I SA/Gd 270/18

Dnia 12 czerwca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 3 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie wykreślenia spółki z rejestru podatników podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej w skrócie zwane Spółką) wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na czynność Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 3 stycznia 2018 r., w przedmiocie wykreślenia spółki z rejestru podatników podatku od towarów i usługą. Zarządzeniem z dnia 21 marca 2018 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu lub jego wierzytelnego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Odpis zarządzenia został doręczony w dniu 9 kwietnia 2018 r. Przesyłka zawierająca dokumenty, do których uzupełnienia była wzywana Spółka, zostały nadane przesyłką poleconą w dniu 17 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej w skrócie p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uchybienie terminu w postępowaniu sądowoadministracyjnym zachodzi wówczas, gdy czynność w tym postępowaniu nie została dokonana przez stronę w czasie oznaczonego dla tej czynności terminu ustawowego lub sądowego. Skutkiem uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi jest jej odrzucenie o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak stanowi art. 73 § 1 p.p.s.a. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia zażalenia. Faktyczne odebranie pisma (w urzędzie pocztowym, czy sądzie), już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z 16 listopada 2004 r., GZ 104/04; z 28 stycznia 2013 r., II FZ 1055/12, z 14 lutego 2013 r., II FZ 36/13, z dnia 5 marca 2013 r. II FZ 40/13, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sprawy, przesyłkę zawierającą zarządzenie wzywające do uzupełnienia braków formalnych skargi, wobec nieskutecznego doręczenia w miejscu zamieszkania strony, złożono w dniu 26 marca 2018 r. w placówce pocztowej. Zawiadomienie o możliwości odbioru tej przesyłki pozostawiono skarżącemu w skrzynce do doręczenia korespondencji. Tym samym, czternastodniowy termin, liczony od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.) upłynął 9 kwietnia 2018 r. Doręczenie należało zatem uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Faktyczne wydanie przesyłki w terminie późniejszym tj. w dniu 11 kwietnia 2018 r., nie ma wpływu dla liczenia terminu według wskazanego już wyżej art. 73 p.p.s.a. W konsekwencji ostatnim dniem siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi był dzień 16 kwietnia 2018 r. Tymczasem skarżąca Spółka nadała przesyłkę poleconą w dniu 17 kwietnia 2018 r. (vide koperta k. 50), a zatem po upływie wyznaczonego siedmiodniowego terminu. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł o odrzuceniu skargi.