I SA/Gd 228/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2010 r. do października 2011 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników spółki cywilnej za zaległości podatkowe tej spółki postanawia odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 13 grudnia 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania L. O. - byłego wspólnika "A" od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 21 maja 2013 r. określającej ww. spółce różnicę podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy oraz zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług oraz kwotę podatku od towarów i usług , o którym mowa w art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2010 r. do października 2011 r. oraz orzekającej o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników spółki cywilnej za zaległości podatkowe tej spółki, uchylił w całości decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W decyzji tej zawarto pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Decyzję doręczono skarżącemu w dniu 17 grudnia 2013 r. L.O. wniósł za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 grudnia 2013 r. Przesyłka zawierająca skargę została nadana w placówce pocztowej w dniu 17 stycznia 2014 r. (dowód: akta sprawy, k. 3). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., Poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi doręczono skarżącemu w dniu 17 grudnia 2013 r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął zatem z dniem 16 stycznia 2014 r. Skarga została zaś wniesiona za pośrednictwem poczty w dniu 17 stycznia 2014 r. , czyli po upływie ustawowego terminu. Konsekwencją wniesienia skargi po upływie terminu jest, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. jej odrzucenie. Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy powołanych przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.