I SA/Gd 17/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bogusław Woźniak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A., sp. z o.o. z siedzibą w M. w upadłości na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2005 postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 marca 2008 r. oddalił wniosek A., sp. z o. o. w upadłości o zawieszenie postępowania. Sąd stwierdził, że nie zaistniała żadna z okoliczności, które stanowią przesłankę zawieszenia postępowania sądowoadmninistarcyjnego, określonych w Rozdziale 9 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Strona skarżąca została pouczona o prawie wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie. A., sp. z o. o. wniósł zażalenie na wyżej wymienione postanowienie, zarzucając naruszenia art. 145 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1 – 10. Z powyższego należy wyprowadzić wniosek, że błędne pouczenie co do możliwości złożenia środka zaskarżenia na postanowienie, na które ustawa nie przewiduje takiego środka, nie rodzi po stronie skarżącej prawa do wniesienia zażalenia. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Powyższa norma określa więc w sposób wyczerpujący, które z postanowień odnoszących się do wstrzymania toku postępowania podlegają zaskarżeniu w drodze zażalenia, obejmując swym zakresem jedynie pozytywne rozstrzygnięcia o jego zawieszeniu. Wszelkie inne rozstrzygnięcia Sądu, w tym oddalające wniosek strony, uchylają się natomiast spod kontroli instancyjnej i nie podlegają zaskarżaniu w drodze zażalenia (arg. a contrario art. 194 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Identyczne stanowisko zajął J.P. Tarno w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi", Wydawnictwo LexisNexis, W-wa 2004, str. 194, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniach z dnia 2 czerwca 2004 r. sygn. akt II SA/Gd 148/03 (LEX nr 22043), i z dnia 19 listopada 2007 r. sygn. akt I SA/Gd 51/05 (niepubl.) oraz Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt II FZ 64/08 (niepubl.). Mając powyższe na względzie, Sąd uznając wniesione zażalenie za niedopuszczalne, na mocy art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.