I SA/Gd 193/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Zalewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące: od grudnia 2005 roku do lutego 2008 roku, od kwietnia do czerwca 2008 roku, za sierpień 2008 roku oraz od października do grudnia 2008 roku oddala skargę. DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ POSTANOWIENIEM Z DNIA 16 LUTEGO 2011 R., WSZCZĄŁ W "A" SPÓŁKA Z O.O., Z SIEDZIBĄ W G. POSTĘPOWANIE KONTROLNE W ZAKRESIE RZETELNOŚCI DEKLAROWANYCH PODSTAW OPODATKOWANIA ORAZ PRAWIDŁOWOŚCI OBLICZANIA I WPŁACANIA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA OKRES OD GRUDNIA 2005 R., DO GRUDNIA 2008 R. PO ZAKOŃCZENIU POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO DYREKTOR URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ WYDAŁ DECYZJĘ Z DNIA 18 SIERPNIA 2011 R., W KTÓREJ MAJĄC NA UWADZE NIEPRAWIDŁOWOŚCI STWIERDZONE W TOKU POSTĘPOWANIA KONTROLNEGO ROZLICZYŁ ZOBOWIĄZANIE SPÓŁKI "A" Z TYTUŁU PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ZA MIESIĄCE: GRUDZIEŃ 2005 R. - LUTY 2008 R., KWIECIEŃ 2008 R. - CZERWIEC 2008 R., SIERPIEŃ 2008 R., PAŹDZIERNIK - GRUDZIEŃ 2008 R., W SPOSÓB ODMIENNY OD DEKLAROWANEGO, TJ. Z POMINIĘCIEM PODATKU NALICZONEGO W ŁĄCZNEJ WYSOKOŚCI [...] ZŁ, WYNIKAJĄCEGO Z FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ FIRMĘ WIELOBRANŻOWĄ "B" J.K., WOBEC USTALENIA, ŻE FAKTURY TE NIE ODZWIERCIEDLAŁY RZECZYWISTYCH TRANSAKCJI POMIĘDZY PODMIOTAMI WSKAZANYMI W TYCH FAKTURACH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA. UZASADNIAJĄC USTALENIE O FIKCYJNYM CHARAKTERZE TRANSAKCJI UDOKUMENTOWANYCH NA PODSTAWIE TYCH FAKTUR WSKAZANO, ŻE WYSTAWCA SPORNYCH FAKTUR J.K. W OKRESIE OBJĘTYM KONTROLĄ NIE MÓGŁ WYKONAĆ NA RZECZ "A" SPÓŁKA Z O.O., USŁUG OPISANYCH W SPORNYCH FAKTURACH, PONIEWAŻ NIE POSIADAŁ W TYM CZASIE ŻADNEGO ZAPLECZA DO WYKONYWANIA TEGO RODZAJU ROBÓT; NIE ZATRUDNIAŁ PRACOWNIKÓW, KTÓRZY MOGLIBY WYKONAĆ USŁUGI, NIE POSIADAŁ ŻADNEGO SPECJALISTYCZNEGO SPRZĘTU, NIE DOKONYWAŁ TEŻ ZAKUPÓW ZWIĄZANYCH Z PRACAMI WYSZCZEGÓLNIONYMI W SPORNYCH FAKTURACH. NIE POSIADAŁ RÓWNIEŻ SPECJALISTYCZNEJ WIEDZY NIEZBĘDNEJ DO ŚWIADCZENIA USŁUG W ZAKRESIE WSKAZANYM W SPORNYCH FAKTURACH. PONADTO USTALONO, ŻE NIE ZAKUPIŁ USŁUG WYMIENIONYCH W SPORNYCH FAKTURACH OD FIRM WSKAZANYCH W JEGO DOKUMENTACJI KSIĘGOWEJ JAKO PODWYKONAWCY, TJ. "C" SPÓŁKI Z O.O., "D" SPÓŁKI Z O.O., "E." SPÓŁKA Z O.O., (OBECNIE "F" SPÓŁKA Z O.O.), "G" SPÓŁKI O.O. W TYM ZAKRESIE WSKAZANO NA MATERIAŁ DOWODOWY ZGROMADZONY W ODRĘBNYCH POSTĘPOWANIACH KONTROLNYCH, LECZ FORMALNIE WŁĄCZONY JAKO DOWÓD W POSTĘPOWANIU, Z KTÓREGO WYNIKA, ŻE WYSTAWIONE NA RZECZ FW "B" J.K. FAKTURY, W KTÓRYCH JAKO WYSTAWCY WSKAZANE ZOSTAŁY TE PODMIOTY, DOKUMENTOWAŁY FIKCYJNĄ SPRZEDAŻ. UZASADNIAJĄC WYŁĄCZENIE PRAWA SPÓŁKI "A" DO ODLICZENIA PODATKU NA PODSTAWIE FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ FW "B" J.K. WSKAZANO NA PRZEPISY ART. 86 UST. 1, ART. 86 UST. 2 LIT. A) USTAWY VAT ORAZ ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) TEJ USTAWY, ZGODNIE Z KTÓRYM NIE STANOWIĄ PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO ORAZ ZWROTU RÓŻNICY PODATKU LUB ZWROTU PODATKU NALICZONEGO FAKTURY I DOKUMENTY CELNE W PRZYPADKU GDY WYSTAWIONE FAKTURY, FAKTURY KORYGUJĄCE LUB DOKUMENTY CELNE STWIERDZAJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE - W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ TYCH CZYNNOŚCI. PONADTO, WOBEC USTALENIA, ŻE W PROWADZONYCH PRZEZ "A" SPÓŁKA Z O.O., EWIDENCJACH ZAKUPU ZA OKRES OD GRUDNIA 2005 R., DO GRUDNIA 2008 R. ZAEWIDENCJONOWANO ZAKUPY USŁUG NAPRAWCZYCH I INSTALACYJNYCH NA PODSTAWIE FAKTUR, KTÓRE STWIERDZAŁY CZYNNOŚCI NIEDOKONANE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W WYDANEJ DECYZJI POWOŁUJĄC ART. 193 § 4 I § 6 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA NIE UZNAŁ ZA DOWÓD PROWADZONEJ PRZEZ SPÓŁKĘ EWIDENCJI ZAKUPU VAT W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ ZAKUPÓW ZAEWIDENCJONOWANYCH NA PODSTAWIE FAKTUR OD FIRMY WIELOBRANŻOWEJ "B" J.K. JEDNOCZEŚNIE ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI POWOŁUJĄC ART. 23 § 1 PKT 2 ORAZ ART. 23 § 2 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA W WYDANEJ DECYZJI ODSTĄPIŁ OD OKREŚLENIA PODSTAWY OPODATKOWANIA W DRODZE OSZACOWANIA PODNOSZĄC, ŻE DANE WYNIKAJĄCE Z KSIĄG PODATKOWYCH, UZUPEŁNIONE DOWODAMI UZYSKANYMI W TOKU POSTĘPOWANIA, POZWALAŁY NA OKREŚLENIE PODSTAWY OPODATKOWANIA BEZ POTRZEBY SZACOWANIA. WSKAZANO RÓWNIEŻ, ŻE SPÓŁKA "A" NARUSZYŁA ART. 109 UST. 3 USTAWY VAT POPRZEZ UJĘCIE W REJESTRACH ZAKUPÓW ZA MIESIĄCE: GRUDZIEŃ 2005 R. - LUTY 2008 R., KWIECIEŃ 2008 R. - CZERWIEC 2008 R., SIERPIEŃ 2008 R., PAŹDZIERNIK - GRUDZIEŃ 2008 R., FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ FIRMĘ WIELOBRANŻOWĄ "B" J.K. W ZWIĄZKU Z TYM STWIERDZONO, ŻE PROWADZONA PRZEZ SPÓŁKĘ EWIDENCJA ZAKUPÓW W TYM ZAKRESIE JEST NIERZETELNA I NIE MA MOCY DOWODOWEJ. BIORĄC POD UWAGĘ TE USTALENIA ORGAN PIERWSZEJ INSTANCJI W WYDANEJ DECYZJI SKORYGOWAŁ WYKAZANY W REJESTRACH ZAKUPÓW VAT PODATEK DO ODLICZENIA O WARTOŚĆ PODATKU WYNIKAJĄCEGO Z ZAKWESTIONOWANYCH FAKTUR ZAKUPU Z FIRMY "B" J.K. PODATEK NALEŻNY Z TYTUŁU SPRZEDAŻY TOWARÓW I USŁUG W OKRESACH OBJĘTYCH POSTĘPOWANIEM KONTROLNYM PRZYJĘTO W KWOTACH DEKLAROWANYCH. OD DECYZJI DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ SPÓŁKA "A" ZŁOŻYŁA ODWOŁANIE, W KTÓRYM WNIOSŁA O UCHYLENIE DECYZJI W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA PODNOSZĄC, ŻE ORGAN WYDAJĄCY DECYZJĘ NARUSZYŁ: • ART.191 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ PRZEKROCZENIE RAMY SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW WSKUTEK ARBITRALNEJ OCENY ORGANU KONTROLUJĄCEGO CO DO ZDARZEŃ, KTÓRE - W OCENIE TEGO ORGANU - NIE MIAŁY ODZWIERCIEDLENIA W RZECZYWISTOŚCI; • ART.122 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA POPRZEZ NIEPODJĘCIE WSZYSTKICH CZYNNOŚCI ZMIERZAJĄCYCH DO WYJAŚNIENIA SPRAWY. DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ, PO ROZPATRZENIU SPRAWY W TOKU POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 12 GRUDNIA 2011 R., DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 233 § 1 PKT 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ DYREKTORA URZĘDU KONTROLI SKARBOWEJ Z DNIA 18 SIERPNIA 2011 R. W uzasadnieniu podzielił pogląd organu pierwszej instancji, co do oceny zebranych dowodów i ich skutków w rozliczeniu podatku VAT. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Spółka "A" wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej Nr [...] z dnia 12 grudnia 2011 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 18 sierpnia 2011 r., i umorzenie postępowania kontrolnego w zakresie rzetelności podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za okres od grudnia 2005 r. do grudnia 2008 r., a także o zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów sądowych oraz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji ostatecznej strona skarżąca zarzuciła: • NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, W SZCZEGÓLNOŚCI ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) - USTAWY Z DNIA 11 MARCA 2004 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG (DZ. U. NR 54, POZ. 535 Z PÓŹN. ZM.), POPRZEZ JEGO ZASTOSOWANIE; • NARUSZENIE ART. 191 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. ORDYNACJA PODATKOWA (DZ. U. NR 137, POZ. 926 Z PÓŹN. ZM.), POPRZEZ PRZEKROCZENIE RAMY SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM; • ART.122 W/W USTAWY POPRZEZ NIE PODJĘCIE WSZELKICH MOŻLIWYCH CZYNNOŚCI PROCESOWYCH ZMIERZAJĄCYCH DO OBIEKTYWNEGO I RZETELNEGO WYJAŚNIENIA SPRAWY; • BŁĘDNE I POZOSTAJĄCE W SPRZECZNOŚCI Z MATERIAŁEM DOWODOWYM USTALENIE STANU FAKTYCZNEGO W ZAKRESIE NIE PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ PRZEZ J.K. ORAZ FIKCYJNEGO CHARAKTERU CZYNNOŚCI UDOKUMENTOWANYCH NA PODSTAWIE SPORNYCH FAKTUR, WYSTAWIONYCH NA RZECZ SPÓŁKI "A", W KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WSKAZANA ZOSTAŁA F.W. "B". W UZASADNIENIU SKARGI STRONA SKARŻĄCA PODNIOSŁA, ŻE BEZ ZNACZENIA W SPRAWIE POZOSTAJĄ USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO W ZAKRESIE WSPÓŁPRAC J.K. Z PODWYKONAWCAMI ("C" SPÓŁKA Z O.O., "G" SPÓŁKA Z O.O., "C" SPÓŁKA Z O.O., "D" SPÓŁKA Z O.O.), PONIEWAŻ STRONA SKARŻĄCA NIE MIAŁA ŻADNEGO WPŁYWU NA ZAWIERANIE UMÓW PODWYKONAWSTWA POMIĘDZY FW "B" A TYMI PODMIOTAMI. BRAK JEST TYM SAMYM PODSTAW DO OBCIĄŻANIA STRONY SKARŻĄCEJ JAKIMIKOLWIEK KONSEKWENCJAMI WYNIKAJĄCYMI Z DZIAŁALNOŚCI PODWYKONAWCÓW, NAWET JEŚLI FIRMY TE ISTNIAŁY TYLKO Z FORMALNEGO PUNKTU WIDZENIA. DO PODJĘCIA PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA W SPRAWIE OBJĘTEJ SKARGĄ ISTOTNE BYŁO WYŁĄCZNIE USTALENIE, CZY FW "B" WYKONYWAŁA USŁUGI NA RZECZ SPÓŁKI "A" I CZY ZAKWESTIONOWANE FAKTURY STANOWIĄ ODZWIERCIEDLENIE ŚWIADCZENIA TYCH USŁUG. WSKAZANO TEŻ, ŻE ORGANY PODATKOWE POMINĘŁY WYJAŚNIENIA J.K. ORAZ SPÓJNOŚĆ TYCH WYJAŚNIEŃ ZE STANOWISKIEM W.L. PREZESA "A" SPÓŁKI Z O.O., STANOWIĄCE - W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ - WYSTARCZAJĄCE POTWIERDZENIE OKOLICZNOŚCI WSPÓŁPRACY POMIĘDZY STRONĄ SKARŻĄCĄ A FW "B" J.K. PONADTO NIEPRAWDZIWE JEST TWIERDZENIE ZAWARTE W ZASKARŻONEJ DECYZJI OSTATECZNEJ, DOTYCZĄCE BRAKU MOŻLIWOŚCI WYKONANIA PRZEZ J.K. SPORNYCH USŁUG ZE WZGLĘDU NA BRAK WARUNKÓW LOKALOWYCH. DO WYKONYWANIA TEGO TYPU USŁUG WYSTARCZYŁ BOWIEM NIEWIELKI STÓŁ, LUTOWNICA, MIERNIK ELEKTRYCZNY, CYNA I KALAFONIA ORAZ SILIKON DO USZCZUPLANIA ANTEN RT, KTÓRY J.K. POSIADAŁ Z CZASÓW, KIEDY PROWADZIŁ HURTOWNIĘ BUDOWLANĄ. PODZESPOŁY ELEKTRONICZNE OTRZYMYWAŁ NATOMIAST OD STRONY SKARŻĄCEJ. MATERIAŁY DO NAPRAWY POZYSKIWAŁ RÓWNIEŻ Z URZĄDZEŃ, KTÓRE NAPRAWIE NIE MOGŁY PODLEGAĆ. MATERIAŁY POTRZEBNE DO NAPRAWY MIEŚCIŁY SIĘ W 2-3 KARTONACH I BYŁY PRZEWOŻONE W BAGAŻNIKU SAMOCHODU OSOBOWEGO. J.K. ZAREJESTROWAŁ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ W GMINIE B. I NIE BYŁ ZOBOWIĄZANY DO INFORMOWANIA WŁAŚCICIELI WYNAJMOWANEGO MIESZKANIA O JEJ PROWADZENIU. TYM SAMYM WNIOSKI WYSNUTE Z TREŚCI ZEZNAŃ M.J. (WŁAŚCICIELKI WYNAJMOWANEGO LOKALU) ŚWIADCZĄ O ARBITRALNOŚCI I BRAKU OBIEKTYWIZMU PRZY OCENIE MATERIAŁU DOWODOWEGO. WŁAŚCICIELKA NIE ZAMIESZKUJE BOWIEM PRZY Z. W K. ZAMIESZKUJE TAM JEJ TEŚCIOWA, KTÓRA MOGŁA NICZEGO NIE ZAUWAŻYĆ PONIEWAŻ WIZYTY W.L. MIAŁY MIEJSCE ZALEDWIE KILKA RAZY W ROKU I TRWAŁY KILKA MINUT (TYLE, ILE TRWA PRZEPAKOWANIE DWÓCH, TRZECH KARTONÓW). PODNIESIONO, ŻE BEZ ZNACZENIA W SPRAWIE POZOSTAJE ARGUMENT DOTYCZĄCY BRAKU KOMPETENCJI J.K. DO DOKONYWANIA USŁUG UDOKUMENTOWANYCH NA PODSTAWIE SPORNYCH FAKTUR. PODMIOT USUWAJĄCY USTERKI ZWIĄZANE Z ZASILANIEM I WYKONUJĄCY USŁUGI KONSERWACJI NIE MUSI WIEDZIEĆ DO CZEGO SŁUŻĄ URZĄDZENIA. W PRZECIWNYM RAZIE MUSIAŁBY MIEĆ DOSTĘP DO STACJI BAZOWYCH ROZSIANYCH PO CAŁEJ POLSCE. O NICZYM NIE ŚWIADCZY BRAK WIEDZY J.K. NA TEMAT TERMINALU FAU PONIEWAŻ W NOMENKLATURZE UŻYWANEJ POMIĘDZY NIM I STRONĄ SKARŻĄCĄ UŻYWANE BYŁY TERMINY [...] LUB PO PROSTU [...]. ŻADNA Z FIRM PODWYKONAWCZYCH NIE PRZECHODZIŁA SZKOLEŃ Z ZAKRESU NAPRAWY SYSTEMÓW, JAK RÓWNIEŻ NIGDY NIE DOKONYWANO WERYFIKACJI POD KĄTEM POSIADANYCH KWALIFIKACJI, SPRZĘTU CZY MAGAZYNU. MIARODAJNYM KRYTERIUM BYŁO ZADOWOLENIE KLIENTÓW. ORGANY PODATKOWE NIE SĄ PRZY TYM UPRAWNIONE DO OCENY KWALIFIKACJI CZY UMIEJĘTNOŚCI JAKIEGOKOLWIEK PODMIOTU DO WYKONYWANIA USŁUG OKREŚLONEGO RODZAJU. WSKAZANO, ŻE J.K. NIE PONOSIŁ ŻADNYCH KOSZTÓW PONIEWAŻ MATERIAŁY I NIEZBĘDNE ELEMENTY OTRZYMYWAŁ DO STRONY SKARŻĄCEJ, JAK RÓWNIEŻ UŻYWAŁ JEJ SAMOCHODU GDY PRACE BYŁY WYKONYWANE W TERENIE, PRZY CZYM KOSZTY TE KSIĘGOWANE BYŁY NA BIEŻĄCO W DOKUMENTACJI "A". W OCENIE STRONY BEZ ZNACZENIA W SPRAWIE POZOSTAJE, ŻE J.K. PRACOWAŁ W NIEMCZECH I W NORWEGII. Z PRAWNEGO PUNKTU WIDZENIA PRACA ZA GRANICĄ NIE WYKLUCZA BOWIEM MOŻLIWOŚCI PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ W POLSCE, JAK RÓWNIEŻ AKTYWNOŚCI TE W PRZYPADKU J.K. MOŻNA BYŁO POGODZIĆ PONIEWAŻ PRZYNAJMNIEJ RAZ W MIESIĄCU PRZEBYWAŁ W POLSCE PRZEZ KILKA DNI, A ZA GRANICĄ PRZEBYWAŁ NA KONTRAKTACH, POMIĘDZY KTÓRYMI BYŁY PRZERWY. PRZEBYWAŁ W KRAJU RÓWNIEŻ W CZASIE WEEKENDÓW I URLOPÓW. MIAŁ TYM SAMYM DOSTATECZNIE DUŻO CZASU NA WYKONANIE USŁUG ZAFAKTUROWANYCH NA PODSTAWIE SPORNYCH FAKTUR. PRZYPOMNIANO, ŻE ORGANY PODATKOWE ROZPATRZYŁY ODMOWNIE WNIOSEK STRONY SKARŻĄCEJ O DOPUSZCZENIE DOWODU Z BIEGŁYCH KSIĘGOWYCH W CELU USTALENIA CZY SPORNE USŁUGI MIAŁY OPARCIE W RACHUNKU EKONOMICZNYM. ODRZUCENIE WNIOSKU Z JEDNEJ STRONY, A Z DRUGIEJ PRZYWOŁANIE ARGUMENTU O NIERENTOWNYM CHARAKTERZE DZIAŁALNOŚCI J.K. ŚWIADCZY O ARBITRALNOŚCI I NARUSZENIU ZASADY PRAWDY OBIEKTYWNEJ W POSTĘPOWANIU W SPRAWIE OBJĘTEJ SKARGĄ. CHYBIONY JEST PRZY TYM ARGUMENT, ŻE CENY USŁUG WYNIKAJĄCE ZE SPORNYCH FAKTUR SĄ NIEADEKWATNE DO CEN RYNKOWYCH. KONTROLUJĄCY NIE ODNIEŚLI SIĘ BOWIEM DO ŻADNEJ Z FAKTUR, POPRZESTAJĄC NA ANALIZIE CEN WYNIKAJĄCYCH ZE STAREJ, PÓŹNIEJ RENEGOCJONOWANEJ UMOWY Z "H". PONADTO POJĘCIE "CENY RYNKOWEJ" NIE MOŻE MIEĆ ZASTOSOWANIA W PRZYPADKU USŁUG WYKONYWANYCH BEZ DOKUMENTACJI PRODUCENTA, A PRZEZ TO TAK MAŁO POPULARNYCH. ZE WZGLĘDU NA NARUSZENIA PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO USTALONO STAN FAKTYCZNY W SPOSÓB NIEPRAWIDŁOWY, CZEGO KONSEKWENCJĄ STAŁO SIĘ NARUSZENIE ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY VAT POPRZEZ JEGO ZASTOSOWANIE W SPRAWIE OBJĘTEJ SKARGĄ. W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ PODSTAWĄ DO ZASTOSOWANIA PRZEPISU MOŻE BYĆ WYŁĄCZNIE USTALENIE, ŻE UDOKUMENTOWANE NA PODSTAWIE DANEJ FAKTURY CZYNNOŚCI NIE MIAŁY MIEJSCA W RZECZYWISTOŚCI - CO W SPRAWIE OBJĘTEJ SKARGĄ W ODNIESIENIU DO SPORNYCH FAKTUR NIE MIAŁO MIEJSCA. DOWODY ZGROMADZONE W SPRAWIE WSKAZUJĄ BOWIEM W SPOSÓB JEDNOZNACZNY, ŻE POMIĘDZY "A" SPÓŁKA Z O.O. I FW "B" J.K. MIAŁA MIEJSCE WSPÓŁPRACA, A SPORNE FAKTURY VAT BYŁY JEJ ODZWIERCIEDLENIEM. POTWIERDZENIEM TEJ WSPÓŁPRACY JEST TAKŻE, W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ FAKT, ŻE FW "B" J.K. ISTNIAŁA, BYŁA ZAREJESTROWANA, POSIADAŁA SWOJĄ SIEDZIBĘ, PROWADZIŁA KSIĘGI RACHUNKOWE ORAZ CZYNNIE ZAJMOWAŁA SIĘ WYKONYWANIEM USŁUG W POSTACI NAPRAWY PODZESPOŁÓW ELEKTRONICZNYCH. KOLEJNO, W UZASADNIENIU SKARGI STRONA SKARŻĄCA PODNIOSŁA, ŻE SPÓŁKA "A" NIE WIEDZIAŁA O ISTNIENIU NIEPRAWIDŁOWOŚCI W ZAKRESIE ROZLICZEŃ PODATKOWYCH PO STRONIE FW "B", JAK RÓWNIEŻ STRONA SKARŻĄCA NIE BYŁA W POSIADANIU INFORMACJI NA TEMAT WSPÓŁPRACY J.K. Z PODMIOTAMI TRZECIMI. STRONA SKARŻĄCA NIE MOGŁA TYM SAMYM WIEDZIEĆ, ŻE TRANSAKCJE UDOKUMENTOWANE NA PODSTAWIE SPORNYCH FAKTUR WYKORZYSTYWANE BYŁY PRZEZ USŁUGODAWCĘ DO POPEŁNIENIA OSZUSTW PODATKOWYCH. KONSEKWENCJĄ TAKIEGO STANU RZECZY JEST TO, ŻE SPÓŁKA "A" NIE MOŻE ZOSTAĆ POZBAWIONA PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU WYNIKAJĄCEGO ZE SPORNYCH FAKTUR. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej strona skarżąca nie przedstawiła w złożonej skardze żadnych nowych okoliczności mogących przemawiać za uchyleniem zaskarżonej decyzji. Stąd jego wniosek o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje: Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W WYNIKU TAKIEJ KONTROLI DECYZJA MOŻE ZOSTAĆ UCHYLONA W RAZIE STWIERDZENIA, ŻE NARUSZONO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO W STOPNIU MAJĄCYM WPŁYW NA WYNIK SPRAWY LUB DOSZŁO DO TAKIEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRE MOGŁOBY W ISTOTNY SPOSÓB WPŁYNĄĆ NA WYNIK SPRAWY, EWENTUALNIE W RAZIE WYSTĄPIENIA OKOLICZNOŚCI MOGĄCYCH BYĆ PODSTAWĄ WZNOWIENIA POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. A), B) I C) P.P.S.A.). Z PRZEPISU ART. 134 § 1 P.P.S.A. WYNIKA Z KOLEI, ŻE SĄD ROZSTRZYGA W GRANICACH DANEJ SPRAWY NIE BĘDĄC JEDNAK ZWIĄZANY ZARZUTAMI I WNIOSKAMI SKARGI ORAZ POWOŁANĄ PODSTAWĄ PRAWNĄ. WYKŁADNIA POWOŁANEGO WYŻEJ PRZEPISU WSKAZUJE, ŻE SĄD MA PRAWO ALE I OBOWIĄZEK DOKONANIA OCENY ZGODNOŚCI Z PRAWEM ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO, NAWET WÓWCZAS, GDY DANY ZARZUT NIE ZOSTAŁ W SKARDZE PODNIESIONY. W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ODNIÓSŁ SIĘ DO ZARZUTÓW NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, BOWIEM DOPIERO PO PRZESĄDZENIU, ŻE STAN FAKTYCZNY USTALONY PRZEZ ORGAN PODATKOWY W ZASKARŻONEJ DECYZJI JEST PRAWIDŁOWY, MOŻNA PRZEJŚĆ DO SKONTROLOWANIA SUBSUMCJI DANEGO STANU FAKTYCZNEGO POD ZASTOSOWANE PRZEZ TEN ORGAN PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO. PRZECHODZĄC DO OCENY ZASADNOŚCI ZARZUTÓW SFORMUŁOWANYCH PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ W POWYŻSZYM ZAKRESIE NA WSTĘPIE NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE UCHYLENIE PRZEZ SĄD ADMINISTRACYJNY DECYZJI Z POWODU NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA (ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C) P.P.S.A.), MOŻE NASTĄPIĆ JEDYNIE WTEDY, JEŻELI TO NARUSZENIE MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. A ZATEM NIE KAŻDE NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA POWODUJE KONIECZNOŚĆ WYELIMINOWANIA DECYZJI Z OBROTU PRAWNEGO. TYLKO TAKIE NARUSZENIE PRZEPISÓW, KTÓRE MOGŁO SPOWODOWAĆ, ŻE WYNIK SPRAWY MÓGŁBY BYĆ INNY, GDYBY DO TEGO NARUSZENIA NIE DOSZŁO, POWODUJE KONIECZNOŚĆ UCHYLENIA DECYZJI PRZEZ SĄD. NARUSZENIA WYSZCZEGÓLNIONYCH W SKARDZE PRZEPISÓW USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R. - ORDYNACJA PODATKOWA (TEKST JEDN. DZ. U. Z 2005 R. NR 8, POZ. 60 ZE ZM.), STRONA UPATRUJE W BŁĘDNEJ OCENIE ZEBRANYCH W SPRAWIE DOWODÓW. Z PRZEPISÓW REGULUJĄCYCH POSTĘPOWANIE PODATKOWE WYNIKA OBOWIĄZEK ORGANU PODATKOWEGO DO ZBIERANIA MATERIAŁÓW DOWODOWYCH ISTOTNYCH DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY. ORGAN JEST ZOBOWIĄZANY M.IN. DO WSZECHSTRONNEGO WYJAŚNIENIA OKREŚLONEGO STANU FAKTYCZNEGO WYNIKAJĄCEGO Z ELEMENTÓW ZAWARTYCH W PRZEPISACH MATERIALNYCH, KTÓRE MAJĄ BYĆ ZASTOSOWANE W SPRAWIE, A TAKŻE DO UMOŻLIWIENIA STRONIE UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU I WYPOWIEDZENIA SIĘ W KAŻDYM STADIUM POSTĘPOWANIA W ZAKRESIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO. W TYM WZGLĘDZIE ZA PUNKT WYJŚCIA UZNAĆ NALEŻY ART. 180 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ. STANOWIĄC, ŻE JAKO DOWÓD W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM NALEŻY DOPUŚCIĆ WSZYSTKO, CO MOŻE PRZYCZYNIĆ SIĘ DO WYJAŚNIENIA SPRAWY, A NIE JEST SPRZECZNE Z PRAWEM, FORMUŁUJE ON ZASADĘ OTWARTOŚCI POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO. PODKREŚLENIA PRZY TYM WYMAGA, ŻE ISTOTA RZECZY W TYM ZAKRESIE WYRAŻA SIĘ W TYM, IŻ - JAK WYNIKA Z PRZYWOŁANEGO PRZEPISU - DOWÓD MUSI BYĆ ISTOTNY, W SENSIE PRZYCZYNIENIA SIĘ DO WYJAŚNIENIA SPRAWY. ROZWINIĘCIEM ZASADY OTWARTOŚCI POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO WYRAŻONEJ NA GRUNCIE PRZYWOŁANEGO PRZEPISU JEST ART. 181 ORDYNACJI PODATKOWEJ, KTÓRY STANOWI, ŻE DOWODAMI W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM MOGĄ BYĆ W SZCZEGÓLNOŚCI KSIĘGI PODATKOWE, DEKLARACJE ZŁOŻONE PRZEZ STRONĘ, ZEZNANIA ŚWIADKÓW, OPINIE BIEGŁYCH, MATERIAŁY I INFORMACJE ZEBRANE W WYNIKU OGLĘDZIN, INFORMACJE PODATKOWE ORAZ INNE DOKUMENTY ZGROMADZONE W TOKU CZYNNOŚCI SPRAWDZAJĄCYCH LUB KONTROLI PODATKOWEJ ORAZ MATERIAŁY ZGROMADZONE W TOKU POSTĘPOWANIA KARNEGO ALBO POSTĘPOWANIA W SPRAWACH O PRZESTĘPSTWA SKARBOWE LUB WYKROCZENIA SKARBOWE. REDAKCJA TEGO PRZEPISU, Z ZASTRZEŻENIEM WYNIKAJĄCYM Z ART. 284A § 3, ART. 284B § 3 I ART. 288 § 2, PONAD WSZELKĄ WĄTPLIWOŚĆ STANOWI NATURALNĄ KONSEKWENCJĘ ZASADY OTWARTOŚCI POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO, O CZYM ŚWIADCZY TO, ŻE Z PRZYJĘTEJ NA JEGO GRUNCIE KONWENCJI JĘZYKOWEJ, OPERUJĄCEJ ZWROTEM "W SZCZEGÓLNOŚCI", JEDNOZNACZNIE WYNIKA, ŻE ZAWIERA ON JEDYNIE PRZYKŁADOWE WYLICZENIE ŚRODKÓW DOWODOWYCH. ISTOTNĄ KONSEKWENCJĄ OBOWIĄZYWANIA TEGO PRZEPISU JEST RÓWNIEŻ TO, ŻE W PEWNYM ZAKRESIE, NA JEGO GRUNCIE, USTAWODAWCA ODSTĘPUJE RÓWNIEŻ OD ZASADY BEZPOŚREDNIOŚCI POSTĘPOWANIA DOWODOWEGO W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM, A TO W ZAKRESIE, W KTÓRYM PODSTAWĘ USTALEŃ FAKTYCZNYCH W SPRAWIE PODATKOWEJ STANOWIĆ RÓWNIEŻ MOGĄ DOWODY PRZEPROWADZONE PRZEZ INNY ORGAN, W INNYM POSTĘPOWANIU (W TYM MATERIAŁY ZGROMADZONE W TOKU KONTROLI PODATKOWEJ, INNEGO POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, POSTĘPOWANIA KARNEGO ALBO POSTĘPOWANIA W SPRAWACH O PRZESTĘPSTWA SKARBOWE LUB WYKROCZENIA SKARBOWE). DECYZJA ORGANU PODATKOWEGO ODNOŚNIE WYKORZYSTANIA W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU MATERIAŁÓW (DOWODÓW) ZEBRANYCH W TOKU INNEGO POSTĘPOWANIA MA W PEŁNI SUWERENNY CHARAKTER I DETERMINOWANA JEST TYLKO I WYŁĄCZNIE CECHĄ TYCHŻE DOWODÓW, TJ. ICH ISTOTNOŚCIĄ DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY ORAZ REALIZACJĄ DYREKTYW DOWODZENIA WYNIKAJĄCYCH Z ZASADY PRAWDY OBIEKTYWNEJ. ORGAN PODATKOWY FORMUŁUJE WIĘC W TYM WZGLĘDZIE WŁASNE OCENY I WNIOSKI I NIE JEST Z OCZYWISTYCH WZGLĘDÓW ZWIĄZANY OCENAMI ORGANU, KTÓRY DOWODY TE PRZEPROWADZAŁ. W ANALIZOWANYM ZAKRESIE, JAK WYŻEJ JUŻ WSKAZANO, ISTOTA RZECZY WYRAŻA SIĘ WE W PEŁNI SUWERENNYM PRAWIE WYKORZYSTANIA PRZEZ ORGAN PODATKOWY W PROWADZONYM POSTĘPOWANIU, BEZ POTRZEBY PONOWNEGO BEZPOŚREDNIEGO ICH PRZEPROWADZENIA, MATERIAŁÓW (DOWODÓW), O KTÓRYCH MOWA W ART. 181 ORDYNACJI PODATKOWEJ, O ILE DOWODY TE, Z PUNKTU WIDZENIA CELU I PRZEDMIOTU POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, SĄ ISTOTNE DLA WYJAŚNIANIA WSZYSTKICH OKOLICZNOŚCI SPRAWY I REKONSTRUKCJI NA ICH PODSTAWIE PODATKOWOPRAWNEGO STANU FAKTYCZNEGO. REALIZACJA WSKAZANEJ KOMPETENCJI NIE SKUTKUJE USZCZERBKIEM DLA ZASADY CZYNNEGO UDZIAŁU STRONY W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM. STRONA MA BOWIEM ZAGWARANTOWANE PRAWO DO ZAPOZNANIA SIĘ Z MATERIAŁEM DOWODOWYM SPRAWY, MA PRAWO INICJATYWY DOWODOWEJ, RÓWNIEŻ W ZAKRESIE ŻĄDANIA PRZESŁUCHANIA ŚWIADKÓW PIERWOTNIE PRZESŁUCHANYCH W INNYM POSTĘPOWANIU NA OKOLICZNOŚCI ISTOTNE DLA ROZSTRZYGNIĘCIA SPRAWY PODATKOWEJ, PRAWO UDZIAŁU W PRZEPROWADZANYM DOWODZIE ORAZ PRAWO USTOSUNKOWANIA SIĘ DO PRZEPROWADZANYCH DOWODÓW. KONFRONTUJĄC POWYŻSZE ARGUMENTY ORAZ WNIOSKI FORMUŁOWANE NA ICH PODSTAWIE PRZYJĄĆ NALEŻY, ŻE ORGANY PODATKOWE BYŁY W PEŁNI UPRAWNIONE DO WYKORZYSTYWANIA MATERIAŁÓW Z POSTĘPOWAŃ DOTYCZĄCYCH FIRM WSKAZYWANYCH PRZEZ J.K. JAKO PODWYKONAWCY, A TAKŻE DOTYCZĄCYCH JEGO SAMEGO. W OCENIE SĄDU ODNOSZĄC SIĘ DO SKARGI NALEŻY WYRAZIĆ POGLĄD, IŻ KONFRONTACJA ZEBRANEGO WE WSKAZANY WYŻEJ SPOSÓB MATERIAŁU DOWODOWEGO DO DOWODÓW PRZEPROWADZONYCH W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU W SPRAWIE ZOBOWIĄZAŃ SKARŻĄCEJ SPÓŁKI, NIE DAJE ŻADNYCH PODSTAW DO PRZYJĘCIA, ŻE NARUSZONO ART. 122 I 191 ORDYNACJI PODATKOWEJ. DLA OCENY UPRAWNIENIA STRONY SKARŻĄCEJ DO ODLICZENIA PODATKU WYNIKAJĄCEGO FAKTUR JW. NIEZBĘDNA BYŁA TYM SAMYM WERYFIKACJA DOKUMENTACJI W CELU USTALENIA, CZY FAKTURY DOKUMENTOWAŁY CZYNNOŚCI SKUTKUJĄCE U ICH WYSTAWCY (TJ. FW "B" J.K.) POWSTANIEM OBOWIĄZKU PODATKOWEGO ZGODNIE Z ART.19 USTAWY VAT, A W KONSEKWENCJI USTALENIE, CZY NA PODSTAWIE TYCH FAKTUR STRONIE SKARŻĄCEJ PRZYSŁUGIWAŁO PRAWO DO ODLICZENIA PODATKU NA PODSTAWIE ART. 86 TEJ USTAWY. Z DOKUMENTACJI KSIĘGOWEJ FW "B" J.K. WYNIKAŁO PRZY TYM, ŻE USŁUGI WYNIKAJĄCE ZE SPORNYCH FAKTUR WYSTAWIONYCH NA RZECZ "A" SPÓŁKI Z O.O., ZOSTAŁY W CAŁOŚCI UDOKUMENTOWANE JAKO USŁUGI ZAKUPIONE W POPRZEDNIEJ FAZIE OBROTU NA PODSTAWIE FAKTUR WYSTAWIONYCH PRZEZ SPÓŁKI Z O.O. "C", "D", "E" I "G". Z TYCH PRZYCZYN UPRAWNIONYM, A WRĘCZ KONIECZNYM BYŁO ZWERYFIKOWANIE ŹRÓDŁA POCHODZENIA USŁUG POPRZEZ DOKONANIE USTALEŃ W STOSUNKU DO PODMIOTÓW WSKAZANYCH W DOKUMENTACJI FW "B" J.K. JAKO USŁUGODAWCY. W TYM CELU ZASADNIE WŁĄCZONY ZOSTAŁ DO AKT SPRAWY MATERIAŁ DOWODOWY ZGROMADZONY W PROWADZONYCH WOBEC PW "B" J.K. POSTĘPOWANIACH PODATKOWYM I KONTROLNYM, W WYNIKU KTÓRYCH WYDANE ZOSTAŁY DECYZJE OSTATECZNE, POTWIERDZAJĄCE FIKCYJNY CHARAKTER USŁUG UDOKUMENTOWANYCH PRZEZ NIEGO NA PODSTAWIE FAKTUR WYSTAWIONYCH NA RZECZ "A". Z TYCH SAMYCH PRZYCZYN ZOSTAŁ WŁĄCZONY I PODDANY OCENIE MATERIAŁ DOWODOWY ZGROMADZONY W TOKU POSTĘPOWAŃ KONTROLNYCH ZAKOŃCZONYCH DECYZJAMI OSTATECZNYMI WYDANYM DLA SPÓŁEK Z O.O.: "C", "D", "E" I "F". NA PODSTAWIE ZEBRANEGO W TAKI SPOSÓB MATERIAŁU DOWODOWEGO STWIERDZONO, ŻE SPÓŁKI TE NIE WYKONYWAŁY DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, A ICH "DZIAŁALNOŚĆ" SPROWADZAŁA SIĘ DO WYSTAWIANIA TZW. "PUSTYCH" FAKTUR, W TYM FAKTUR NA RZECZ FW "B" J.K.. TA ZAŚ OKOLICZNOŚĆ (PRZY JEDNOCZESNYM USTALENIU, ŻE J.K. NIE WYKONAŁ PRZEDMIOTOWYCH USŁUG WE WŁASNYM ZAKRESIE) PRZYCZYNIŁA SIĘ DO PODJĘCIA PRAWIDŁOWEGO ROZSTRZYGNIĘCIA W SPRAWIE OBJĘTEJ SKARGĄ. ZA OCENĄ ORGANÓW PODATKOWYCH TWIERDZEŃ STRONY, ŻE J.K. WYKONYWAŁ USŁUGI WYMIENIONE W ZAKWESTIONOWANYCH FAKTURACH, PRZEMAWIAJĄ WIĘC JEGO ZEZNANIA ZŁOŻONE W POSTĘPOWANIU KONTROLNYM JEGO DOTYCZĄCYM W DNIU 31 MARCA 2010 R. I 13 MAJA 2010 R., A TAKŻE ŚWIADKÓW P.Z. I W.G. UZASADNIENIE WNIOSKÓW WYCIĄGNIĘTYCH PRZEZ ORGANY PODATKOWE W NINIEJSZEJ SPRAWIE STANOWIĄ TEŻ INFORMACJE CO DO ZATRUDNIENIA J.K. POZA KRAJEM. ZA PRAWIDŁOWE NALEŻY UZNAĆ TAKŻE WNIOSKI ORGANÓW PODATKOWYCH Z ZEZNAŃ TEJ OSOBY W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZŁOŻONYCH W DNIU 24 MARCA 2011 R., A TAKŻE ZEZNAŃ WICEPREZESA SKARŻĄCEJ W.L. WSKAZUJĄC NA TE DOWODY NALEŻY UZNAĆ ZA PRAWIDŁOWE STANOWISKO, ŻE FIRMA "B" J.K. W BADANYM OKRESIE NIE POSIADAŁA ŻADNEGO MAJĄTKU ZWIĄZANEGO Z DZIAŁALNOŚCIĄ GOSPODARCZĄ, W TYM NIE POSIADAŁA URZĄDZEŃ, KTÓRE ZGODNIE Z ZAWARTĄ UMOWĄ BYŁY POTRZEBNE DO WYKONYWANIA USŁUG NA RZECZ "A" SPÓŁKA Z O.O. W OKRESIE OD 21 WRZEŚNIA 2005 R., DO 15 WRZEŚNIA 2006 R. J.K. PRACOWAŁ NA UMOWY O PRACĘ. PRACĘ WYKONYWAŁ JAKO MONTER POZA GRANICAMI KRAJU. PRZYJEŻDŻAŁ DO POLSKI TYLKO NA WEEKENDY, PODCZAS GDY WIĘKSZOŚĆ SPRZEDAŻY VAT Z TEGO OKRESU ZOSTAŁA WYSTAWIONA W DNI ROBOCZE. NIE ZATRUDNIAŁ ŻADNYCH PRACOWNIKÓW (OPRÓCZ DWÓCH FIKCYJNIE ZGŁOSZONYCH: P.Z., W.G.). W OKRESIE OD SIERPNIA 2005 R., DO MAJA 2008 R., WYSTAWIŁ 82 FAKTURY NA ŁĄCZNĄ KWOTĘ NETTO [...] ZŁ, VAT [...] ZŁ, Z CZEGO Z FAKTUR WYSTAWIONYCH NA RZECZ "A" SPÓŁKA Z O.O., WYNIKAŁA KWOTA VAT [...] ZŁ. GŁÓWNYMI UDOKUMETNOWANYMI PODWYKONAWCAMI F.W. "B" J.K. BYŁY FIRMY, WOBEC KTÓRYCH PROWADZONE POSTĘPOWANIA KONTROLNE WYKAZAŁY ICH FIKCYJNY CHARAKTER I ZAKOŃCZYŁY SIĘ OSTATECZNYMI DECYZJAMI TJ. "C" SP. Z O.O., "D" SP. Z O.O., "E" SP. Z O.O. NA PODSTAWIE JEGO ZEZNAŃ OCENIONO, ŻE NIE POSIADAŁ WIEDZY NIEZBĘDNEJ DO NAPRAWY URZĄDZEŃ WYMIENIONYCH W SPORNYCH FAKTURACH, NIE POTRAFIŁ UDZIELIĆ PODSTAWOWYCH INFORMACJI NA TEMAT SPRZĘTU WYMIENIONEGO W SPORNYCH FAKTURACH. NIE BYŁ W STANIE TAKŻE UDZIELIĆ ODPOWIEDZI NA PODSTAWOWE PYTANIA DOTYCZĄCE ZASTOSOWANIA SPRZĘTU, KTÓRY RZEKOMO NAPRAWIAŁ. WOBEC TEGO PRAWIDŁOWYM I ZNAJDUJĄCYM OPARCIE W AKTACH SPRAWY BYŁO USTALENIE ORGANÓW PODATKOWYCH O FIKCYJNYM CHARAKTERZE USŁUG UDOKUMENTOWANYCH NA PODSTAWIE SPORNYCH FAKTUR WYSTAWIONYCH NA RZECZ "A" SPÓŁKI Z O.O. STRONA SKARŻĄCA UTRZYMUJE, IŻ J.K. ŚWIADCZYŁ W DOMU (TJ. W MIESZKANIU O POWIERZCHNI 40 M²) USŁUGI W ROZMIARACH WYNIKAJĄCYCH ZE SPORNYCH FAKTUR NAWET WÓWCZAS, GDY BYŁ ODDELEGOWANY SŁUŻBOWO PONIEWAŻ PRZEBYWAŁ W KRAJU RAZ W MIESIĄCU PRZEZ KILKA DNI. TO PRZECZY LOGICE I JEST NIEZGODNE Z DOŚWIADCZENIEM ŻYCIOWYM W SYTUACJI, W KTÓREJ W OKRESIE OD 21 WRZEŚNIA 2005 R., DO 15 WRZEŚNIA 2006 R. J.K. PRACOWAŁ ZA GRANICĄ W PEŁNYM WYMIARZE GODZIN. NAWET GDYBY PRZYJEŻDŻAŁ DO POLSKI RAZ W MIESIĄCU NIE BYŁBY W STANIE WYKONAĆ USŁUG W ROZMIARACH WYNIKAJĄCYCH ZE SPORNYCH FAKTUR. PONADTO W SPORNYCH FAKTURACH WSKAZANO DATY ICH WYSTAWIENIA PRZYPADAJĄCE NA DNI ROBOCZE, CO RÓWNIEŻ PRZECZY TWIERDZENIU, ŻE FAKTURY DOKUMENTUJĄ ŚWIADCZENIE RZECZYWISTYCH USŁUG NAPRAWY SPRZĘTU. CHYBIONE SĄ RÓWNIEŻ ARGUMENTY STRONY SKARŻĄCEJ, ŻE DO ŚWIADCZENIA USŁUG UDOKUMENTOWANYCH NA PODSTAWIE SPORNYCH FAKTUR NIE BYŁA POTRZEBNA WIEDZA SPECJALISTYCZNA. DIAGNOZA I NAPRAWA SPRZĘTU TELEKOMUNIKACYJNEGO NIEWĄTPLIWIE WYMAGA BOWIEM WYSOKOSPECJALISTYCZNEJ WIEDZY TECHNICZNEJ. J.K. TAKIEJ WIEDZY NIE POSIADAŁ, PRACOWAŁ JAKO MONTER KADŁUBÓW OKRĘTOWYCH, NATOMIAST W "H" SPÓŁKA Z O.O., PRZEZ DWA MIESIĄCE PRACOWAŁ NA PODSTAWIE UMOWY ZLECENIA WYKONANIA MONTAŻU CENTRAL AUTOMATYCZNYCH. W TRAKCIE PRZESŁUCHANIA, JAK WSKAZANO, J.K. NIE POTRAFIŁ UDZIELIĆ PODSTAWOWYCH INFORMACJI NA TEMAT URZĄDZEŃ RZEKOMO PRZEZ SIEBIE NAPRAWIANYCH. MAJĄC TO NA UWADZE, STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE ARGUMENTY STRONY SKARŻĄCEJ ODNOŚNIE WYKONANIA PRZEZ J.K. WE WŁASNYM ZAKRESIE USŁUG UDOKUMENTOWANYCH NA PODSTAWIE SPORNYCH FAKTUR NIE ZNAJDUJĄ POTWIERDZENIA W MATERIALE DOWODOWYM, JAK RÓWNIEŻ W KONTEKŚCIE CAŁOKSZTAŁTU MATERIAŁU DOWODOWEGO PRZECZĄ LOGICE I SPRZECZNE SĄ Z DOŚWIADCZENIEM ŻYCIOWYM. PODKREŚLENIA WYMAGA, ŻE W TOKU POSTĘPOWANIA SPÓŁKA NIE PRZEDSTAWIŁA ŻADNYCH WIARYGODNYCH OKOLICZNOŚCI LUB DOWODÓW, W TYM DOKUMENTÓW, DO SPORZĄDZENIA KTÓRYCH ZOBOWIĄZAŁY SIĘ STRONY W UMOWIE WSPÓŁPRACY Z DNIA 1 LIPCA 2007 R. UMOWA TA WYMAGAŁA SZCZEGÓŁOWEGO DOKUMENTOWANIA USŁUG LECZ ZGROMADZONY W SPRAWIE MATERIAŁ DOWODOWY NIE POTWIERDZIŁ ABY TAKOWE MIAŁO MIEJSCE. WSKAZAĆ W TYM MIEJSCU NALEŻY, ŻE W SPRAWIE NIE JEST KWESTIONOWANE, ŻE SPÓŁKA "A" ŚWIADCZYŁA USŁUGI NAPRAWY SPRZĘTU. JEDNAKŻE DOWIEDZIONE ZOSTAŁO, ŻE ŚWIADCZONE USŁUGI NIE BYŁY USŁUGAMI NABYTYMI OD PODWYKONAWCY WSKAZANEGO W SPORNYCH FAKTURACH, TJ. FIRMY "B" J.K. TYM SAMYM W ZAKRESIE, W JAKIM SPÓŁKA "A" PRAWO DO ODLICZENIA PODATKU WYWODZIŁA Z FAKTUR ZAKUPU, W KTÓRYCH JAKO SPRZEDAWCĘ WSKAZANO PW "B" J.K. STRONA SKARŻĄCA, OPRÓCZ PRZEDŁOŻENIA FAKTUR VAT BĘDĄCYCH PODSTAWĄ DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO ORAZ PROTOKOŁÓW ODBIORU NAPRAWIONEGO SPRZĘTU NIE PRZEDSTAWIŁA ŻADNYCH WIARYGODNYCH OKOLICZNOŚCI LUB DOWODÓW POTWIERDZAJĄCYCH ŚWIADCZENIE USŁUG PRZEZ TEN PODMIOT, POMIMO WYMOGÓW DOKUMENTACYJNYCH ZAWARTYCH W PRZEDŁOŻONEJ UMOWIE WSPÓŁPRACY. NIE ZOSTAŁY RÓWNIEŻ WSKAZANE ŻADNE OKOLICZNOŚCI, KTÓRE PODWAŻYŁYBY ZEZNANIA ŚWIADKÓW, ZARÓWNO TYCH PRZESŁUCHANYCH W PRZEDMIOTOWYM POSTĘPOWANIU, JAK I W INNYCH POSTĘPOWANIACH, Z KTÓRYCH PROTOKOŁY FORMALNIE DOPUSZCZONO JAKO DOWODY W SPRAWIE. WBREW ZARZUTOM SKARGI RZECZYWISTEGO CHARAKTERU TRANSAKCJI ZE SPORNYCH FAKTUR NIE POTWIERDZAJĄ ZEZNANIA W.L. WICEPREZESA SPÓŁKI "A". ŻADNA SPOŚRÓD WSKAZANYCH PRZEZ W.L. OKOLICZNOŚCI NIE ŚWIADCZY, ŻE W RZECZYWISTOŚCI W ZAKRESIE OBJĘTYM SPORNYMI FAKTURAMI, POMIĘDZY PODMIOTAMI OPISANYMI W NICH JAKO SPRZEDAWCA I NABYWCA, MIAŁO MIEJSCE RZECZYWISTE ŚWIADCZENIE USŁUG. W.L. NIE ZNAŁ OSÓB DOKONUJĄCYCH NAPRAW, JAK RÓWNIEŻ NIE BYŁ W MIEJSCU NAPRAWY SPRZĘTU. BEZ WPŁYWU NA POWYŻSZE POZOSTAJE NATOMIAST PODNIESIONA W SKARDZE OKOLICZNOŚĆ FORMALNEGO ZAREJESTROWANIA FIRMY PRZEZ J.K. DLA OCENY PRAWA STRONY SKARŻĄCEJ DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO WYNIKAJĄCEGO ZE SPORNYCH FAKTUR ISTOTNE JEST, CZY FAKTURY DOKUMENTOWAŁY RZECZYWISTE TRANSAKCJE POMIĘDZY PODMIOTAMI WSKAZANYMI W TYCH FAKTURACH JAKO SPRZEDAWCA I ODBIORCA, CO W SPRAWIE OBJĘTEJ SKARGĄ NIE MIAŁO MIEJSCA. NIE BEZ ZNACZENIA DLA SPRAWY POZOSTAJE TAKŻE ZAPREZENTOWANA SZCZEGÓŁOWO W DECYZJI ARGUMENTACJA WSKAZUJĄCA NA ROZBIEŻNOŚCI W ZEZNANIACH W.L. I J.K. CO DO PRZEBIEGU ICH WSPÓŁPRACY. W OCENIE SĄDU ZASKARŻONEGO ROZSTRZYGNIĘCIA NIE PODWAŻAJĄ ZASTRZEŻENIA SKARGI CO DO ZEZNAŃ M.J. - WŁAŚCICIELKI LOKALU WYNAJMOWANEGO PRZEZ J.K.. NIEZASADNY JEST TAKŻE ZARZUT NIEUWZGLĘDNIENIA WNIOSKU ZGŁOSZONEGO W ODWOŁANIU OD DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI O DOPUSZCZENIE DOWODU Z OPINII BIEGŁEGO DLA USTALENIA RYNKOWEJ OPŁACALNOŚCI USŁUG ZAKUPIONYCH PRZE SKARŻĄCĄ W FIRMIE J.K.. JAK WYNIKA BOWIEM Z DECYZJI DYREKTORA IZBY SKARBOWEJ, ARGUMENTACJA ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W TYM ZAKRESIE NIE ZOSTAŁA POWTÓRZONA PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE, ZDANIEM SĄDU POSTĘPOWANIE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY. UZYSKANE PRZEZ ORGAN DOWODY PODDANE ZOSTAŁY WNIKLIWEJ I POPRAWNEJ OCENIE. ŚWIADCZY ZRESZTĄ O TYM ANALIZA MOTYWÓW ZASKARŻONEJ DECYZJI DOKONANA W KONTEKŚCIE ZGROMADZONEGO W SPRAWIE MATERIAŁU DOWODOWEGO, KTÓRA POZWALA STWIERDZIĆ, ŻE ROZUMOWANIE ORGANÓW PODATKOWYCH, UWZGLĘDNIA PRZEDSTAWIONE WYŻEJ REGUŁY POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO, A PRZY TYM POZOSTAJE W ZGODZIE Z ZASADAMI LOGIKI I DOŚWIADCZENIA ŻYCIOWEGO. ORGAN ODWOŁAWCZY PODDAŁ BOWIEM SWEJ OCENIE WSZYSTKIE UZYSKANE DOWODY, PO CZYM ZA POMOCĄ LOGICZNEJ, WSPARTEJ OKOLICZNOŚCIAMI SPRAWY, ARGUMENTACJI WYKAZAŁ BEZPODSTAWNOŚĆ TWIERDZEŃ STRONY SKARŻĄCEJ. ZDANIEM SĄDU ZASKARŻONA DECYZJA ZOSTAŁA PRAWIDŁOWO UZASADNIONA I ZAWIERA ZARÓWNO PEŁNE UZASADNIENIE FAKTYCZNE JAK I PRAWNE. NIE SPOSÓB TEŻ ZARZUCIĆ ORGANOWI ODWOŁAWCZEMU, ŻE NIE DOKONAŁ SZEROKIEJ I WYBIEGAJĄCEJ PONAD ZARZUTY ODWOŁANIA OCENY. W SWOJEJ DECYZJI DYREKTOR IZBY SKARBOWEJ OPISAŁ STAN FAKTYCZNY SPRAWY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY, ODNIÓSŁ SIĘ DO WSZYSTKICH ZARZUTÓW ZAWARTYCH W ODWOŁANIU, A PRAWNE UZASADNIENIE DECYZJI SPEŁNIA WYMOGI ART. 210 § 4 ORDYNACJI PODATKOWEJ. Z ART. 193 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ WYNIKA, ŻE KSIĄG PODATKOWYCH JAKO DOWODU W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM NIE MOŻNA ZASTĘPOWAĆ INNYMI ŚRODKAMI DOWODOWYMI W CELU USTALENIA OKOLICZNOŚCI FAKTYCZNYCH MAJĄCYCH ODZWIERCIEDLENIE W ZAWARTYCH W KSIĘGACH ZAPISACH, DOPÓKI NIE ZOSTANIE STWIERDZONA NIERZETELNOŚĆ LUB WADLIWOŚĆ TYCH KSIĄG. KSIĘGI PODATKOWE UWAŻA SIĘ ZA RZETELNE, JEŻELI DOKONYWANE W NICH ZAPISY ODZWIERCIEDLAJĄ STAN RZECZYWISTY (ART. 193 § 2 ORDYNACJI PODATKOWEJ). DLA OCENY, CZY KSIĘGA PODATKOWA JEST RZETELNA, DECYDUJĄCE ZNACZENIE MA TO, CZY W OPARCIU O ZAPISY W NIEJ DOKONANE MOŻNA USTALIĆ PRAWIDŁOWĄ PODSTAWĘ OPODATKOWANIA, A WIĘC CZY ZAWIERA ZAPISY DOTYCZĄCE WSZYSTKICH ZDARZEŃ PODATKOWYCH MAJĄCYCH WPŁYW NA USTALENIE TEJ PODSTAWY. WYKAZANA ROZBIEŻNOŚĆ POMIĘDZY TREŚCIĄ ZAPISÓW KSIĘGI A STANEM RZECZYWISTYM UNIEMOŻLIWIA USTALENIE WŁAŚCIWEJ PODSTAWY OPODATKOWANIA I STANOWI PRZESŁANKĘ DO UZNANIA KSIĄG PODATKOWYCH ZA NIERZETELNE. ZATEM WTEDY, GDY KSIĘGA NIE REJESTRUJE WSZYSTKICH ZDARZEŃ, NALEŻY JĄ TRAKTOWAĆ JAKO NIERZETELNĄ, A W KONSEKWENCJI NIE MOŻE STANOWIĆ DOWODU W POSTĘPOWANIU PODATKOWYM, CO ZOSTAŁO W NINIEJSZEJ SPRAWIE WYKAZANE. PRZECHODZĄC DO PRAWA MATERIALNEGO, KTÓRE ZOSTAŁO ZASTOSOWANE W SPRAWIE PRZYPOMNIEĆ NALEŻY, ŻE ZGODNIE Z ART. 86 UST. 1 USTAWY VAT W ZAKRESIE, W JAKIM TOWARY I USŁUGI SĄ WYKORZYSTYWANE DO WYKONYWANIA CZYNNOŚCI OPODATKOWANYCH, PODATNIKOWI, O KTÓRYM MOWA W ART. 15, PRZYSŁUGUJE PRAWO DO OBNIŻENIA KWOTY PODATKU NALEŻNEGO O KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO, Z ZASTRZEŻENIEM ART. 114, ART. 119 UST. 4, ART. 120 UST. 17 I 19 ORAZ ART. 124. KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO STANOWI PRZY TYM SUMA KWOT PODATKU OKREŚLONYCH W FAKTURACH OTRZYMANYCH PRZEZ PODATNIKA Z TYTUŁU NABYCIA TOWARÓW I USŁUG (ART. 86 UST. 2 TEJ USTAWY). ZGODNIE Z ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY VAT NIE STANOWIĄ PODSTAWY DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO ORAZ ZWROTU RÓŻNICY PODATKU LUB ZWROTU PODATKU NALICZONEGO FAKTURY I DOKUMENTY CELNE W PRZYPADKU GDY WYSTAWIONE FAKTURY, FAKTURY KORYGUJĄCE LUB DOKUMENTY CELNE STWIERDZAJ Ą CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE - W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ TYCH CZYNNOŚCI. WSKAZUJĄC NA TE PRZEPISY PRAWA STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE WYNIKAJĄCE Z ART. 86 USTAWY VAT PRAWO PODATNIKA DO OBNIŻENIA KWOTY PODATKU NALEŻNEGO O KWOTĘ PODATKU NALICZONEGO W FAKTURACH DOKUMENTUJĄCYCH NABYCIE TOWARÓW I USŁUG JEST PODSTAWOWYM UPRAWNIENIEM PODATNIKA PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG. UPRAWNIENIE TO STANOWI JEDNOCZEŚNIE FUNDAMENTALNY ELEMENT SYSTEMU VAT, UMOŻLIWIAJĄCY ZACHOWANIE ZASADY NEUTRALNOŚCI TEGO PODATKU. ISTOTĄ PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG JEST BOWIEM OBCIĄŻENIE KONSUMPCJI TOWARÓW I USŁUG CO OZNACZA, ŻE TO KONSUMENT FINALNEGO PRODUKTU (USŁUGI) MA BYĆ OSTATECZNIE OBCIĄŻONY PODATKIEM. TRANSAKCJE PODMIOTÓW GOSPODARCZYCH SĄ NATOMIAST OPODATKOWANE Z ZAPEWNIENIEM WŁAŚNIE POPRZEZ MECHANIZM ODLICZANIA PODATKU NALICZONEGO NEUTRALNOŚCI PODATKU VAT DLA PODATNIKÓW. REALIZACJĘ UPRAWNIENIA PODATNIKA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO UMOŻLIWIA FAKTURA JAKO DOKUMENT PRAWIDŁOWY POD WZGLĘDEM MATERIALNYM, TJ. DOKUMENTUJĄCY RZECZYWISTE ZDARZENIE GOSPODARCZE, ORAZ POD WZGLĘDEM FORMALNYMI, TJ. SPEŁNIAJĄCY WYMOGI FORMALNE WYNIKAJĄCE Z PRAWA PODATKOWEGO. FAKTURA PRAWIDŁOWA I STANOWIĄCA PODSTAWĘ DO SKORZYSTANIA PRZEZ PODATNIKA Z PRAWA, O KTÓRYM MOWA W ART. 86 UST. 1 USTAWY VAT JEST TO ZATEM DOKUMENT POPRAWNY ZARÓWNO POD WZGLĘDEM MATERIALNYM (ODPOWIADA RZECZYWISTYM ZDARZENIOM GOSPODARCZYM), JAK I FORMALNYM (CZYNI ZADOŚĆ WYMOGOM CO DO SPOSOBU DOKUMENTOWANIA TRANSAKCJI). Z BRZMIENIA POWYŻSZYCH REGULACJI WYNIKA, ŻE DLA SKUTECZNEJ REALIZACJI PRAWA DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY NIEZBĘDNA JEST FAKTYCZNA DOSTAWA TOWARU - WYSTĄPIENIE ZDARZENIA GOSPODARCZEGO POLEGAJĄCEGO NA NABYCIU TOWARÓW LUB USŁUG MIĘDZY OKREŚLONYMI NA FAKTURZE PODMIOTAMI. FAKTURA MUSI BYĆ TYM SAMYM ODZWIERCIEDLENIEM FAKTYCZNEJ TRANSAKCJI GOSPODARCZEJ. JEST TO WARUNEK SINE QUA NON PRAWA DO ODLICZENIA, JEDNOZNACZNIE OKREŚLONY W ART. 86 UST. 2 PKT 1 LIT. A) USTAWY O VAT. PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG JEST PODATKIEM OD OBROTU ZWIĄZANEGO Z REALNĄ DOSTAWĄ TOWARU POMIĘDZY STRONAMI TRANSAKCJI, A WIĘC RZECZYWISTEJ TRANSAKCJI MIĘDZY PODMIOTAMI GOSPODARCZYMI. FAKTURA, KTÓRA NIE DOKUMENTUJE RZECZYWISTEJ SPRZEDAŻY MIĘDZY WSKAZANYMI W NIEJ KONTRAHENTAMI, JEST BEZSKUTECZNA PRAWNIE, A W ZWIĄZKU Z TYM NIE MOŻE WYWOŁAĆ ŻADNYCH SKUTKÓW PODATKOWYCH ZARÓWNO U JEJ WYSTAWCY, JAK I ODBIORCY. PRAWO PODATNIKA DO OBNIŻENIA PODATKU NALEŻNEGO O PODATEK NALICZONY PODLEGA PRZY TYM WYŁĄCZENIU M.IN. W PRZYPADKACH, W KTÓRYCH WYSTAWIONE FAKTURY STWIERDZAJĄ CZYNNOŚCI, KTÓRE NIE ZOSTAŁY DOKONANE - W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ TYCH CZYNNOŚCI (ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY VAT). ZDANIEM SĄDU W OKOLICZNOŚCIACH SPRAWY BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM ROZPATRZENIA OCENA CAŁOKSZTAŁTU ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO ŚWIADCZY, ŻE W ZAKRESIE UDOKUMENTOWANYM FAKTURAMI WYSTAWIONYMI PRZEZ FW "B" J.K. PRAWO "A" SPÓŁKA Z O.O., DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO WYNIKAJĄCEGO Z TYCH FAKTUR PODLEGA WYŁĄCZENIU NA PODSTAWIE ART. 88 UST. 3 A PKT 4 LIT. A) USTAWY VAT WOBEC STWIERDZENIA, ŻE FAKTURY TE NIE DOKUMENTOWAŁY RZECZYWISTYCH ZDARZEŃ GOSPODARCZYCH. WYSTAWIONE NA RZECZ "A" SPÓŁKI Z O.O., FAKTURY (POPRAWNE CO DO FORMY), W KTÓRYCH JAKO SPRZEDAWCĘ WSKAZANO FW "B" J.K. NIE DOKUMENTOWAŁY TRANSAKCJI DOKONANYCH POMIĘDZY PODMIOTAMI W TYCH FAKTURACH WSKAZANYMI. Z OGÓŁU OBIEKTYWNYCH OKOLICZNOŚCI WYNIKA JEDNOCZEŚNIE, ŻE SPÓŁKA "A" WIEDZIAŁA LUB - PRZY ZACHOWANIU NALEŻYTEJ STARANNOŚCI - MOGŁA WIEDZIEĆ, IŻ UCZESTNICZYŁA W TRANSAKCJACH WYKORZYSTANYCH DO POPEŁNIENIA OSZUSTWA W PODATKU VAT. STRONA, PROWADZĄC DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ, ROZLICZAJĄC SIĘ Z TYTUŁU PODATKU VAT I ZDAJĄC SOBIE TYM SAMYM SPRAWĘ Z TEGO, ŻE SAMA FAKTURA NIE TWORZY PRAWA DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO, NIE PODJĘŁA DZIAŁAŃ W CELU SPRAWDZENIA WIARYGODNOŚCI SWOJEGO KONTRAHENTA ORAZ PRAWIDŁOWEGO UDOKUMENTOWANIA TRANSAKCJI. WSKAZAĆ NALEŻY PONADTO NA BRAK STARANNOŚCI W DOKUMENTOWANIU ZAKUPÓW. W DOKUMENTACJI SPÓŁKI NIE MA DOKUMENTÓW, DO KTÓRYCH SPORZĄDZENIA OBIE STRONY ZOBOWIĄZAŁY SIĘ NA PODSTAWIE UMOWY WSPÓŁPRACY TJ. PISEMNEGO POTWIERDZENIA ZAMÓWIENIA (ART. 1 UMOWY), OKREŚLANIA W ZAMÓWIENIACH CEN POSZCZEGÓLNYCH RODZAJÓW USŁUG (ART. 2 UMOWY). WSZYSTKIE USTALONE W NINIEJSZEJ SPRAWIE OKOLICZNOŚCI I FAKTY TRAKTOWANE ŁĄCZNIE I WE WZAJEMNYM POWIĄZANIU WSKAZUJĄ, ŻE ISTNIAŁY PODSTAWY DO POWZIĘCIA PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ WĄTPLIWOŚCI CO DO LEGALNOŚCI TRANSAKCJI ORAZ PODJĘCIA LEŻĄCYCH W JEJ MOŻLIWOŚCIACH DZIAŁAŃ ZMIERZAJĄCYCH DO SPRAWDZENIA KONTRAHENTA W CELU UNIKNIĘCIA EWENTUALNEGO UCZESTNICZENIA W OSZUSTWIE PODATKOWYM. TAKICH CZYNNOŚCI JEDNAKŻE SPÓŁKA NIE PODJĘŁA. PRZYWOŁUJĄC OKOLICZNOŚCI SPRAWY STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE SPÓŁKA "A" NIE DOCHOWAŁA STARANNOŚCI W KWESTII SPRAWDZENIA WIARYGODNOŚCI KONTRAHENTA W ZAKRESIE, W JAKIM WYWODZIŁA I UDOKUMENTOWAŁA PRAWO DO ODLICZENIA PODATKU NALICZONEGO Z FAKTUR, W KTÓRYCH JAKO WYSTAWCA WSKAZANA ZOSTAŁA FIRMA "B" J.K.. ZWAŻYWSZY NA TO WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE STRONA SKARŻĄCA WIEDZIAŁA LUB - PRZY DOCHOWANIU CHOĆBY PODSTAWOWEJ STARANNOŚCI -MOGŁA WIEDZIEĆ, ŻE UCZESTNICZYŁA W TRANSAKCJACH WYKORZYSTANYCH DO POPEŁNIENIA OSZUSTWA W PODATKU VAT. TYM SAMYM STWIERDZIĆ SĄD UZNAŁ, ŻE PRZEPIS ART. 88 UST. 3A PKT 4 LIT. A) USTAWY VAT ZOSTAŁ W SPRAWIE ZASTOSOWANY PRAWIDŁOWO, Z UWZGLĘDNIENIEM W PROCESIE JEGO INTERPRETACJI KONTEKSTU, W JAKIM WYSTĘPUJE ORAZ CELU NORMY, KTÓREJ CZĘŚĆ PRZEPIS TEN STANOWI, TJ. PRZECIWDZIAŁANIA NADUŻYCIOM PRAWA DO DOKONANIA ODLICZENIA. Mając to na uwadze na podstawie art. 151 p.p.s.a. skarga została oddalona.