I SA/Gd 1695/15

Dnia 16 sierpnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 28 sierpnia 2015 roku, nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie M. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 rok. W nagłówku pisma jako aktualny adres pobytu wskazał [...], [...], Chiny. Skarżący nie podał jednocześnie adresu do doręczeń w kraju. Zarządzeniem z dnia 20 listopada 2015 r. skarżący został zobowiązany do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w Polsce, w terminie dwóch miesięcy, pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, za pośrednictwem Konsulatu Generalnego RP w Kantonie, podjął próbę doręczenia przesyłki zawierającej przedmiotowe zarządzenie, na podany przez stronę adres w Chinach. W piśmie z dnia 20 lipca 2016 r. Konsulat Generalny RP wskazał, że pismo Sądu wraz załącznikami zostało w dniu 13 czerwca 2016 r. przesłane listem poleconym na wskazany przez podatnika adres. W dniu 19 lipca 2016 r. przesyłka została zwrócona do Konsulatu, jako nieodebrana przez adresata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej w skrócie zwanej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Zawieszenie postępowania, o którym mowa w powołanym przepisie ma charakter fakultatywny, co oznacza, że Sąd nie ma pełnej swobody w dokonaniu rozstrzygnięcia, gdyż obowiązkiem Sądu jest wnikliwe rozważenie, czy w istocie wskazane braki formalne powodują niemożność nadania sprawie dalszego biegu. W niniejszej sprawie podatnik przebywający za granicą, jako adres swojego pobytu podał adres w Chinach. Zgodnie z treścią art. 299 § 2 p.p.s.a. jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Niedopełnienie tego obowiązku w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania skutkuje odrzuceniem skargi (art. 299 § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze treść powyższego przepisu, w dniu 20 listopada 2015 r. zostało wydane zarządzenie zobowiązujące stronę do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju. Sąd, za pośrednictwem Konsulatu Generalnego RP w Kantonie podjął próbę doręczenia przesyłki zawierającej powyższe zarządzenie, niemniej jednak przesyłka została zwrócona przez Konsulat z adnotacją o nieodebraniu jej przez adresata. Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania sądowego wskazana w art. 125 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, gdyż zostały wyczerpane wymagane w okolicznościach tej sprawy czynności Sądu zmierzające do nadania sprawie dalszego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2011 r., II OZ 792/11, dostępne na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podjął próbę doręczenia przesyłki na podany przez podatnika adres w Chinach, a jednocześnie wobec jej niedoręczenia nie ma możliwości nadania sprawie dalszego biegu. Wobec powyższego postępowanie należało z urzędu zawiesić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie wyjaśnić należy, że na podstawie art. 130 § 1 p.p.s.a., Sąd umorzy postępowanie zawieszone ze wskazanej powyżej przyczyny, jeżeli wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.