I SA/Gd 315/25

PostanowienieWSA w Gdańsku2025-11-03

Skład orzekający: Irena Wesołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dopuszczalny, gdy strona nie uchybiła terminowi do jej wniesienia?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest niedopuszczalny, jeśli strona nie uchybiła terminowi do jej wniesienia. Instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy termin został faktycznie przekroczony, a nie gdy czynność została dokonana w ustawowym terminie.
Stan faktyczny
Strona skarżąca T.K. wniosła skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia po tym, jak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku. Pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po wydaniu wyroku, a następnie zawiadomiony o wyznaczeniu. Pełnomocnik wniósł skargę kasacyjną w terminie, jednak złożył również wniosek o przywrócenie terminu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 3 listopada 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2025 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku z dnia 19 września 2024 r., nr SKO.410.105.2024 w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi z tytułu zobowiązania w podatku od środków transportowych za lata 2018-2022 p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu Wyrokiem z 23 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę T.K. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Słupsku w przedmiocie odmowy udzielenia ulgi z tytułu zobowiązania w podatku od środków transportowych. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej 22 sierpnia 2025 r. (k. 46). Postanowieniem referendarza sądowego z 8 września 2025 r. przyznano stronie skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika będącego radcą prawnym. W dniu 29 września 2025 r. wpłynęło do tutejszego sądu pismo Okręgowej Izby Radców Prawnych informujące o wyznaczeniu B.S. pełnomocnikiem z urzędu dla strony skarżącej. W piśmie z 14 października 2025 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała Sąd, że pismo informujące o wyznaczeniu radcy prawnego pełnomocnikiem, B.S. odebrał 9 października 2025 r. Przesyłką nadaną w dniu 16 października 2025 r. (koperta k. 62) radca prawny B.S. wniósł w imieniu strony skarżącej skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie przy tym do treści art. 88 p.p.s.a. - spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powołanej regulacji wynika, że przywrócenie terminu może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona nie dokonała czynności w terminie. Nie można z kolei przywrócić terminu, który nie został uchybiony. W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącej nie uchybił terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku, a tym samym złożony wniosek jako niedopuszczalny podlegał odrzuceniu. Należy mieć na uwadze, że stosownie do treści art. 177 § 3 p.p.s.a. w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z językowej wykładni powyższego przepisu wynika, że w przypadku gdy sąd doręczy stronie odpis orzeczenia z uzasadnieniem, termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy biegnie od chwili zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu. W rozpatrywanej sprawie radca prawny został powiadomiony o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu w dniu 9 października 2025 r., co wynika wprost z pisma Okręgowej Izby Radców Prawnych (k. 54). W związku z powyższym od tego dnia należało liczyć trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który skończy się w dniu 8 listopada 2025 r. Zważywszy na to, że ostatnim dniem wskazanego terminu jest sobota, to zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynie w dniu 10 listopada 2025 r. W tym stanie rzeczy, nadanie przez pełnomocnika skargi kasacyjnej w dniu 16 października 2025 r. nastąpiło w wymaganym prawem trzydziestodniowym terminie. Wniosek o przywrócenie terminu, który nie został uchybiony, traktować należy jako niedopuszczalny. Orzecznictwo sądów w tej kwestii nie pozostawia wątpliwości, że nie można przywrócić terminu, który nie został uchybiony, bowiem instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie w sytuacji, gdy strona nie dokonała czynności w terminie. Dopiero bowiem w sytuacji stwierdzenia, że w sprawie doszło do uchybienia terminowi, sąd może merytorycznie rozpoznać wniosek strony o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, tj. przywrócić termin bądź wniosek oddalić (por. postanowienia NSA z dnia 26 kwietnia 2016 r., sygn. akt I GZ 276/16, z 14 października 2025 r. II OZ 1489/25). Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu rozumie się złożenie omawianego wniosku jeżeli strona nie uchybiła terminowi – a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09). Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło