit. a dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urzędowy Unii Europejskiej L 347/1 ze zm.) i związane z tym orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jak również o zawieszenie postępowania do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie prejudycjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2014 r. dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego w sprawie o sygn. akt I FSK 1563/13. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania określone w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności pozostawiona została uznaniu sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Fakultatywność zawieszenia nie oznacza jednak dowolności działania sądu w tej mierze. Konieczna jest bowiem ocena, czy rozstrzygnięcie kwestii, z uwagi na którą następuje zawieszenie, będzie miało wpływ na wynik sprawy zawieszanej. Nie chodzi przy tym jedynie o wpływ rzeczywisty, ale również o wpływ potencjalny, który na danym etapie nie jest jeszcze wiadomy, ale występuje prawdopodobieństwo istotnej wagi tego wpływu na rozpatrywaną sprawę. Ponadto dokonując interpretacji pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", należy uwzględniać cel kontroli sądów administracyjnych. Należy zauważyć, że zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2009, s. 355). W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zachodzi konieczność zawieszenia postępowania z uwagi na postępowanie toczące się przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej zainicjowane pytaniem prejudycjalnym zadanym przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 19 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1563/13, o treści "Czy art. 135 ust.1 lit. a dyrektywy 2006/112/WE Rady należy interpretować w ten sposób, że usługi takie jak w niniejszej sprawie, świadczone na rzecz zakładu ubezpieczeń przez podmiot trzeci, w imieniu i na rzecz ubezpieczyciela, który to podmiot nie pozostaje w żadnym stosunku prawnym z ubezpieczonym, objęte są zwolnieniem, o którym mowa w tym przepisie?". Sprawa została zarejestrowana w Trybunale pod sygnaturą C-40/15. Nie może budzić wątpliwości, że w następstwie rozpoznania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej ww. pytania zostanie rozstrzygnięta kwestia prawna, która ma istotne znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Sąd doszedł więc do wniosku, że konieczne jest zawieszenie postępowania sądowego w tej sprawie – pytania prejudycjalne są bowiem środkiem służącym zapewnieniu jednolitości (spójności) stosowania prawa unijnego w zakresie tych przepisów krajowych, które podlegają procesowi harmonizacji (por. wyrok TS UE z dnia 22 lutego 1990 w sprawie C-221/88, Zb. Orz.1990,s.I-495). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło