I SA/Gd 260/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik (spr.), Sędzia NSA Alicja Stępień, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 8 lipca 2025 r. sprawy ze skargi M.R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 lutego 2025 r., nr 2201-IOD-2.4102.3.2025.7 w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie prawidłowości rozliczenia z podatku dochodowego od osób fizycznych za 2020 r. oddala skargę. Postanowieniem z 21.06.2024 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Słupsku wszczął z urzędu wobec pani M.R. postępowanie podatkowe w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z prowadzonej działalności gospodarczej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. Wnioskiem z dnia z 22.11.2024 r. strona wystąpiła do ww. organu o zawieszenie tego postępowania, na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, wskazując, że w tej sprawie toczy się spór dotyczący zagadnień związanych z prawidłowością wszczęcia kontroli podatkowej i pozbawieniem Strony prawa do żądania instancyjnej oraz sądowoadministracyjnej kontroli rozstrzygnięć organów podatkowych w przedmiocie sprzeciwu wniesionego w trybie art. 59 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców. Zdaniem Strony wystąpiła przesłanka obligatoryjnego zawieszenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Słupsku na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, toczącego się postępowania do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Postanowieniem z 4.12.2024 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w Słupsku odmówił zawieszenia ww. postępowania podatkowego. M.R. wniosła zażalenie na to postanowienie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku postanowieniem z 17.02.2025 r., utrzymał w mocy ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Słupsku z 4.12.2024 r. Odnosząc się do stanowiska skarżącej organ wskazał, że sprzeciw Podatniczki wobec czynności kontroli podatkowej prowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Słupsku, której strona zarzuciła naruszenie art. 48 ust. 1, ustawy Prawo przedsiębiorców, poprzez bezzasadne niezastosowanie przewidzianego w nim trybu wszczęcia kontroli podatkowej, został ostatecznie rozstrzygnięty postanowieniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 23.03.2023 r., utrzymującym w mocy postanowienie Naczelnik Urzędu Skarbowego w Słupsku z 1.03.2023 r., w którym organ ten stwierdził niedopuszczalność wniesionego sprzeciwu. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej przedstawił, że w uzasadnieniu swojego postanowienia, organ kontrolujący wskazał, że kontrola podatkowa została wszczęta w związku z okolicznościami, o których mowa w art. 48 ust. 11 pkt 2 ustawy Prawo przedsiębiorców, co oznacza, że złożenie sprzeciwu w trybie art. 59 ust. 1 ww. ustawy jest niedopuszczalne. W pouczeniu zawartym w końcowej części ww. postanowienia, organ kontrolujący poinformował, że nie przysługuje na to postanowienie żaden środek zaskarżenia. 1/8 Strona pomimo pouczenia złożyła zażalenie na to rozstrzygnięcie, które jak wyżej wskazano, organ odwoławczy rozpoznał w dniu 23.03.2023 r. stwierdzając niedopuszczalność wniesionego zażalenia. Na ww. postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia, Podatniczka wniosła w dniu 19.04.2023r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (dalej: WSA w Gdańsku). WSA w Gdańsku, wyrokiem I SA/Gd 466/23 z3.10.2023r. oddalił skargę, uznając, że nie doszło do naruszenia prawa. Obecnie - z uwagi na złożoną skargę kasacyjną - sprawa jest na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Odnosząc się do istoty niniejszej sprawy, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku wskazał, że w rozpoznawanej sprawie kwestia obligatoryjnego obowiązku zawieszenia głównego postępowania podatkowego przez Organ podatkowy była niezasadna, gdyż wcześniejsze rozstrzygnięcie zagadnienia materialnoprawnego (czy Naczelnik Urzędu Skarbowego w Słupsku może prowadzić kontrolę podatkową z pominięciem przepisów ustawy Prawo przedsiębiorców i Ordynacji podatkowej) nie jest zagadnieniem wstępnym, a zatem nie obligowało organu I instancji do zawieszenia postępowania podatkowego w zakresie określenia Skarżącej wysokości zobowiązania podatkowego z prowadzonej działalności gospodarczej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2020 r. Organ odwoławczy przedstawił, że przepis art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej pozwala na wyodrębnienie czterech istotnych elementów składających się na konstrukcję zagadnienia wstępnego, a mianowicie: 1. wyłania się ono w toku postępowania podatkowego, 2. jego rozstrzygnięcie należy do kompetencji innego organu lub sądu, 3. rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, a więc rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy, 4. musi istnieć zależność pomiędzy rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji. Przez zagadnienie wstępne zdaniem organu należy rozumieć pewną kwestię o charakterze otwartym, a więc jeszcze nie przesądzoną, której treścią może być wypowiedź co do uprawnienia lub obowiązku, stosunku lub zdarzenia prawnego albo inne okoliczności mające znaczenie prawne. Zagadnieniem wstępnym jest sytuacja, w której wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia materialnoprawnego, którego ocena należy do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie w głównej sprawie. 2/8 Co więcej, zależność ta musi mieć charakter związku bezpośredniego - chodzi o bezwzględne uzależnienie rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego winno w ogóle zależeć rozpatrzenie sprawy. Zatem samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć wpływ na losy danej sprawy, nie daje podstawy do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ i wydanie decyzji. Zależności rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego i rozpatrzenia sprawy nie można utożsamiać z wymogiem ukierunkowania tej ostatniej na określoną treść decyzji. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego zależeć powinno rozpatrzenie sprawy podatkowej w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Słuszność tego stanowiska znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4.06.2024 r., sygn. akt II FSK 1114/21, gdzie Sąd wskazał że pod pojęciem "zagadnienia wstępnego" judykatura rozumie sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, którego organ nie może rozstrzygnąć w ramach własnych kompetencji. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia wstępnego zagadnienia prawnego (prejudycjalnego) przez inny organ lub sąd, wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego "zależeć" powinno rozpatrzenie sprawy w ogóle, nie zaś wydanie decyzji o określonej treści. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania jest niedopuszczalne. Oznacza to, że nie każda kwestia, która w przekonaniu strony, czy też organu stanowi zagadnienie wstępne, takim zagadnieniem jest w istocie i obliguje organ do zawieszenia postępowania administracyjnego. Zawieszenie postępowania jest instytucją tamującą bieg postępowania i opóźniającą merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, dlatego powinno mieć zastosowanie tylko w przypadkach określonych przez ustawodawcę. Stąd też powoływany przepis Ordynacji podatkowej nie może podlegać wykładni rozszerzającej. Konieczność rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ i obowiązek wstrzymania się z rozstrzygnięciem danej sprawy administracyjnej do czasu rozstrzygnięcia tego zagadnienia (prejudykatu), będą zatem zachodziły jedynie w sytuacji bezpośredniego uzależnienia rozstrzygnięcia danej sprawy od rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego, a zatem w sytuacji istnienia pomiędzy tymi kwestiami ścisłego związku. Zagadnienie wstępne powstaje zatem w sytuacji, w której rozstrzygnięcie merytoryczne sprawy będące przedmiotem postępowania uzależnione jest od wcześniejszego zagadnienia materialnoprawnego, które z istoty swej należy do kompetencji innego organu lub sądu. Organ stwierdził, że ocena czy rozstrzygnięcie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez sąd lub przez inny organ, a więc ustalenie związku przyczynowego pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy dotyczącej określenia podatku dochodowego a zagadnieniem wstępnym, należy do organu podatkowego. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że organ podatkowy jest obowiązany zawiesić z urzędu postępowanie, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd rozstrzygnięcie sprawy i wydanie decyzji nie będzie możliwe. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania podatkowego (tj. wydania w przyszłości decyzji wymiarowej) oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 17.02.2025 r., w którym utrzymał on w mocy ww. postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Słupsku z 4.12.2024 r. M.R. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W skardze Skarżąca zarzuciła ww. postanowieniu naruszenie: - art. 201 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, polegającą na błędnym i nieuzasadnionym przyjęciu, że kwestia trwającego sporu sądowoadministracyjnego dotyczącego rozstrzygnięcia dopuszczalności wniesienia sprzeciwu wobec czynność i kontrolnych - a zatem zagadnień związanych bezpośrednio z prawidłowością wszczęcia kontroli podatkowej i pozbawienia Strony prawa do żądania instancyjnej oraz sądowoadministracyjnej kontroli rozstrzygnięć organów podatkowych w przedmiocie sprzeciwu wniesionego w trybie art. 59 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców - nie stanowi w niniejszej sprawie zagadnienia wstępnego, od rozstrzygnięcia którego uzależnione jest rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji, a w konsekwencji nieprawidłowe stwierdzenie, że ww. przepis nie ma zastosowania i wydanie postanowienia o odmowie zawieszenia postępowania podatkowego; oraz - art. 124 w zw. z art. 122 i art. 120 Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie wyjaśnienia Stronie zasadności przesłanek, którymi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku kierował się przy utrzymaniu w mocy postanowienia Organu I instancji, w szczególności poprzez odstąpienie od poczynienia jakichkolwiek ustaleń faktycznych, wywodu prawnego czy wyjaśnień w zakresie przesłanek, jakimi DIAS kierował się przyjmując, że podnoszony przez Stronę trwający spór sądowoadministracyjny co do prawidłowości wszczęcia kontroli poprzedzającej niniejsze postępowanie podatkowe nie nosi cech "zagadnienia wstępnego" w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Skarżąca wniosła o: 1. Uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 17 lutego 2025 roku oraz uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji. 2. Zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych. Skarżąca w uzasadnieniu skargi wskazała, że przez zagadnienie wstępne należy rozumieć kwestię o charakterze otwartym, jeszcze nie przesądzoną, a wydanie orzeczenia, tak jak w sprawie niniejszej, będzie uwarunkowane rozstrzygnięciem tego zagadnienia wstępnego. Skarżąca podniosła, że od rozstrzygnięcia sprawy zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zależy wyłącznie określona treść decyzji podatkowej w niniejszej sprawie, ale to, czy trwające obecnie postępowanie w ogóle może się toczyć ze względu na poważne naruszenia praw podatnika natury konstytucyjnej. Zdaniem Skarżącej w takiej sytuacji powstaje istotna wątpliwość, czy Organ ma podstawę do prowadzenia postępowania podatkowego, a co za tym idzie - do wydania w ogóle decyzji podatkowej w danej sprawie. Wadliwość wszczęcia kontroli stawia pod znakiem zapytania to, czy Organ miał podstawę do gromadzenia dowodów w ramach takiego postępowania, czy dowody te zostały zebrane w sposób zgodny z prawem i czy mogą stanowić podstawę jakichkolwiek ustaleń faktycznych. Stwierdzenie tak istotnych uchybień już w momencie zainicjowania postępowania kontrolnego przez Organ rzutuje na prawidłowość i legalność każdej czynności podjętej w ramach tak prowadzonego postępowania, de facto niwecząc jego byt. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga M.R. jest niezasadna. Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako "p.p.s.a.") stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na 5/8 które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), jak również postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (pkt 3). W wyniku takiej kontroli postanowienie podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Ponadto, w myśl art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, w trybie uproszczonym, Sąd nie stwierdził naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu, Dyrektor IAS trafnie uznał, że w sprawie nie występują przesłanki z art. 201 § 1 pkt 2 O.p., które obligowałyby organ do zawieszenia prowadzonego postępowania. Obowiązek zawieszenia postępowania ma charakter wyjątkowy i dotyczy wyłącznie przypadków, gdy rozstrzygnięcie sprawy jest uzależnione od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Takie zagadnienie musi mieć charakter bezwzględnie prejudycjalny, a więc musi uniemożliwiać organowi wydanie jakiejkolwiek decyzji bez wcześniejszego rozstrzygnięcia sprawy przez inny organ lub sąd. Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że w niniejszej sprawie nie zachodzi sytuacja, w której rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny kwestii dopuszczalności sprzeciwu wobec wszczęcia kontroli podatkowej miałoby bezpośredni wpływ na możliwość wydania decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług. Przedmiotem postępowania przed NSA jest ocena proceduralna -czy w danym stanie faktycznym dopuszczalne było wniesienie sprzeciwu przez Stronę wobec wszczęcia kontroli. Kwestia ta, choć mogąca mieć wpływ na ocenę poprawności czynności kontrolnych, nie wpływa bezpośrednio na meritum sprawy podatkowej. Samo stwierdzenie ewentualnych uchybień proceduralnych na etapie wszczęcia kontroli nie przesądza o niedopuszczalności prowadzenia dalszego postępowania podatkowego. Jak trafnie zauważa Dyrektor IAS, WSA w Gdańsku w prawomocnym wyroku z 29 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 845/23, oddalając skargę Strony na postanowienie organu z 11 lipca 2023 r., w pełni podzielił stanowisko Dyrektora IAS, że okoliczność rozpatrywania przez WSA w Gdańsku skargi (sygn. akt I SA/Gd 466/23) na wydane przez organy podatkowe postanowienie o niedopuszczalności sprzeciwu w toku prowadzonej wobec Skarżącej kontroli podatkowej nie może być traktowana jako "zagadnienie wstępne", od którego zależy rozpatrzenie sprawy. W zaistniałej sytuacji nie chodzi bowiem o rozstrzygnięcie wstępnego zagadnienia prawnego, a jedynie ustalenia proceduralne dotyczące prawidłowości stosowanego przez organ podatkowy trybu kontroli i braku możliwości jego zaskarżenia w formie sprzeciwu. W konsekwencji Sąd stwierdził, że zaistniały w przedmiotowej sprawie stan faktyczny nie daje podstaw do przyjęcia, że rozstrzygnięcie w/w sporu ma bezpośredni i determinujący wpływ na wynik weryfikacji prawidłowości rozliczenia przez podatniczkę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. Powyższe stanowisko znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie dotyczącej odmowy zawieszenia postępowania podatkowego ze względu na postępowanie przed NSA ze skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Gdańsku z 3 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 466/23. W pełni podzielić należy również stanowisko Dyrektora IAS zawarte w odpowiedzi na skargę odnośnie powołanego przez Skarżącą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 listopada 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 1954/23, że nie ma on charakteru wiążącego ani precedensowego. Zgodnie z obowiązującym porządkiem prawnym, wyroki sądów administracyjnych nie stanowią źródła prawa powszechnie obowiązującego, a ich rozstrzygnięcia dotyczą wyłącznie indywidualnych spraw, rozpoznawanych na tle konkretnych i niepowtarzalnych stanów faktycznych oraz prawnych. W związku z tym nie mogą one stanowić podstawy do formułowania ogólnych reguł interpretacyjnych, które znajdowałyby automatyczne zastosowanie w innych, odrębnych postępowaniach. Co więcej, w przedmiotowej sprawie należy mieć również na uwadze, że od wskazanego wyroku została wniesiona skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym orzeczenie to nie jest prawomocne, a jego tezy nie mogą być traktowane jako ostateczne stanowisko sądu w danej materii. Brak prawomocności oznacza, że treść rozstrzygnięcia może jeszcze ulec zmianie, a argumentacja w nim zawarta nie może być traktowana jako utrwalona linia orzecznicza. Niezależnie od braku prawomocności wyroku, należy podkreślić, że zapadł on w odmiennym stanie faktycznym, który nie znajduje przełożenia na okoliczności niniejszej sprawy. Przedmiotem sprawy sądowej było stwierdzenie niedopuszczalności środka zaskarżenia w postaci sprzeciwu wobec wszczęcia kontroli podatkowej w zakresie prawidłowości obliczenia wysokości daniny solidarnościowej dochodów wykazanych w zeznaniach podatkowych za 2022 r., nie zaś przesłanki zawieszenia postępowania podatkowego. Sprawy podatkowe wymagają indywidualnej analizy, a próby mechanicznego przenoszenia tez orzeczniczych mogą prowadzić do nietrafnych wniosków. W związku z tym przywołane orzeczenie nie może stanowić adekwatnego punktu odniesienia w toku niniejszego postępowania. Zgodzić należy się również z organem odwoławczym, że zawieszenie postępowania podatkowego z powodu oczekiwania na rozstrzygnięcie kwestii dopuszczalności środka zaskarżenia w kontroli podatkowej, mimo braku przesłanek ku temu, byłoby działaniem sprzecznym z zasadą efektywności postępowania i mogłoby prowadzić do nieuzasadnionego przedłużania rozpoznania sprawy. Taki sposób działania byłby również niezgodny z zasadą legalizmu (art. 120 O.p.) oraz zasadą prowadzenia postępowania bez zbędnej zwłoki (art. 125 § 1 O.p.). Nie można również podzielić argumentu Strony, jakoby rozstrzygnięcie NSA mogło niweczyć całość materiału dowodowego zgromadzonego w toku kontroli i pozbawić organ podstawy do wszczęcia postępowania. Postępowanie podatkowe jest autonomiczne i ma na celu prawidłowe określenie wysokości zobowiązania na podstawie całości zgromadzonego materiału, przy zachowaniu zasad procedury podatkowej. Ewentualna wadliwość czynności kontrolnych może zostać oceniona w ramach postępowania i nie przekreśla możliwości jego prowadzenia. W związku z powyższym, organy podatkowe obu instancji zasadnie stwierdziły, że w niniejszej sprawie nie zachodzi przesłanka zagadnienia wstępnego, która obligowałaby do zawieszenia postępowania w trybie art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Brak jest bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wynikiem postępowania przed NSA a możliwością wydania decyzji w przedmiotowej sprawie. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i przy uwzględnieniu obowiązujących przepisów. Zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ odwoławczy wyjaśnił przesłanki, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy. Natomiast sam fakt, że materiał zgromadzony w aktach sprawy został przez organ podatkowy oceniony odmiennie niż oczekiwała tego Strona, nie świadczy o naruszeniu zasad postępowania wynikających z art. 124 w zw. z art. 122 i 120 O.p. Nie znajdują zatem uzasadnienia zarzuty Skarżącej w tym zakresie. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego rozstrzygnięcia z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe, uznając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. ----------------------- 3/8 3/8 3/8 3/8 3/8