I SA/Gd 276/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędziowie Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędzia WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 października 2013 r. sprawy ze skargi R. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę. POSTANOWIENIEM Z DNIA 1 CZERWCA 2012 R. URZĄD CELNY WSZCZĄŁ WOBEC R. C. POSTĘPOWANIE PODATKOWE W SPRAWIE OKREŚLENIA ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO W PODATKU AKCYZOWYM OD SAMOCHODU OSOBOWEGO MARKI BMW 525 D. W toku postępowania ustalono, że samochód marki BMW 525 D o numerze nadwozia [...] został wyprodukowany na podstawie europejskiej homologacji osobowej nr [...], jako pojazd typu M1, czyli samochód osobowy z ilością miejsc siedzących 5 w dwóch rzędach siedzeń z 5 miejscami kotwienia foteli i 5 pasami bezpieczeństwa. Samochód posiadał nadwozie typu kombi oraz był całkowicie przeszklony. Fabrycznie nie miał zamontowanej przegrody. Do dnia 1 lipca 2010 r. samochód był zarejestrowany w Niemczech jako pojazd osobowy 5-miejscowy. Na podstawie umowy kupna - sprzedaży zawartej w dniu 1 lipca 2010 r. własność pojazdu została przeniesiona ze S. Z. na R. C. za kwotę 5000 euro. Na podstawie udzielonego przez R. C. pełnomocnictwa z dnia 2 lipca 2010 r. wszelkich formalności związanych z rejestracją pojazdu w Niemczech jako pojazdu ciężarowego, uzyskania tablic wywozowych oraz ubezpieczenia pojazdu dokonał K. B. Zgodnie z wynikiem niemieckiego badania technicznego pojazdu przeprowadzonego w dniu 2 lipca 2010 r. samochód był całkowicie sprawny technicznie oraz spełniał przesłanki niemieckich przepisów o ruchu drogowym do zarejestrowania jako pojazd ciężarowy. W dniu 5 lipca 2010 r. w Podstawowej Stacji Kontroli Pojazdów w Ł. samochód przeszedł badanie techniczne i został dopuszczony do ruchu na drogach publicznych. Na tę okoliczność uprawniony diagnosta wydał zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu. W dniu 14 lipca 2010 r. samochód został przez R. C. zarejestrowany czasowo w Starostwie Powiatowym w W. Pozwolenie czasowe posiadało termin ważności do 13 sierpnia 2010 r. W dniu 11 sierpnia 2010 r. wykonano dodatkowe badanie techniczne pojazdu, w którym stwierdzono zmianę liczby miejsc z 2 na 4. W opisie zmian wpisano: "montaż oryginalnych foteli i pasów bezpieczeństwa". W związku z powyższym w dniu 12 sierpnia 2010 r. R. C. złożył w Starostwie Powiatowym w W. wniosek o zmianę ilości miejsc w dowodzie rejestracyjnym. Przesłuchany w charakterze strony postępowania R. C. zeznał, iż zakupiony przez niego samochód był pojazdem o nadwoziu kombi, posiadał szyby boczne oraz szybę tylną. W samochodzie były 4 miejsca siedzące, za drugim rzędem siedzeń znajdowała się przegroda wykonana ze specjalnej siatki. Siatkę taką montuje się na specjalnych hakach, samochód posiadał również na dole specjalne punkty do jej zaczepienia. W przypadku wystąpienia konieczności przewiezienia czegoś większego składało się oparcie tylnej kanapy i przesuwało siatkę. Przedmiotowy samochód został podatnikowi skradziony w nocy z 16 na 17 czerwca 2011 r. w wyniku włamania na posesję w miejscowości Ł. Dokonując zgłoszenia kradzieży w Komisariacie Policji w Ł. podatnik oszacował wartość straty na kwotę 55.000 zł. Następnie R. C. zgłosił szkodę powstałą w wyniku kradzieży pojazdu do towarzystwa ubezpieczeniowego [...]. W toku postępowaniu likwidacyjnego towarzystwo ubezpieczeniowe wyceniło pojazd na dzień powstania szkody, tj. 17 czerwca 2011 r., na kwotę 50.700 zł. Do potwierdzenia wypłaty odszkodowania została dołączona sporządzona w dniu 15 września 2011 r. w systemie INFO-EKSPERT/SRTSiRD wycena, w której wskazano, iż jej przedmiotem był samochód osobowy o 5-drzwiowym nadwoziu kombi. W dniu 3 września 2012 r. w profesjonalnym systemie wyceny pojazdów EurotaxGlass’s dokonano wyceny pojazdu podobnego o parametrach auta sprowadzonego przez podatnika, na dzień powstania obowiązku podatkowego. Średnia cena rynkowa podobnych pojazdów w lipcu 2010 r. kształtowała się na poziomie 51.600 zł. W decyzji z dnia 19 września 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki BMW 525 D, rok prod. 2004, o poj. silnika 2497 cm3 i nr nadwozia [...] niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, w wysokości: 6.633 zł. W piśmie z dnia 1 października 2012 r. R. C. zawarł odwołanie od powyższej decyzji, którą zaskarżył w całości oraz wniósł o jej uchylenie w całości i o umorzenie postępowania, gdyż pojazd, który sprowadził do kraju został w jego opinii błędnie zakwalifikowany do pozycji CN8703 Nomenklatury Scalonej (CN). Dyrektor Izby Celnej w decyzji z dnia 17 grudnia 2012 r. po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu potwierdził ustalenie, że przedmiotowy samochód jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. PEŁNOMOCNIK R. C. ZASKARŻYŁ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU DECYZJĘ DYREKTORA IZBY CELNEJ Z DNIA 17 GRUDNIA 2012 R., WNOSZĄC O JEJ UCHYLENIE W CAŁOŚCI ORAZ O ZASĄDZENIE KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PRAWNEGO WG. NORM PRZEPISANYCH. ZASKARŻONEJ DECYZJI ZARZUCONO NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO I PROCESOWEGO. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW ZAWARTYCH W SKARDZE DYREKTOR IZBY CELNEJ STWIERDZIŁ, ŻE W ŚWIETLE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, NIE ZNAJDUJE PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA SKARGI W CAŁOŚCI I UCHYLENIA WŁASNEJ DECYZJI W TRYBIE ART. 54 § 3 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI I W CAŁEJ ROZCIĄGŁOŚCI PODTRZYMUJE STANOWISKO ZAWARTE W ZASKARŻONEJ DECYZJI. W ZWIĄZKU Z TYM WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: SKARGA NIE JEST ZASADNA. W POSTĘPOWANIU PRZED ORGANAMI PODATKOWYMI WYŁONIŁ SIĘ SPÓR, CZY PRZEDMIOTOWY POJAZD WINIEN BYĆ KWALIFIKOWANY DO KODU CN 8703 JAKO SAMOCHÓD ZASADNICZO PRZEZNACZONY DO PRZEWOZU OSÓB, CZY TEŻ JAKO SAMOCHÓD CIĘŻAROWY, KWALIFIKOWANY DO KODU CN 8704. SKARŻĄCY - JAK WYNIKA Z TREŚCI SKARGI - UPATRUJE NARUSZENIA WSKAZANYCH PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO W NIE WYJAŚNIENIU WSZYSTKICH ISTOTNYCH OKOLICZNOŚCI SPRAWY ORAZ PRZEKROCZENIU GRANIC SWOBODNEJ OCENY DOWODÓW. Przed przystąpieniem do szczegółowej oceny tego zarzutu, podkreślić trzeba, że czynienie zadość przez organ podatkowy wszystkim zasadom procedowania, w tym wskazanym przez skarżącego umożliwia organom podatkowym dokonanie właściwej subsumpcji prawa materialnego. Zasady procesowe, objęte zarzutem skarżącej, unormowane są w Dziale IV O.p. zatytułowanym "Postępowanie podatkowe". Zgodnie z art. 121 § 1 i 2 O.p. postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Realizacja tej zasady odbywa się poprzez prowadzenie postępowania zgodnie z przepisami prawa procesowego oraz prawidłowe stosowanie przepisów prawa materialnego. Z kolei w myśl art. 122 O.p., w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Przepis ten ustanawia zasadę prawdy obiektywnej, oznaczającą, że prawidłową decyzję organ podatkowy może podjąć tylko wówczas, gdy rozporządza całokształtem materiału dowodowego pozwalającym mu na dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy organ dokonuje poprzez przepisy o postępowaniu dowodowym, w tym art. 187 § 1 (obowiązek zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia całego materiału dowodowego), a także art. 191 O.p. (zasada swobodnej oceny dowodów). Oznacza to, że dopiero dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, zebranie materiału dowodowego, jego rozpatrzenie i swobodna ocena, może stanowić podstawę prawidłowego rozstrzygnięcia organu podatkowego, przy zastosowaniu przepisów materialnoprawnych. W ocenie Sądu, zarzuty oparte o powołane przepisy nie zasługują na uwzględnienie, gdyż cały materiał dowodowy został wyczerpująco zebrany i rozpoznany, zaś jego ocena nie przekroczyła granic swobodnej oceny dowodów. O naruszeniu zasady określonej w art. 191 O.p. nie świadczy w każdym razie nie uwzględnienie, przy klasyfikacji nabytego pojazdu, dowodu rejestracyjnego, czy zaświadczenia o badaniu technicznym. Organy podatkowe prawidłowo stwierdziły, że klasyfikacji pojazdów w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodów dokonuje się, w rozumieniu u.p.a., w oparciu o Nomenklaturę Scaloną, nie zaś o przepisy pozapodatkowe, na przykład wynikające z ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.). Ustawy pozapodatkowe nie mogą bowiem wpływać, czy też modyfikować podatkowoprawnego stanu faktycznego, bo ten zastrzeżony jest do zakresu normowania przez ustawy podatkowe. Pogląd ten znajduje aktualność także w odniesieniu do funkcjonujących w systemie prawa definicji legalnych. Innymi słowy, jeżeli ustawodawca podatkowy formułuje w ustawie podatkowej definicję legalną określonego pojęcia, to ta definicja jest definicją wyłącznie wiążącą na gruncie ustawy podatkowej, bez względu na możliwość funkcjonowania w szeroko pojętym systemie prawa innej definicji tego samego pojęcia. Swoboda ustawodawcy podatkowego formułowania "na użytek" ustawy podatkowej swoistych definicji legalnych uzasadniona jest autonomią prawa podatkowego oraz regulowanym charakterem tej właśnie gałęzi prawa. Tak więc, w świetle unormowań zawartych w ustawie o podatku akcyzowym, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego ustawodawca wprost odsyła do klasyfikacji wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej, a nie do przepisów ustawy - Prawo o ruchu drogowym. Stąd też skonstruowana dla potrzeb ustawy - Prawo o ruchu drogowym definicja samochodu ciężarowego nie ma zastosowania w sprawach z zakresu podatku akcyzowego uregulowanego odrębna ustawą. Zauważyć bowiem należy, że definicja ustawowa wiąże na gruncie danego aktu prawnego i aktów wykonawczych do ustawy. Definicja tego samego pojęcia w innych ustawach nie ma zastosowania (por. wyrok NSA z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt I GSK 770/09, orzeczenia.nsa.gov.pl). Prawidłowa kwalifikacja do kodu Nomenklatury Scalonej ma decydujący wpływ na ocenę, czy wewnątrzwspólnotowe nabycie wymienionego pojazdu podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Stosownie do art. 3 ust. 1 u.p.a. do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem w sprawie nomenklatury scalonej. W myśl natomiast art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a., w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Według ust. 2 art. 101 u.p.a., obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym powstaje z dniem: 1) przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu naterytorium kraju; 2) nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju. Zgodnie z art. 102 ust. 1 u.p.a., podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. Z kolei przepis art. 100 ust. 4 u.p.a. definiuje samochody osobowe jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z powołanych regulacji wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną, przyjętą w załączniku nr 1 do rozporządzenia w sprawie Nomenklatury Scalonej, sekcja XVII "Pojazdy, statki powietrzne, jednostki pływające oraz współdziałające urządzenia transportowe" w Dziale 87 "Pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria" pozycja CN 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są głównie przeznaczone do przewozu osób. Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są następujące cechy: obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych; obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów; wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). O klasyfikacji nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu decydują zatem jego indywidualne cechy. Owe cechy, pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia pojazdów, zawierają Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów zawartych w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r., w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej (M.P. z 2006 r. Nr 86, poz. 880). Dodać trzeba, że powołane Noty wprawdzie nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, to jednak mają one charakter informacji instytucji i organów Unii Europejskiej. Dostrzegając bowiem złożoność materii, jaką jest klasyfikacja statystyczna i jej skomplikowany charakter, wprowadzono instytucje, które mają na celu pomoc w prawidłowym posługiwaniu się nią i jednocześnie chronić przed błędami w jej stosowaniu. Do tych instytucji ochronnych należą m.in. noty wyjaśniające (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 348/08, Lex nr 522550). Na ich znaczenie dla wykładni Taryfy celnej i jej jednolitej interpretacji wielokrotnie wskazywał TSUE w swym orzecznictwie, wyjaśniając, że pomimo, iż nie wiążą one prawnie, przyczyniają się w istotny sposób do interpretacji poszczególnych pozycji (zob. wyrok z dnia 28 kwietnia 1999 r. w sprawie C - 405/97 Mövenpick Deutschland, Zb. Orz. 1999 s. I-2397 czy z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie C-15/05 Kawasaki Motors Europe, Zb. Orz. 2006 s. I-3657). Należy również wskazać, dla pełniejszego wyjaśnienia definicji samochodów objętych powyższą pozycją, że określenie "samochody osobowo - towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Zasadniczym ich przeznaczeniem jest jednak przewóz osób. Do takich pojazdów zaliczają się pojazdy wielozadaniowe (np. typu van, SUV-y, czy niektóre pojazdy typu pick-up). Jak ustaliły organy podatkowe, skarżący nabył pojazd, który w niemieckim dokumencie badania technicznego sporządzonym po jego zakupie oraz zaświadczeniach o badaniu technicznym, wykonanym na terenie Polski, został określony jako pojazd ciężarowy. Zaznaczyć należy, że pojazdy ciężarowe klasyfikowane są do pozycji 8704, a ich przeznaczenie to głównie transport towarów. Pojazdy samochodowe przeznaczone do transportu towarowego, objęte pozycją CN 8704 to, w szczególności: zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte impregnowanym brezentem, o nadwoziu zamkniętym itd.); ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku (wywrotki, itp.); cysterny (wyposażone w pompy i bez pomp); ciężarówki - chłodnie i izotermiczne; ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi do przewozu czołgów, urządzeń podnoszących albo koparek, transformatorów elektrycznych itp.; ciężarówki specjalnie skonstruowane do przewozu świeżego cementu, inne niż betoniarki transportowe objęte pozycją 8705; śmieciarki nawet wyposażone w urządzenia do załadunku, zgniatania itp. Ponadto jako cechy właściwe pojazdom tej kategorii wymieniono: siedzenia - ławki bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia) ani bez wyposażenia kojarzonego z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów w części tylnej znajdującej się za siedzeniem kierowcy i przednimi siedzeniami pasażerów. Siedzenia te są zwykle składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów; oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup); brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany); zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną; brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). W ocenie Sądu, organy podatkowe, dokonując na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego kwalifikacji zakupionego przez skarżący pojazdu, prawidłowo przyjęły, że przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był samochód, którego zasadniczym (głównym) przeznaczeniem jest przewóz osób (kod CN 8703). Z okoliczności ustalonych przez organy podatkowe w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wynika, że nabyty przez skarżącego sporny samochód posiada cechy przypisane do pojazdów objętych pozycją 8703. Mając to na uwadze, Sąd uznał, że na uwzględnienie nie zasługują zarzuty dotyczące braku wnikliwości w zebraniu i analizowaniu materiału dowodowego, które nie odnoszą się do rzeczywistej treści dokumentacji zgromadzonej w aktach sprawy. W sprawie ustalenia, czy producent pojazdu produkował lub dokonywał zmian w konstrukcji takich pojazdów celem doprowadzenia do spełniania funkcji ciężarowych należy stwierdzić całkowity brak uzasadnienia dla tego żądania, w sytuacji gdy producent (BMW - karta nr 60) wyraźnie wskazał, że dokładnie ten pojazd został wyprodukowany jako osobowy. Odnosząc się z kolei do kolejnego zarzutu skargi, przypomnieć należy, że protokół przesłuchania strony z 19 lipca 2012 r. nie zawiera ustaleń na dzień kradzieży pojazdu, jak chce pełnomocnik strony skarżącej, a ogólne ustalenia co do stanu technicznego pojazdu. Mając na względzie powyższe niezasadne jest żądanie przesłuchania skarżącego na okoliczność stanu pojazdu w dacie jego nabycia wewnątrzwspólnotowego. W zakresie czynienia ustaleń z akt nie dotyczących stanu pojazdu na dzień nabycia wewnątrzwspólnotowego, a na dzień kradzieży wskazać trzeba, iż takowe rozróżnienie mógłby wskazać skarżący, który jednakże tego nie uczynił, co doprowadziło organy podatkowe do słusznego przekonania, iż stan pojazdu opisywany przez skarżącego i zgromadzoną dokumentację nie odbiegał od stanu na dzień nabycia pojazdu. Podobnie na uwzględnienie nie zasługuje stwierdzenie, iż w sprawie doszło do przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów poprzez przyjęcie, że brak uzyskania przez skarżącego homologacji ciężarowej dla pojazdu przesądza o braku ciężarowego charakteru tego pojazdu. Na marginesie wskazać należy, że w przypadku pojazdu posiadającego homologację wydaną zgodnie z Dyrektywą Rady Nr 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstwa Państw Członkowskich w odniesieniu do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep, którą z dniem 28 kwietnia 2009 r. zastąpiła Dyrektywa 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca ramy dla homologacji pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz układów, części i oddzielnych zespołów technicznych przeznaczonych do tych pojazdów (dyrektywa ramowa) - jak w niniejszej sprawie - Kategoria M1 to: Pojazdy przeznaczone do transportu osób posiadające poza siedzeniem kierowcy maksymalnie osiem miejsc siedzących. Odnośnie zarzutów niepełnego wyjaśnienia stanu faktycznego wskazać również należy, iż w postępowaniu ocenie podlegał cały zgromadzony materiał dowodowy. Z przyczyn obiektywnych nie było możliwe przeprowadzenie dowodu w postaci oględzin pojazdu, gdyż samochód - jak wskazał i udokumentował podatnik - został skradziony i do dnia dzisiejszego się nie odnalazł. Przypomnieć trzeba, że samochód skarżącego BMW 525 D do dnia 1 lipca 2010 r. był zarejestrowany w Niemczech jako samochód osobowy. Dopiero po zakupie pojazdu przez podatnika samochód został przerejestrowany na pojazd ciężarowy, po przejściu w Niemczech badania technicznego DEKRA. Mając na uwadze przeanalizowane dowody oraz noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej należy stwierdzić, iż zarzuty skargi dotyczące braku wnikliwości organów w zakresie ustalania prawdy obiektywnej nie zasługują na uwzględnienie, ponieważ badany pojazd, nie może być zaklasyfikowany do pozycji CN 8704, gdyż jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Sposób indywidualnego wykorzystania pojazdu przez właściciela, jak i forma określenia pojazdu w dokumentach identyfikujących pojazd nie są wiążące dla organów podatkowych. Przepisy podatkowe są bowiem przepisami autonomicznymi względem innych gałęzi prawa. Odrębność regulacji podatkowych i klasyfikacji zharmonizowanej wskazuje na istotność cech zewnętrznych pojazdu warunkujących jego zasadnicze przeznaczenie. Za niezasadny należy uznać zarzut dotyczący rozstrzygnięcia w oparciu o dokumentację obcojęzyczna z pominięciem jej tłumaczenia ponieważ dotyczy on dokumentacji rejestracyjnej pojazdu z niemieckiego organu administracyjnego uzyskanej w celu uzupełnienia dokumentacji pojazdu złożonej przez skarżącego w organie rejestrującym pojazd w oparciu o przepisy dotyczące ruchu drogowego. Podsumowując w przedmiotowej sprawie w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego prawidłowo ustalono, iż sporny pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy i nigdy nie zatracił swojego pierwotnego przeznaczenia, a zamontowana w nim ruchoma (odchylana) siatka nie stanowiła trwałej (nieusuwalnej) przegrody. Samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy i taką też uzyskał homologację. Podkreślić należy, że montaż tymczasowej przegrody, czy określony sposób jego wykorzystania przez stronę w prowadzonej działalności gospodarczej, nie ma wpływu na zasadnicze przeznaczenie pojazdu, tj. do przewozu osób. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż nabyty przez stronę samochód to samochód osobowy klasyfikowany do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej. Tym samym, przedmiotowy pojazd podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, wobec czego strona postępowania dokonując jego nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonała czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym i stała się podatnikiem podatku akcyzowego. Oznacza to, iż decyzja Dyrektora Izby Celnej jest zgodna z obowiązującym w Rzeczypospolitej Polskiej porządkiem prawnym. BIORĄC TO POD UWAGĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY UZNAŁ, ŻE SKARGĘ JAKO NIEZASADNĄ NALEŻAŁO ODDALIĆ (ART. 151 P.P.S.A.).