I SA/Gd 283/15
PostanowienieWSA w Gdańsku2015-03-16
Skład orzekający: Sędzia NSA Alicja Stępień
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący nie przedstawił wystarczających danych o swojej sytuacji majątkowej i zdrowotnej, które uzasadniałyby obawę znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca nie przedstawiła wystarczających danych umożliwiających ocenę jej sytuacji majątkowej i zdrowotnej, które uzasadniałyby obawę znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na wiek i chorobę nie jest wystarczające do uwzględnienia wniosku.Stan faktyczny
Skarżąca L.K. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów z nieujawnionych źródeł za 2010 rok. Uzasadniając wniosek, wskazała na swój podeszły wiek, zły stan zdrowia oraz obawę nieodwracalnych skutków egzekucji z majątku, a także potencjalny brak możliwości odzyskania nienależnie wyegzekwowanych kwot. Podniosła również zarzuty dotyczące niezgodności przepisu z Konstytucją i naruszeń postępowania.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 16 marca 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2010 rok p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej L.K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadniając złożony wniosek skarżąca podniosła, że z uwagi na jej podeszły wiek, jakakolwiek egzekucja przeprowadzona z jej majątku doprowadzi do powstania nieodwracalnych skutków z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia oraz to, że skarżąca nie będzie miała możliwości ponownego uzbierania majątku. Wnioskodawczyni zwróciła także uwagę, że z uwagi na wiek jakiekolwiek niesłuszne wyegzekwowanie kwot podatku, może także skutkować brakiem możliwości ich zwrotu. Ponadto podniosła, że jest osobą schorowaną, wymagającą pomocy i opieki w wykonywaniu codziennych czynności. Tym samym przedwczesna egzekucja może wpłynąć nie tylko na jej stan majątkowy ale i zdrowotny. Strona wskazała ponadto, że sam przepis będący podstawą wydania decyzji jest niezgodny z Konstytucja, a przeprowadzone postępowanie dotknięte jest licznymi naruszeniami przepisów prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) – dalej w skrócie zwana p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.
Powyższy wniosek należało załatwić odmownie, albowiem wnioskodawczyni nie przedstawiła żadnych danych umożliwiających dokonanie oceny jej sytuacji oraz tego czy wykonanie decyzji prowadziłoby do powstania znacznej szkody, bądź powodowało trudne do odwrócenia skutki.
Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).
Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, iż wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.
Skarżąca nie wykazała, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawczyni poza złożeniem stosownego wniosku i powołaniem się na swój wiek, jako przesłankę uzasadniającą brak możliwości odzyskania nienależnie wyegzekwowanego podatku, nie podała okoliczności, które w ocenie Sądu przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu. Do oceny zasadności wniosku konieczne jest tymczasem dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym podatniczki. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej, rodzinnej, wysokości uzyskiwanych dochodów, posiadanych oszczędnościach, czy ponoszonych wydatkach.
Sąd stwierdził jednocześnie, że w aktach sprawy brak jest danych wskazujących na aktualną sytuację majątkową podatniczki, co tym samym uniemożliwiło Sądowi ustalenie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia wniosku z urzędu (zgodnie z tezą orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 roku, wydanego w sprawie II OZ 155/2005).
Jednocześnie, brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. (sygn. akt II OZ 184/05, System Informacji Prawnej Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność danego aktu z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to dwie różne kwestie. O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga – jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu – ma odmienną funkcję. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności danego aktu z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonego aktu. Podstawą do uwzględnienia wniosku strony w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie może być przeświadczenie strony o wadliwości zaskarżonego aktu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło