I SA/Gd 334/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 lutego 2024 r. nr 2201-IEW.4268.1.2024/AA w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie ulgi w spłacie kosztów upomnienia postanawia: odrzucić skargę. Z.B. (dalej jako "Wnioskodawca", "Strona" lub "Skarżący"), wniósł drogą elektroniczną ePUAP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej jako "organ" lub "Dyrektor IAS") z dnia 12 lutego 2024 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie ulgi w spłacie kosztów upomnienia (sygn. akt I SA/Gd 334/24). We wskazanej wyżej skardze Skarżący zwrócił się m. in. z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 maja 2024 r. wobec braku złożenia przedmiotowego wniosku na urzędowym formularzu PPF, (po uprzednim skutecznym wezwaniu), wniosek Strony został pozostawiony bez rozpoznania (sygn. akt I SPP/Gd 110/24). Następnie, po wniesieniu sprzeciwu tut. Sąd postanowieniem z dnia 8 lipca 2024 r. sprzeciw ten odrzucił. Po złożeniu zaś zażalenia na powyższe postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem wydanym 31 października 2024 r. uchylił zaskarżone postanowienie (sygn. akt I FZ 207/24). W konsekwencji powyższego, postanowieniem z dnia 18 grudnia 2024 r. po rozpoznaniu sprzeciwu Skarżącego od zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 27 maja 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Kolejnym wnioskiem zawartym w formularzu PPF, datowanym na dzień 18 czerwca 2024 r., który został nadesłany drogą elektroniczną, Z.B. zwrócił się w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 334/24 o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wskutek wezwania do nadesłania podpisanego przez Wnioskodawcę formularza PPF w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, a następnie zaniechania przez Wnioskodawcę przesłania podpisanego wniosku do Sądu, zarządzeniem z dnia 27 stycznia 2025 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek Strony bez rozpoznania (sygn. akt I SPP/Gd 306/24). W dalszej kolejności, pismem złożonym drogą elektroniczną w dniu 21 lutego 2025 r. Skarżący od podanego wyżej zarządzenia złożył sprzeciw, wskutek rozpoznania którego, tut. Sąd w dniu 26 lutego 2025 r. wydał postanowienie o utrzymaniu w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 27 stycznia 2025 r. Przy ww. piśmie Skarżący złożył również na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zarówno zwolnienie od kosztów sądowych w całości, jak i przyznanie adwokata. W następstwie powyższego, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2025 r. odmówił przyznania Wnioskodawcy prawa pomocy (sygn. akt I SPP/Gd 50/25). Z kolei, na złożony od ww. postanowienia sprzeciw, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wydał w dniu 14 maja 2025 r. postanowienie, w którym utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2024 r. Skarżący wpierw został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osoba fizyczną, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Żądany brak formalny skargi został usunięty. Następnie, wskutek prawomocnego orzeczenia w sprawie I SPP/Gd 50/25 zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2025 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Skuteczne doręczenie wezwania Stronie nastąpiło w dniu 3 czerwca 2025 r. (k. 40 akt sądowych). W zakreślonym terminie Skarżący nie uiścił żądanego wpisu sądowego. Ze sporządzonej dodatkowo notatki urzędowej Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 13 czerwca 2025 r. wynika, że Skarżący od dnia 2 kwietnia 2025 r. do dnia 12 czerwca 2025 r. nie dokonał wpłaty kwoty 200,00 zł tytułem wymaganego wpisu sądowego od złożonej skargi (k. 74 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast wedle § 3 przytoczonego artykułu – skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 maja 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200,00 zł od skargi na decyzję Dyrektora IAS z dnia 12 lutego 2024 r., z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tej czynności nastąpiło w dniu 3 czerwca 2025 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu, bezskutecznie zatem upłynął z końcem 10 czerwca 2025 r. (w dzień powszedni). Brak uiszczenia wpisu sądowego dodatkowo został stwierdzony przez Sąd na podstawie programu kasowego oraz rejestru dochodów budżetowych, na okoliczność której sporządzona została notatka urzędowa Oddziału Finansowo - Budżetowego tut. Sądu z dnia 13 czerwca 2025 r., z której wynika, że w terminie od dnia 2 kwietnia 2025 r. do dnia 12 czerwca 2025 r. nie dokonał wpłaty kwoty 200,00 zł tytułem wymaganego wpisu sądowego od złożonej skargi. W konsekwencji, brak uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi uniemożliwił jej merytoryczne rozpoznanie. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę. Z kolei wystąpienie przez Stronę w dniu 10 czerwca 2025 r. z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy zatytułowanym "Wniosek o ustanowienie obrońcy z urzędu w celu zaskarżenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu wraz z wnioskiem o zwolnienie od kosztów" nie mogło uchronić Skarżącego przed ujemnymi następstwami niewykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, które zostało wystosowane do strony po wydaniu prawomocnego postanowienia odmawiającego zwolnienia od kosztów, nie skutkuje uchyleniem skutków prawnych tego prawomocnego rozstrzygnięcia w toczącym się postępowaniu. W związku z czym Strona nadal zobowiązana była do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.