I SA/Gd 173/10

Dnia 26 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia G. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 grudnia 2012 roku o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 grudnia 2009 r., sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2004 r. postanawia: odrzucić zażalenie Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie G. B. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 7 sierpnia 2012 roku o odrzuceniu zażalenia. Pismem z dnia 7 stycznia 2013 roku skarżący wniósł zażalenie na w/w postanowienie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2013 roku, wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 7 stycznia 2013 roku poprzez złożenie odpisu podpisanego zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie to zostało wysłane do skarżącego w dniu 14 stycznia 2013 roku i awizowane dwukrotnie 15 i 23 stycznia 2013 roku. W dniu 30 stycznia 2013 roku skarżący odebrał przesyłkę. Dnia 6 lutego 2013 roku (data nadania pisma) skarżący uzupełnił wskazany brak formalny zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz 270 z późn. zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia enumeratywnie wymienione w treści przywołanego przepisu. Zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. (art. 194 § 3 p.p.s.a.). Jak stanowi z kolei art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Natomiast z mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak wynika z akt sprawy zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 7 stycznia 2013 roku było dwukrotnie awizowane (15 i 23 stycznia 2013 roku). W związku z powyższym, zgodnie z przepisem art. 73 § 4 p.p.s.a. zarządzenie uznać należało za skutecznie doręczone w dniu 29 stycznia 2013 roku tj. po upływie 14 dni od pierwszego zawiadomienia o niemożności jego doręczenia. Należy zaznaczyć, że dniem doręczenia zastępczego jest dzień, w którym bezskutecznie upłynął ustawowo przewidziany termin odbioru pisma sądowego prawidłowo złożonego w pocztowej placówce oddawczej, a nie dzień późniejszego faktycznego wydania go w tej placówce adresatowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2012 roku, II FZ 942/12). W niniejszej sprawie, wobec uznania zarządzenia za skutecznie doręczone w dniu 29 stycznia 2013 roku, termin do uzupełnienia braków zażalenia upłynął w dniu 5 lutego 2013 roku. Skarżący nadając przesyłkę pocztową będącą uzupełnieniem braków zażalenia w dniu 6 lutego 2013 roku przekroczył 7 dniowy termin do uzupełnienia braków zażalenia. W świetle powyższego należy uznać, że zakreślony siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upłynął bezskutecznie, a zatem Sąd na mocy art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucił zażalenie.