I SA/Gd 27/11

PostanowienieWSA w Gdańsku2011-07-18

Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi administracyjnej został złożony w ustawowym terminie, uwzględniając moment, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu decyzji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący dochował siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, ponieważ momentem ustania przyczyny uchybienia terminu nie był dzień dowiedzenia się o zablokowaniu konta, lecz późniejsza data, w której skarżący faktycznie dowiedział się o wydaniu decyzji. Spełnione zostały również pozostałe przesłanki przywrócenia terminu, w tym złożenie skargi wraz z wnioskiem oraz uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, twierdząc, że nie otrzymał zawiadomienia o przesyłce zawierającej decyzję. Dowiedział się o decyzji dopiero po próbie ustalenia przyczyn blokady swojego konta bankowego. Organ administracji wniósł o odrzucenie skargi, uznając wniosek za nieuzasadniony. Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek o przywrócenie terminu, uznając go za złożony po terminie. NSA uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na błędne ustalenie przez WSA momentu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do wniesienia skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka - Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 września 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 12 stycznia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga pana B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 września 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. Do skargi został dołączony wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia. Przedmiotowa korespondencja została nadana w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 8 grudnia 2010 r. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wyjaśnił, że nie otrzymał przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję. O jej wydaniu dowiedział się, gdy próbował ustalić przyczyny zablokowania w dniu 30 listopada 2010 r. jego konta bankowego. Pan B. B. podniósł, że nie otrzymał awiza pomimo, iż czekał na przedmiotową przesyłkę. W jego ocenie brak awiza prawdopodobnie wynikał z błędu poczty, która już wcześniej wadliwie doręczała korespondencję kierowaną do skarżącego - na adres mieszkania prywatnego, bowiem w budynku w którym prowadzi działalność gospodarczą, mieszkania prywatne i lokale użytkowe mają te same adresy. Wskazał nadto, że po wyjaśnieniu przyczyny zablokowania konta, w dniu 2 grudnia 2010 r., otrzymał w Urzędzie Skarbowym potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię przedmiotowej decyzji. Do wniosku skarżący dołączył pismo z dnia 15 listopada 2010 r. kierowane do kierownika Poczty Polskiej S.A. w S. oraz udzieloną odpowiedź Naczelnika Urzędu Pocztowego z dnia 26 listopada 2010 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi stwierdzając, że wniosek strony jest nieuzasadniony. Organ podniósł, że przesyłka została prawidłowo doręczona na właściwy adres. Ponadto dodał, że wcześniejsza korespondencja kierowana pod wskazany adres, doręczana była prawidłowo jak również, że skarżący posługuje się kilkoma adresami i z tego powodu powstają trudności w doręczaniu korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 24 stycznia 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 27/11 odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że w rozpoznawanej sprawie ustanie przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi wiązać należy z dniem 30 listopada 2010 r., kiedy to skarżący dowiedział się o przyczynie zablokowania środków pieniężnych na rachunku bankowym. Tym samym w ocenie Sądu w tym właśnie dniu zaczął biec siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi, który upływał w dniu 7 grudnia 2010 r. Wniosek strony o przywrócenie terminu wraz ze skargą został nadany tymczasem w urzędzie pocztowym w dniu 8 grudnia 2010 r., uchybiając tym samym terminowi określonemu w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie pan B. B. wniósł o zmianę bądź uchylenie w całości powyższego rozstrzygnięcia WSA w Gdańsku poprzez orzeczenie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 września 2010 r. W ocenie skarżącego sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że skarżący już w dniu 30 listopada 2010 roku dowiedział się o wydaniu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 września 2010 roku. W ocenie skarżącego miało to miejsce dopiero w dniu 2 grudnia 2010 roku i od tej daty należało liczyć siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 czerwca 2011 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II FZ 158/11 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Uzasadniając rozstrzygnięcie sąd odwoławczy wskazał, że zażalenie ma usprawiedliwione podstawy. Skarżący już we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazywał, że dniem ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., nie był dzień 30 listopada 2010 roku, lecz data późniejsza. Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że dzień w którym skarżący dowiedział się o zablokowaniu mu konta, tj. 30 listopada 2010 roku jest dniem ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Dopiero bowiem ustalając przyczynę blokady rachunku, co miało miejsce po 30 listopada 2010 roku, skarżący dowiedział się o wydaniu decyzji, która jest obecnie przedmiotem skargi kierowanej do Sądu wniesionej po terminie wraz z wnioskiem o jego przywrócenie. Z oświadczenia skarżącego wynika, że miało to miejsce w dniu 2 grudnia 2010 roku. Od tej zatem daty zdaniem NSA należało liczyć bieg terminu do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 9 grudnia 2010 roku. Skoro skarżący z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wystąpił w dniu 8 grudnia 2010 roku (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), to wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji nie uchybił terminowi o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. WSA w Gdańsku w ponownym postępowaniu powinien w pierwszej kolejności ocenić, czy wniesionemu w terminie wnioskowi można nadać bieg jako pismu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w przypadku weryfikacji pozytywnej, Sąd powinien ocenić, czy do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło bez winy skarżącego, stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej samej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie do treści art. 86 § 1 cytowanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a.). W rozstrzyganej sprawie skarżący dochował przepisanego siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Spełniony został również warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ do przedmiotowego wniosku została dołączona skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 września 2010 r. Wobec spełnienia przez skarżącego wymogów formalnych, konieczne do uwzględniania wniosku o przywrócenie terminu stało się rozważenie, czy podane przez skarżącego argumenty uprawdopodabniają, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że zaskarżona decyzja została mu przesłana na adres prowadzenia działalności gospodarczej (ul. [...] w S.). Wskazał nadto, że pod wskazanym adresem znajduje się zarówno lokal mieszkalny jak i lokal użytkowy. Niewyklucza, że awizo o przedmiotowej przesyłce mogło zostać doręczone na adres lokalu mieszkalnego a nie lokalu użytkowego, tym bardziej, że istnieją trudności w doręczaniu mu przesyłek. Na potwierdzenie powyższych okoliczności pan B. B. załączył pismo z dnia 15 listopada 2010 r. skierowane do kierownika placówki Poczty Polskiej w S. przy ul. [...] oraz odpowiedzi Naczelnika Urzędu Pocztowego nr [...] w S. z dnia 26 listopada 2010 r., z którego wynika, że pod adresem ul. [...] występują mieszkania lokatorskie oraz lokale użytkowo – usługowe, gdzie najemcy lokali usługowych stosują numerację identyczną z numeracją nadaną lokalom mieszkalnym, co stwarza pracownikom poczty trudności z właściwą identyfikacją adresata i doręczanie przesyłek właściwemu adresatowi. Będąc związany stanowiskiem NSA zawartym w postanowieniu z dnia 15 czerwca 2011 r. tutejszy Sąd, w wyniku ponownej oceny okoliczności przedstawionych przez skarżącego ocenił, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie spełnione zostały wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, o których mowa w art. 87 p.p.s.a. tzn. strona w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi wystąpiła z wnioskiem o jego przywrócenie, uprawdopodobniając przy tym okoliczności wskazujące na brak winy, a jednocześnie dopełniła czynności, dla której zakreślony był termin, tj. wniosła skargę. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło