I SA/Gd 202/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia 24 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 24 listopada 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej [...] (dalej jako "Dyrektor IAS") odmówił J. G. (dalej jako "Skarżący") przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 17 sierpnia 2017 r. w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2011 r. w kwocie 45.316 zł. Powyższe postanowienie doręczono w dniu 4 grudnia 2017 r. Skarżący, reprezentowany przez adwokata K. G., pismem z dnia 29 stycznia 2018 r. (data stempla pocztowego) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Dyrektora IAS, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. postanowienie Dyrektora IAS z dnia 24 listopada 2017 r., załączając skargę na to postanowienie. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącego podniósł, że strona nie dotrzymała terminu do dokonania czynności bez swojej winy, bowiem Skarżący w czasie biegu terminu do wniesienia skargi udzielił mu pełnomocnictwa, wniósł opłatę skarbową z tytułu udzielenia tegoż pełnomocnictwa oraz uiścił wpis sądowy od skargi na ww. postanowienie Dyrektora IAS z dnia 24 listopada 2017 r. w wysokości 100 zł (na dowód czego załączono pełnomocnictwo oraz dwa potwierdzenia przelewu). Pełnomocnik Skarżącego wskazał, że termin do wniesienia skargi upływał w niniejszej sprawie dnia 12 stycznia 2018 r. Zgodnie z załączonym do wniosku zaświadczeniem lekarskim pełnomocnik Skarżącego w dniach od 11 do 19 stycznia 2018 r. był niezdolny do pracy z powodu choroby. Wskazując na okoliczność niezdolności do pracy tuż przed upływem terminu do wniesienia skargi, zdaniem pełnomocnika uznać należy, że strona reprezentowana przez pełnomocnika nie dokonała czynności procesowej bez swojej winy. Pełnomocnik wskazał, że choroba jest okolicznością niezależną od strony, która pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać. Zdaniem pełnomocnika w sprawie zaistniały przesłanki do przywrócenia stronie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi, wskazując, że termin do wniesienia skargi wbrew twierdzeniu pełnomocnika upłynął z dniem 3 stycznia 2018 r., zaś okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie miały wpływu na uchybienie temu terminowi, bowiem pełnomocnik przebywał na zwolnieniu lekarskim po upływie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu jako spóźniony podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej jako "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Powyższy termin jest terminem ustawowym, którego uchybienie skutkuje bezskutecznością czynności podjętej przez stronę, na podstawie art. 85 P.p.s.a. Jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). W sytuacji zatem, gdy strona uchybiła terminowi do złożenia skargi skuteczne jej wniesienie i nadanie sprawie dalszego biegu jest uzależnione od złożenia przez nią wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i uwzględnienia tego wniosku przez sąd. Wniosek o przywrócenie terminu musi być jednakże złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, za pośrednictwem organu, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, np. złożyć skargę. Opisane warunki złożenia wniosku o przywrócenie terminu określone zostały w art. 87 § 1 - 4 P.p.s.a. Ponadto, stosownie do art. 88 P.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W uchwale z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09 (ONSAiWSA z 2010 r. Nr 3, poz. 40) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że przez wniosek "spóźniony" należy rozumieć wniosek o przywrócenie terminu, który został wniesiony po upływie terminu określonego w art. 87 § 1 P.p.s.a., tj. po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 88 P.p.s.a., rozumie się złożenie omawianego wniosku w następujących przypadkach: a) gdy uchybienie terminowi nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.); b) jeżeli wniosek dotyczy terminu, który nie podlega przywróceniu, np. instrukcyjnego terminu sądowego lub terminu materialnoprawnego (nieprzywracalnego); c) jeżeli ze względu na stan sprawy przywrócenie terminu stało się nieaktualne, np. wniesiono o przywrócenie terminu wniesienia zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji już po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji; d) jeżeli wniosek został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego, o którym mowa w art. 87 § 5 P.p.s.a; e) jeżeli strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio P.p.s.a. Zatem zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest zbadać dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu oraz uwzględnić treść przepisu art. 88 P.p.s.a., a zatem zbadać, czy ww. wniosek został złożony w terminie. Sąd odrzucając wniosek na podstawie art. 88 P.p.s.a. nie ocenia przesłanek uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2011 r. sygn. akt I OZ 789/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w oparciu o twierdzenie, iż był niezdolny do pracy z powodu choroby w okresie od dnia 11 stycznia 2018 r. do dnia 19 stycznia 2018 r., na potwierdzenie czego przedłożył stosowne zaświadczenie lekarskie. Przedmiotowy wniosek został natomiast nadany w placówce pocztowej w dniu 29 stycznia 2018 r. W ocenie Sądu skoro wskazana przez pełnomocnika Skarżącego okoliczność, która przyczyniła się do uchybienia terminowi do wniesienia skargi tj. jego niezdolność do pracy z powodu choroby ustała wraz z upływem dnia 19 stycznia 2018 r. to w dniu następnym rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. W związku z powyższym siedmiodniowy termin na wniesienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi upływał w niniejszej sprawie z dniem 26 stycznia 2018 r. W rozpatrywanej sprawie, jak wskazano powyżej, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi został wniesiony w dniu 29 stycznia 2018 r., a zatem po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W świetle powyższych okoliczności wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora IAS z dnia 24 listopada 2017 r. należy uznać za spóźniony. Uznanie zaś wniosku o przywrócenie terminu za spóźniony, stosownie do treści art. 88 P.p.s.a., obliguje Sąd do jego odrzucenia na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższych ustaleń, na podstawie art. 88 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji.