I SA/Gd 343/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia WSA Irena Wesołowska, po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 10 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi W. F. O. Ś. i G. W. w na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w z dnia 19 stycznia 2021 r. nr [...] [...] w przedmiocie sprostowania postanowienia oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 19 stycznia 2021 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor IAS"), działając na podstawie art. 215 § 1, art. 216, art. 217, art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 221 § 1 i art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2020r. poz. 1325 ze zm.), zwanej dalej: "O.p.", po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...] od postanowienia Dyrektora IAS z dnia 18 listopada 2020 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki w postanowieniu tego organu z dnia 7 września 2020 r., utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu Dyrektor IAS wskazał, że postanowieniem z dnia 7 września 2020r. nr [...] zwrócił się do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...] o udostępnienie i przekazanie danych dotyczących wniosków o dofinansowanie inwestycji modernizacji, złożonych przez inwestorów będących osobami fizycznymi w latach 2017-2019, budynków mieszkalnych nowobudowanych o powierzchni całkowitej większej niż 200 mkw. Ponieważ w sentencji oraz uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 września 2020 r. nieprawidłowo oznaczono adresata (wskazano Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z siedzibą w [...]), zamiast Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...]– na podstawie art. 215 § 1 O.p. należało sprostować powyższą oczywistą omyłkę. Organ podkreślił, że adresat postanowienia z dnia 7 września 2020 r. został prawidłowo wskazany w nagłówku tego orzeczenia oraz że doręczenie dokonane zostało do właściwego podmiotu, efektem skorygowania postanowienia nie były więc błędy merytoryczne. Popełniony błąd był oczywisty, ewidentny i łatwo dostrzegalny, w związku z czym art. 215 § 1 O.p. został prawidłowo zastosowany. Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na powyższe postanowienie z dnia 19 stycznia 2021r., wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 215 § 1 O.p. poprzez uznanie, że zachodzą przesłanki do sprostowania postanowienia. Zdaniem Strony, sprostowanie dokonane przez organ nie spełnia przesłanek oczywistej omyłki pisarskiej, bowiem zastąpiona została pierwotna strona zobowiązana do udzielenia informacji - Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...] innym podmiotem - Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...]. Stanowi to niedozwoloną zmianę merytoryczną decyzji poprzez zmianę jej strony. Sprostowanie dotyczyło całego postanowienia, w tym oznaczenia strony wskazanej w sentencji jak i w uzasadnieniu, a Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...] wskazany został wyłącznie w nagłówku postanowienia jako jego adresat. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 poz. 2325 ze zm.– w skrócie p.p.s.a). Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. W myśl art. 145 p.p.s.a. sąd uchyla decyzje bądź postanowienie, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub stwierdza ich nieważność z przyczyn wymienionych w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Niniejsza skarga została rozpoznana przez sąd w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd ocenił, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Otóż w myśl art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy może, z urzędu lub na żądanie strony, prostować w drodze postanowienia błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanej przez ten organ decyzji. Przyjęta w tym przepisie klasyfikacja wadliwości, które mogą zostać usunięte w drodze sprostowania jest wyczerpująca. Są to błędy rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. Redakcja przepisu pozwala stwierdzić, że wymienione wyżej wady decyzji (postanowienia) charakteryzuje cecha oczywistości. Oczywistość omyłki może wynikać z treści decyzji (postanowienia) lub akt sprawy. Stanowi ona zarazem granicę przedmiotowej dopuszczalności sprostowania. Wskazuje to jednoznacznie, że w tym trybie można naprawić jedynie oczywiste przeoczenie, czy zastosowanie niewłaściwego słowa lub omyłkę pisarską o charakterze elementarnym i nie wpływające na treść i znaczenie prostowanej decyzji (postanowienia). W niniejszej sprawie sprostowanie polegało na zastąpieniu w sentencji oraz uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 września 2020 r. błędnego oznaczenia adresata (wskazano Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...]), oznaczeniem prawidłowego adresata tj. Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...]. Przy czym Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...] został prawidłowo wskazany w nagłówku tego orzeczenia oraz doręczenie postanowienia dokonane zostało do tego właśnie podmiotu. Zatem w świetle całokształtu zgromadzonego materiału dowodowego należy uznać, że powyższy błąd jest oczywistą omyłką, którą zgodnie z art. 215 § 1 O.p. można sprostować w drodze postanowienia. Pogląd taki jest prezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Na przykład w wyroku z dnia 4 lutego 2010 r. (III SA/Wa 1377/09, LEX nr 576311) WSA w Warszawie podkreślał, że "omyłki w nazwisku lub adresie nie wpływają na ważność decyzji, jeżeli z aktów administracyjnych wynika zamiar ustalenia przez organ podatkowy sytuacji prawnej konkretnej osoby, będącej stroną w sprawie". Z nagłówka postanowienia i faktu doręczenia go Wojewódzkiemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...] wynika, że to właśnie ten podmiot był stroną postępowania i adresatem postanowienia, a wskazanie w sentencji i uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej [...]stanowiło oczywistą omyłkę. Sąd podziela przy tym stanowisko prezentowane w orzecznictwie, że oczywistość omyłki wynikać powinna bądź z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z treścią wniosku czy też innymi okolicznościami (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 260/13 dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie zaistnienie oczywistej omyłki pisarskiej wynika z całokształtu okoliczności i nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. W ocenie Sądu organy nie przekroczyły granic dopuszczalności sprostowania, albowiem w wyniku dokonanego sprostowania nie doszło do merytorycznej zmiany pierwotnej treści postanowienia. W konsekwencji dokonana przez organy interpretacja jest prawidłowa, a dokonane sprostowanie postanowienia we wskazanym zakresie nie narusza art. 215 § 1 O.p. Reasumując zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie, w związku z czym skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a należało oddalić.