I SA/Gd 278/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Powiatu na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 21 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zastrzeżeń do wniosków zawartych w wystąpieniu pokontrolnym postanawia postanawia odrzucić skargę. Rada Powiatu wniosła na podstawie 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a." skargę na uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 21 grudnia 2015 r. wydaną w przedmiocie oddalenia zastrzeżeń Zarządu Powiatu do wniosków zawartych w wystąpieniu pokontrolnym Regionalnej Izby Obrachunkowej. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie jako nienależącej do właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z powodu braku właściwości sądu administracyjnego w tej sprawie. Przedmiotem kontroli przeprowadzanej przez sądy administracyjne objęte zostały przede wszystkim formy władczej i jednostronnej działalności organów administracji publicznej wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Rada Powiatu jako podstawę prawną zaskarżalności przedmiotowej uchwały wskazała art. 3 § 2 pkt 7 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Definiując pojęcie "akty nadzoru" wskazuje się, że są to wszelkiego rodzaju akty organów państwa, którym prawo przyznało kompetencję do stosowania wobec organów samorządu terytorialnego jakiegokolwiek środka nadzoru (por. szerzej Z. Kmieciak, M. Stahl, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego, Samorząd Terytorialny 2001, nr 1-2, s. 92 i n.). Oceniając dopuszczalność skargi złożonej w tej sprawie niezbędne jest zatem ustalenie czy uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w przedmiocie oddalenia zastrzeżeń do wniosków pokontrolnych jest aktem nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Zdaniem Sądu zaskarżona uchwała nie jest takim aktem, co wyklucza objęcie jej kontrolą sądowoadministracyjną. Ustawa z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 1113) rozróżnia funkcje kontrolne i nadzorcze izb. Kontrola gospodarki finansowej sprawowana jest przez izby w trybie określonym w art. 5-10 ww. ustawy. Z kolei zasady i tryb sprawowania działalności nadzorczej wynikają z art. 11 i 12 tego aktu. Z treści art. 9 ust. 1 ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych wynika, że z przeprowadzonej kontroli gospodarki finansowej gminy sporządza się protokół, który podpisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki oraz skarbnik (główny księgowy) lub ich zastępcy. Na podstawie wyników kontroli izba kieruje do kontrolowanej jednostki wystąpienie pokontrolne, wskazując źródła i przyczyny nieprawidłowości, ich rozmiary, osoby odpowiedzialne oraz wnioski zmierzające do ich usunięcia i usprawnienia badanej działalności. Wystąpienie pokontrolne przekazuje się kontrolowanej jednostce nie później niż w terminie 60 dni od dnia podpisania protokołu kontroli (art. 9 ust. 2). Kontrolowana jednostka jest obowiązana w terminie 30 dni od dnia doręczenia wystąpienia zawiadomić izbę o wykonaniu wniosków lub o przyczynach ich niewykonania. Do wniosków zawartych w wystąpieniu pokontrolnym przysługuje prawo zgłoszenia zastrzeżenia do kolegium izby (art. 9 ust. 3). W uchwale 7 sędziów NSA z dnia 26 kwietnia 1999 r. FPS 5/99, ONSA 1999/3/78, wskazano, że tak określony zakres relacji pomiędzy kontrolującym a kontrolowanym oznacza, że nie ma w niej elementu nadzoru, czyli prawnej możliwości bezpośredniego ingerowania w działalność kontrolowanego przez podejmowanie działań o charakterze władczym. Uprawnienie izby obrachunkowej, kończy się na opisaniu stwierdzonego stanu faktycznego i przedstawieniu jego oceny, zmierzającej do podjęcia przez kontrolowanego własnych działań o charakterze organizacyjnym, kadrowym itp. Na kontrolowanym zaś nie ciąży nawet obowiązek wykonania wniosków, lecz jedynie zawiadomienia o sposobie ich wykorzystania. W związku z powyższym stwierdzić należy, że wystąpienie pokontrolne izby oraz uchwała jej kolegium podjęta w przedmiocie zastrzeżeń do wniosków zawartych w takim wystąpieniu, są elementem działania kontrolnego izby, a nie działań nadzorczych. Dlatego też na uchwałę kolegium regionalnej izby obrachunkowej w przedmiocie rozpatrzenia zastrzeżeń do wniosków zawartych w wystąpieniu pokontrolnym nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (zob. też postanowienie NSA z 26 października 2011 r. II GSK 2111/11). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.