I SA/Gd 241/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług oraz dokonania zabezpieczenia na majątku postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 7 grudnia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpoznaniu odwołania "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9 września 2015 r. określającą przybliżoną kwotę zobowiązania w podatku od towarów i usług i orzekającą o zabezpieczeniu na majątku. Na powyższą decyzję organu odwoławczego Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uzasadniając wniosek wskazano, że dokonując zabezpieczenia organ powinien starannie rozważyć, czym - w kontekście panujących na rynku gospodarczym warunków - skutkować może pozbawienie podatnika możliwości dysponowania określonym majątkiem, zwykle do czasu zakończenia postępowania podatkowego. Podniesiono, że o ile podatnik jest podmiotem funkcjonującym w obrocie gospodarczym bez szczególnych zakłóceń, regulującym swoje zobowiązania, prawdopodobieństwo obawy o przyszłe wykonanie zobowiązania podatkowego powinno być analizowane także w kontekście możliwości przyszłego uregulowania ewentualnych zaległości podatkowych w ramach standardowego działania takiego podatnika. Wnioskodawczyni podniosła, że w związku z wydaną decyzją o zabezpieczeniu została pozbawiona możliwości normalnego funkcjonowania na rynku. Zabezpieczenie kont bankowych zamyka bowiem możliwość przepływów finansowych pomiędzy jej kontrahentami i natychmiastowe zamrożenie wpływających i znajdujących się na koncie pieniędzy, co uniemożliwia regulowanie zobowiązań wynikających z zawartych umów oraz pozyskiwanie nowych klientów. Wpływa to również na dobre imię Spółki. Wskazano, że decyzja o zabezpieczeniu konta bankowego spowodowała, iż umowa nie została przez bank przedłużona. Spółka posiadała w tym banku kredyt obrotowy, jako kredyt w rachunku bieżącym, w wysokości 200.000 zł. Zgodnie z procedurą bankową, w przypadku zajęcia zabezpieczającego wierzytelności, bank odmówi dalszego finansowania, a bieżące umowy zostaną rozwiązane. Zdaniem strony, dalsze zabezpieczenie na jej kontach bankowych doprowadzi do niewypłacalności, a w konsekwencji do braku możliwości zaspokojenia Skarbu Państwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej jako "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że decyzja wydana w przedmiocie dokonania zabezpieczenia jest w istocie rozstrzygnięciem godzącym w uprawnienia podmiotu. Dokonanie zabezpieczenia na majątku poprzez zajęcie ruchomości lub nieruchomości może w istocie znacznie ograniczać jego prawa. Dlatego też możliwość wstrzymania takiego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny, a tym samym badania wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest wykluczona (por. postanowienia NSA: z dnia 16 listopada 2010 r. sygn. akt I FZ 432/10, LEX nr 740872; z dnia 16 kwietnia 2014 r. sygn. akt I FZ 62/14, LEX nr 1449734; czy z dnia 3 listopada 2014 r. sygn. akt I FSK 1719/14, LEX nr 1532852). W judykaturze podkreśla się, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. akt I FSK 2165/13, LEX nr 1451966). W ocenie Sądu, strona skarżąca w złożonym w niniejszej sprawie wniosku wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa, a potwierdzeniem tego są również okoliczności sprawy. W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawia wysoka kwota określonego przez organ podatkowy przybliżonego zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne kwartały objęte postępowaniem (3.097.007 zł) wraz z odsetkami za zwłokę (240.041 zł) oraz fakt, że do majątku skarżącej prowadzone jest postępowanie zabezpieczające, co bez wątpienia w sposób niekorzystny wpływa na jej sytuację finansową, chociażby z uwagi na dokonane zajęcie rachunku bankowego i związany z tym brak możliwości dysponowania określonymi składnikami majątku. Należy się zgodzić ze stroną skarżącą, że wykonanie decyzji może wywołać negatywne konsekwencje w zakresie konkurencyjności jej przedsiębiorstwa. Przerwa w regulowaniu bieżących zobowiązań Spółki może zaś wskazywać na realne zagrożenie jej upadłością i związaną z tym utratą miejsc pracy zatrudnionych w niej pracowników. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej stanowi o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. (postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r. sygn. akt FZ 136/04, cytowane [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 61, LEX 2013). Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.