I SA/Gd 334/18

Dnia 5 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 5 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 7 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić wniosek. Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę M. G. – dalej jako "Skarżący" na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 7 listopada 2017 r. w przedmiocie uchylenia decyzji określającej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, bowiem uznał, że pełnomocnik Skarżącego, będący doradcą podatkowym, wniósł skargę z uchybieniem terminu. Sąd stwierdził, że przesyłkę pocztową zawierającą zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącemu w dniu 13 listopada 2017 r., natomiast w dniu 9 marca 2018 r. reprezentujący Skarżącego doradca podatkowy nadał w urzędzie pocztowym skargę na wskazaną decyzję z dnia 7 listopada 2017 r. Wskutek rozpoznania wniesionego przez pełnomocnika Skarżącego zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 kwietnia 2018 r., Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 czerwca 2018 r. sygn. akt II FZ 313/18 oddalił zażalenie, podtrzymując argumentację sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu NSA stwierdził, że w złożonej skardze, ani odrębnym pismem profesjonalny pełnomocnik nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, a samo złożenie skargi nie jest dostatecznym wyrazem woli strony co do przywrócenia uchybionego terminu do dokonania tej czynności. Postanowienie NSA doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 23 lipca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 47 akt sądowych). W dniu 21 sierpnia 2018 r. (data stempla pocztowego – koperta karta 60 akt) Dyrektor Izby Administracji Skarbowej przekazał do tut. Sądu skargę Skarżącego na decyzję z dnia 7 listopada 2017 r. W skardze pełnomocnik Skarżącego zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając przedmiotowy wniosek, pełnomocnik Skarżącego wyjaśnił, że pismo informujące go o wyznaczeniu pełnomocnikiem w niniejszej sprawie odebrał w dniu 9 lutego 2018 r., a skargę złożył w dniu 9 marca 2018 r., bowiem uznał, że złożenie skargi w terminie ustawowym liczonym od dnia powołania pełnomocnika jest dostatecznym wyrazem woli strony co do uchybionego terminu. Sąd pierwszej instancji nie przychylił się do takiego rozumowania, a NSA oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi i wskazał, że należy w takiej sytuacji złożyć wniosek wraz ze skargą w trybie art. 86 i 87 p.p.s.a. Pełnomocnik uznał, że jak wskazał NSA, skoro w sprawie zachodzą przesłanki określone w powołanych przepisach p.p.s.a., to należy ponownie złożyć skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wniosek podlegał odrzuceniu jako wniesiony po terminie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Z kolei przepis art. 87 p.p.s.a. stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (§ 3). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Należy podkreślić, że przed przystąpieniem do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu sąd administracyjny jest zobowiązany uwzględnić dyspozycję art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Spóźniony jest wniosek wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 5 grudnia 2014 r. sygn. akt I OZ 1125/14, LEX nr 1646165). W ocenie Sądu, pełnomocnik Skarżącego o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dowiedział się najpóźniej w dniu 24 kwietnia 2018 r., to jest w dniu, którym odebrał postanowienie tut. Sądu z dnia 18 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi. Tym samym, termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję upływał w dniu 2 maja 2018 r. (bowiem siódmy dzień przypadał na dzień 1 maja 2018 r., czyli dzień ustawowo wolny od pracy). Tymczasem reprezentujący Skarżącego doradca podatkowy, świadomy uchybienia terminu do wniesienia skargi, w terminie ustawowym nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, natomiast wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 18 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik Skarżącego złożył dopiero w dniu 27 lipca 2018 r. po otrzymaniu postanowienia NSA oddalającego zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 18 kwietnia 2018 r. o odrzuceniu skargi. Mając na uwadze, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 27 lipca 2018 r., czyli po terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu