I SA/Gd 370/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Claudia Kozłowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 1 lipca 2014 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 24 stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz nałożenia sankcji. oddala skargę. I SA/Gd 370/14 UZASADNIENIE I. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...], decyzją z dnia [...] (Nr [...]) w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej M. S. o przyznanie płatności na rok 2012 - 1/ odmówił jednolitej płatności obszarowej (JPO) i nałożył sankcję w wysokości 1486,08 zł; 2/ odmówił uzupełniającej płatności obszarowej (UPO) do powierzchni grupy upraw podstawowych i nałożył sankcję w wysokości 429,95 zł, wskazując jednocześnie, że kwoty ad. 1/ i 2/ będą potrącane z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych; 3/ odmówiono płatności do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych. W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że powierzchnia zadeklarowana do jednolitej jak i uzupełniającej płatności obszarowej wynosiła 3,47 ha, zaś w trakcie kontroli na miejscu wyniosła 1,44 ha. Powierzchnię tę ustalono w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2008, (WE) nr 247/2006, nr (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1982/2003 (Dz. Urz. (WE) L30 z 31.01.2009 ze zm.) oraz uwzględniając wyniki z kontroli na miejscu. Wyliczona różnica między powierzchniami wyniosła 2,03 ha, co stanowi 100 % powierzchni stwierdzonej. W stosunku do jednolitej jak i uzupełniającej płatności obszarowej zastosowano art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30.11.2009 r., zgodnie z którym jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50 % płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się sankcję w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną a stwierdzoną. W przypadku specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych płatność odmówiono tej płatności, gdyż zgodnie z art. 7 ust. 2b pkt 1 u.p.w.b., płatność ta przysługuje rolnikowi do powierzchni do której została przyznana jednolita płatność obszarowa. II. W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, 10 § 1, 136 K.p.a. oraz art. 77 § 1 K.p.a. przez uniemożliwienie stronie wzięcia udziału w kontroli jak i rekontroli. Ponadto zarzuciła przeprowadzenie kontroli w okresie zimowym, gdy ustalenie upraw było niemożliwe, a także pominięcie okoliczności, że działka jest terenem podmokłym, a rowy melioracyjne nie były drożne i istniała uzasadniona konieczność wycięcia krzewów i drobnych drzewek oraz, że materiał dowodowy nie został zebrany w sposób wyczerpujący. W rezultacie strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, po przeprowadzeniu kontroli na działce oraz wstrzymanie wykonania decyzji. Wskazała, że przez środek działki ewidencyjnej nr [...] przechodzi rów melioracyjny oraz związane z nim podmokłe zagłębienie, częściowo zakrzewione o powierzchni 0,71 ha i ta część działki nie została uwzględniona we wniosku o dopłaty. Strona stwierdziła, że z powodu niedrożności rowu melioracyjnego działka nr [...] przy większych opadach zawsze była zalewana i w związku z powyższym zwróciła się do Starostwa Powiatowego o przywrócenie drożności powyższego rowu, a przy okazji dokonała wycięcia krzewów i zadrzewień przy rowie na swojej działce w części nie wliczonej do dopłat. Według skarżącej kontrola tych okoliczności nie uwzględniła i zachodzi prawdopodobieństwo, że została przeprowadzona na tej części działki, która nie została uwzględniona do dopłat. Ponadto skarżąca zarzuciła, że rekontrola, która miała mieć miejsce w dniu [...] w godzinach rannych - nie odbyła się. Dołączyła dokumenty na potwierdzenie starań o przywrócenie drożności rowu melioracyjnego, pismo wyjaśniające do BKM z [...], wniosek do Urzędu Nadzoru Budowlanego [...] z [...], protokół pokontrolny z [...], zawiadomienie ze Starostwa Powiatowego [...] z [...] i z dnia [...] oraz pismo BKM ARiMR [...] z [...]. Pismem z [...] Kierownik Biura Działań Społecznych i Środowiskowych oraz Płatności Bezpośrednich w [...] Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] zwrócił się do Kierownika Biura Kontroli na Miejscu z wnioskiem o zweryfikowanie wyników kontroli zawartych w raporcie z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni, nr dokumentu [...], oraz o określenie czy powyższy raport z kontroli na miejscu jest poprawny, a także zweryfikowanie poprawności wyznaczenia PEG. W odpowiedzi Kierownik Biura Kontroli na Miejscu poinformował, iż ponowna analiza dokumentacji pokontrolnej nie wykazała podstaw do uznania zastrzeżeń strony za zasadne. Pomiarowi podlegała powierzchnia działki rolnej faktycznie użytkowana rolniczo w dniu kontroli, a nie powierzchnia działki ewidencyjnej, na której położona jest działka rolna. Na działce rolnej B/B1 inspektorzy w dniu kontroli stwierdzili zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej i zastosowali kod DR18 i DR14. Ponadto w dniu [...] przeprowadzono wizytację przedmiotowej działki i stwierdzono, że na części powierzchni działki znajdują się pieńki po wyciętych krzakach oraz rozpoczęto prace przywracania działki do dobrej kultury. W związku z tym Kierownik Biura Kontroli na Miejscu uznał cały proces kontroli za przeprowadzony prawidłowo. III. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącej, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z [...], na podstawie art. 138 § 2 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2008 r. Nr 98, poz. 634 ze zm.), art. 7 ust. 1, 1a, 2 i 2b oraz art. 18 ust. 1 u.p.w.b., uchylił w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...], wydaną przez organ pierwszej instancji i odmówił przyznania skarżącej (JPO) na rok 2012 oraz nałożył sankcję; odmówił przyznania (UPO) do powierzchni grupy upraw podstawowych na rok 2012 oraz nałożył sankcję. Odmówiono również przyznania płatności do upraw roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych. Organ drugiej instancji, mając na uwadze raport z kontroli na miejscu, materiał zdjęciowy, wyrys na załączniku graficznym dołączony do wniosku oraz szkic działki rolnej A i B z oznaczeniem miejsc, gdzie wykonano fotografie, po ponownym przeprowadzeniu kontroli administracyjnej z wykorzystaniem pomiaru powierzchni użytkowanej rolniczo na ortofotomapie oraz wyników kontroli na miejscu - ustalił, że powierzchnia stwierdzona działek rolnych A/A1/A2 i B/B1 w oparciu o art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WEL 30 z 31.01.2009 r., str. 16), kwalifikująca się do przyznania przedmiotowych płatności - wynosi odpowiednio 1,38 ha/1,38 ha/1,38 ha i 0,00 ha/0,00 ha. W wyniku weryfikacji wniosku obszarowego, przeprowadzonego w wyniku złożonego odwołania przez organ drugiej instancji, powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) dla działki ewidencyjnej nr [...] uległa zmniejszeniu z 1,44 ha do 1,38 ha, a dla działki ewidencyjnej nr [...] nie uległa zmianie i wynosi 0,00 ha. Organ odwoławczy, wskazując na dyspozycję art. 139 K.p.a. stwierdził, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR [...] wydając przedmiotową decyzję odmówił przyznania płatności i nałożył sankcje w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2012 do działki ewidencyjnej nr [...], uwzględniając – co w rozpoznawanej sprawie istotne - powierzchnie większą niż maksymalny kwalifikowany obszar, przez co rażąco naruszył art. 3 ust. 2 pkt 1 i 2 u.p.w.b. w związku z art. 7 i 77 § 1 K.p.a. Na podstawie art. 7 ust. 2 b pkt 1 u.p.w.b. rolnikowi odmówiono przyznania specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych, gdyż nie spełnił warunków do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR [...] weryfikując sprawę w postępowaniu odwoławczym, mając na względzie zgromadzony materiał dowodowy, w tym raport z kontroli na miejscu, materiał zdjęciowy, wyrys na załączniku graficznym dołączonym do wniosku oraz szkic działki rolnej B z oznaczeniem miejsc, gdzie wykonano fotografie oraz ponowną weryfikację powierzchni działki rolnej w oparciu o art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WEL 30 z 31.01.2009 r. ze zm.) stwierdził, iż powierzchnia działki rolnej B/B1 położonej na działce ewidencyjnej nr [...], zadeklarowana do jednolitej jak i uzupełniającej płatności obszarowej kwalifikująca się do płatności wynosi 0,00 ha. Na zdjęciach obrazujących działkę rolną B/B1 wykonanych w dniu [...] widać leżące na polu gałęzie po przeprowadzonej wycince krzewów i drzew, jak również wyrastające krzewy. Zdjęcia wykonane w dniu [...] obrazują, że na ww. działce przeprowadzono proces karczowania, gdyż są widoczne pieńki krzaków i drzew. Odnośnie działki rolnej A organ ustalił, iż powierzchnia kwalifikująca się do przyznania płatności wynosi 1,38 ha i jest mniejsza niż powierzchnia stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu, gdyż ustalono przy powyższej działce nieprawidłowość DR29 oznaczającą, że działka rolna położona jest na niezadeklarowanej działce ewidencyjnej (np. drogi i rowy). Odnosząc się do zarzutów strony zawartych w odwołaniu odnośnie naruszenia art. 7, 10, 136 i 77 § 1 K.p.a. organ drugiej instancji stwierdził, że nie znajdują one odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym. Zgodnie z art. 27 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., kontrole na miejscu mogą być zapowiadane, jeżeli nie zagraża to celowi kontroli, a zapowiedzenie kontroli następuje z wyprzedzeniem ściśle ograniczonym do niezbędnego minimum, nieprzekraczającego 14 dni. Organ kontrolujący nie ma obowiązku powiadamiać strony o planowanej kontroli. Ponadto wskazano, że zgodnie z art. 31 ust. 4 u.p.w.b., czynności kontrolne mogą być wykonywane podczas nieobecności rolnika także wówczas , gdy rolnik został zawiadomiony o kontroli zgodnie z art. 27 ust. 1 rozporządzenia Komisji Nr 1122/2009. Odnośnie przeprowadzenia kontroli w okresie zimowym stwierdzono, że ustawodawca w przypadku złożonych wniosków obszarowych nie wprowadził żadnych ograniczeń odnośnie warunków atmosferycznych, które winny być w trakcie przeprowadzenia kontroli. Zgodnie z art. 26 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., kontrole na miejscu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. Okres zimowy czy pokrywa śnieżna nie uniemożliwiły w powyższym przypadku przeprowadzenia skutecznej kontroli na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni, w związku z czym został sporządzony raport z czynności kontrolnych wraz z odpowiednią dokumentacją fotograficzną. Odnośnie zarzutu skarżącej, że organ pominął okoliczność, że działka jest terenem podmokłym, a rowy melioracyjne nie były drożne i istniała uzasadniona konieczność wycięcia krzewów i drobnych drzewek i w związku z tym materiał dowodowy nie został zebrany w sposób wyczerpujący organ wskazał, że zarzuty są nieuzasadnione. Kontrola na miejscu stwierdza i opisuje stan faktyczny na dzień kontroli. Z raportu z czynności kontrolnych wynika, zdaniem organu, że na działce rolnej B/B1 stwierdzono brak uprawy rolniczej i widoczną wycinkę krzewów, w związku z czym odstąpiono od dokonania pomiarów oraz wykonano zdjęcia ww. działki rolnej. Rolnik deklarując powyższą działkę rolną do płatności zobowiązał się m.in. do utrzymywania wszystkich gruntów rolnych - zgodnie z normami - oraz przestrzegania wymogów przez cały rok kalendarzowy, a także zobowiązał się do niezwłocznego informowania ma piśmie ARiMR o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależne lub nadmierne przyznanie płatności. Zgodnie z art. 31 rozporządzenia Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. w związku z art. 75 rozporządzenia Nr 1122/2009, w przypadku siły wyższej i okoliczności nadzwyczajnych m.in. poważnej klęski żywiołowej w dużym stopniu dotykającym grunty rolne gospodarstwa, jeżeli rolnik nie był w stanie wypełnić swoich obowiązków zachowuje prawo do pomocy, jeżeli wraz z odpowiednią dokumentacją wymaganą przez właściwy organ zgłosi powyższy fakt temu organowi na piśmie w terminie dziesięciu dni roboczych od dnia, w którym rolnik uzyskuje taką możliwość. Organ drugiej instancji podkreślił, że z dokumentacji nie wynika, aby skarżąca zgłosiła na piśmie do Biura Powiatowego ARiMR [...] dokumentację wskazującą na siłę wyższą lub okoliczności nadzwyczajne. Ponadto należy wskazać, iż działka rolna B/B1 została wykluczona z płatności nie ze względu na teren podmokły, podtopienia czy niedrożne rowy melioracyjne, ale ze względu na stwierdzony brak upraw rolniczych, co udokumentowano zdjęciami fotograficznym wykonanymi w dniu [...] jak i [...], które obrazują działkę rolną B/B1, wyraźnie porośniętą krzewami, z wystającymi pieńkami wyciętych drzew i krzewów (zdjęcia z dnia [...]), co świadczy o rozpoczętym procesie karczowania terenu, a powyższe potwierdzają zgromadzone na działce B/B1, po przeprowadzonej wycince, złożone gałęzie. Wizytacja terenowa miała miejsce również [...], co udokumentowano wykonanymi 24 zdjęciami działki rolnej B/B1, w celu dodatkowego udokumentowania stanu faktycznego ww. działki. Tak więc twierdzenie strony, iż wizytacja terenowa w dniu [...] nie miała miejsce, nie znajduje – zdaniem organu odwoławczego - odzwierciedlenia w zebranym materiale dowodowym. Również stwierdzenie strony, iż cyt. "zachodzi, też prawdopodobieństwo, że kontrola została przeprowadzona na tej części działki, która nie została uwzględniona do dopłat" nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Na sporządzonym przez inspektorów terenowych szkicu działki rolnej B/B1 położonej na działce ewidencyjnej nr [...] zaznaczono miejsca, z których wykonano dokumentację fotograficzną dołączoną do raportu z kontroli, a więc w tym przypadku nie zaszła żadna pomyłka czy błąd w kwestii identyfikacji działki. Organ drugiej instancji odniósł się również do zarzutu strony w zakresie naruszenie art. 10 K.p.a., bowiem zdaniem strony nie zawiadomiono jej o zgromadzonym materiale dowodowym przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 4 u.p.w.b., organ administracji publicznej zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. W rozpatrywanej sprawie strona nie wystąpiła do organu z żądaniem czynnego udziału w każdym stadium postępowania w związku z czym, organ pierwszej instancji nie zawiadomił strony, przed wydaniem decyzji, o możliwości wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. III. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżąca wniosła o uchylenie skarżonej decyzji, o uwzględnienie powierzchni użytkowanej rolniczo, zgodnie z pomiarami ustalonymi przez PEG w 2012r. oraz o zasądzenie kosztów postępowania według przypisanych norm. Skarżąca zarzuciła nieprawidłowe i nie zgodne ze stanem faktycznym ustalenie powierzchni działki nr [...] i rozmyślne fotografowanie części działki nie objętej dopłatami (zakrzewienia, rów melioracyjny) odnosząc je do powierzchni, do której przysługuje dopłata. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji wyjaśniła wątpliwości, co do zaniechania prowadzonej działalności rolniczej, ale nie zostały one uwzględnione. W związku z tym, że strona obecnie jest w posiadaniu większego materiału dowodowego, który został jej osobiście przekazany, ma możliwość odniesienia się do zdjęć wykonanych przez kontrolerów i zakwestionować materiał dowodowy dostępny w 10 zdjęciach ponieważ reszty nie otrzymała, w wyniku uszkodzenia tonera drukarki. Zdjęcia wykonane w okresie zimowym w dniu [...] potwierdzają wyjaśnienia złożone pismem z dnia [...] do BKM [...] Odział Regionalny [...], mówiące o konieczności wycięcia krzewów i drobnych drzewek przy rowach jak i ich bocznych odpływach. Zdaniem skarżącej, zdjęcia wykonane [...], w ramach rekontroli, łamią wszelkie zasady praworządności i uczciwości ponieważ zdjęcie nr 9 to obraz krzaków na działce, które zawsze tam będą, ponieważ usunięcie ich jest niemożliwe ze względu na podmokły teren i nie były nigdy podawane do dopłat nr 1 na mapce. Zdjęcie nr 10 to zdjęcie rowu melioracyjnego przechodzącego przez działkę nie wliczonego do dopłat nr 2 na mapce. Zdjęcie nr 7 i 8 obrazuje krzaki nie objęte dopłatami, które również nie zostaną nigdy usunięte nr 3 i 4 na mapce; zdjęcie nr 5 i 6 to miejsca zaznaczone na mapce tą samą numeracją 5 i 6; zdjęcia nr 3 i 4 to miejsca zaznaczone na mapce numerem 7 i 8 to rów melioracyjny; zdjęcia 1 i 2 to miejsca zaznaczone na mapce 9 i 10. Skarżąca podkreśliła, że w związku z tym, że dostępnych jest tylko 10 zdjęć, a 14 szt. nie jest w posiadaniu strony, nie można się ona do nich odnieść; jej zdaniem istnieje duże prawdopodobieństwom, iż 14 pozostałych zdjęć dotyczy pozostałych krzewów nie wliczanych do dopłat, a takie przedstawienie dowodów przez organ, które naruszają elementarne zasady przyzwoitości i uczciwości zasługują na krytykę. Niedopuszczalne jest bowiem, aby przyjąć dowody a priori w postaci celowych zdjęć nieużytków wykonanych przez ARiMR jako powierzchnię użytkowaną rolniczo do której przysługuje dopłata. Ponadto strona po uprzątnięciu krzaków na początku kwietnia 2013 r. wykonała zdjęcia działki telefonem komórkowym, które wysłała. Skarżąca podkreśliła, że działka ewidencyjna [...], była uprawiana rolniczo; raz w roku (do 31 lipca) były wykonywane koszenia. Koszenie działki odbywa się zawsze ręcznie ze względu na złe uwarunkowanie terenu i braku możliwości mechanicznego skoszenia. W koszeniu tym udział bierze cała rodzina strony tj. jej mąż, trzej synowie i córka; zdaniem strony na załączonych zdjęciach widać trawy. Strona zleciła geodecie pomiar działki, które to doprowadziły do następujących wniosków: działka rolna [...] całkowita powierzchnia - 2,74 ha; trawy -1,935 ha; uprawa - 0,1947 ha; nieużytki - 0,5405 ha; rów melioracyjny - 0,0636 ha. Nieużytki nie objęte dopłatami wraz z rowem melioracyjnym stanowią 0,6099 ha, więc powierzchnia użytkowana rolniczo, do której przysługuje płatność obecnie wynosi 2,13 ha. W 2012 r. powierzchnia ta wynosiła 2,09 ha z uwagi na zakrzewienia, które od października 2012 r. systematycznie były usuwane. V. W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: VI. Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; p.p.s.a.) tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Należy podkreślić, że sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (wyrok NSA z 6 lutego 2008r., sygn. akt II FSK 1665/06, LEX nr 471526), zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej, bowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez sąd. Stan faktyczny sprawy został wyżej szczegółowo przedstawiony i nie będzie powtarzany w całości. Skarżąca, działając jako rolnik, wystąpiła w dniu [...] do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR [...] z wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2012, wnosząc o przyznanie (JPO) do działek rolnych o powierzchni 3,47 ha, (UPO) do powierzchni grupy upraw podstawowych do działek rolnych o powierzchni 3,47 ha oraz specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych do działek rolnych o powierzchni 1,44 ha, położonych w województwie [...], powiatach [...] i [...], gminach [...] i [...], obrębach [...] i [...]. Do wniosku strona załączyła materiał graficzny, na którym zaznaczyła zadeklarowane działki rolne. W dniu [...] w gospodarstwie rolnym skarżącej została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni metodą inspekcji terenowej. W wyniku kontroli stwierdzono, że dla działki rolnej A, A1, A2 powierzchnia zadeklarowana jest równa powierzchni stwierdzonej i wynosi 1,44 ha; przy działkach tych stwierdzono: a/ kod DR29, który oznacza, że działka rolna położona jest na nie zadeklarowanej działce ewidencyjnej (np. drogi i rowy); b/ kod DR52 (stwierdzono zmniejszenie powierzchni PEG; c/ kod DR53 (stwierdzono zwiększenie powierzchni PEG) oraz d/ DR23 (kontrola działki rolnej przeprowadzona została po zbiorze deklarowanej grupy upraw i został rozpoczęty proces przygotowania gruntu pod kolejny sezon wegetacyjny). W przypadku zadeklarowanej działki rolnej B i B1 stwierdzono kod DR14 (normy DKR nie są przestrzegane) i kod DR18 (na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej). Odpowiadając na treść raportu skarżąca w dniu [...] złożyła do Biura Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR [...] wyjaśnienia w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami dotyczącymi niewykorzystania gruntów ornych do uprawy roślin, braku ugorowania oraz widocznej na działce wycince krzaków. W odpowiedzi Kierownik Biura Kontroli na Miejscu stwierdził, że ponowna analiza dokumentacji pokontrolnej wykazała, że nie ma podstaw do uznania zastrzeżeń skarżącej za zasadne, gdyż pomiarowi podlegała powierzchnia działek rolnych faktycznie użytkowana rolniczo w dniu kontroli. Z ustaleń inspektorów terenowych wynikało, że na działce rolnej B/B1 stwierdzono zaniechanie działalności rolniczej, a na części powierzchni działki znajdowały się pieńki m.in. po wyciętych krzakach oraz rozpoczęto proces przywracania dobrej kultury rolnej. W związku z tymi ustaleniami cały proces kontroli uznano za przeprowadzony prawidłowo. VII. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 25 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. 2013, poz. 311), do postępowań w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów lub wsparcia specjalnego, w rozumieniu ustawy, o której mowa w art. 1, wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe. Powyższe oznacza, że w rozpoznawanej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm. z 2012 r., poz. 1529; dalej jako u.p.w.b.) wraz z przepisami wykonawczymi. Podstawą prawną wydanej decyzji jest art. 7 ust. 1, 2 i 2b, art. 19 ust. 1 i 2 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164; dalej jako u.p.w.b.), art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1, ze zm.; dalej rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1122/2009) oraz w związku z § 17 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326, ze zm.; dalej jako rozporządzenie w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267; dalej K.p.a.). Zgodnie z art. 7 ust. 1, 1a i 2 u.p.w.b., rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o pow. co najmniej 0,1 ha; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Z mocy art. 7 ust. 1a u.p.w.b. jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych, innych roślin i do powierzchni gruntów ornych, na których nie jest prowadzona uprawa roślin (uzupełniająca płatność podstawowa) - do których została przyznana jednolita płatność obszarowa (art. 7 ust. 2 u.p.w.b.). Zgodnie zaś z art. 26 i art. 28 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. WE nr L 316 z 02.12.2009 r. ze zm.), kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności, zaś kontrole administracyjne, o których mowa w art. 20 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, pozwalają na wykrywanie nieprawidłowości, a w szczególności na ich automatyczne wykrywanie za pomocą narzędzi informatycznych, w tym kontroli krzyżowych, które weryfikują istnienie uprawnień do dopłat i kwalifikowalność do otrzymania pomocy. Należy w sprawie podkreślić, że kontrole administracyjne uzupełniają system kontroli na miejscu w celu zweryfikowania kwalifikowalności do pomocy. W tym celu państwa członkowskie sporządzają próbę kontrolną zawierającą listę gospodarstw rolnych. Państwa członkowskie mogą korzystać z technik teledetekcji i globalnego systemu nawigacji satelitarnej w celu przeprowadzania kontroli działek rolnych na miejscu (por. art. 20 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r.). Istotne w sprawie jest również to, że na potrzeby (JPO) do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar; informacje na temat maksymalnego obszaru kwalifikowalnego przypadającego na działkę referencyjną, stosownie do art. 12 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, zawierają z góry ustalone formularze przekazane rolnikowi zgodnie z art. 19 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 73/2009. Ponadto materiał graficzny przekazany rolnikowi, zgodnie z tymi samymi przepisami, wskazuje granice działek referencyjnych oraz ich unikalną identyfikację, natomiast rolnik wskazuje położenie każdej działki rolnej (por. art. 6 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r.). W myśl art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2008, (WE) nr 247/2006, nr (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1972/2003 (Dz. Urz. (WE) L30 z 31.01.2009 ze zm.), należy ustanowić system identyfikacji działek rolnych na podstawie map lub ewidencji gruntów z wykorzystaniem technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych (ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych), tzw. LPIS (LPIS oznacza System Identyfikacji Działek Rolnych tj. system pozwalający na jednoznaczną identyfikację działek rolnych w przestrzeni oraz jej kontrole pod względem kwalifikowalności do dopłat w odniesieniu do danego schematu pomocowego). VIII. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie są dokonane przez organy orzekające ustalenia faktyczne, których wynikiem jest stan prawny przyjęty przez organy za podstawę kwestionowanych przez skarżącą rozstrzygnięć. Zarzuty podniesione w skardze dotyczą ustaleń poczynionych przez organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odniesieniu do płatności (JPO) oraz (UPO). W pierwszej kolejności należy wskazać prawidłowe zastosowanie przez organ drugiej instancji art. 139 K.p.a. Zasadnie odniesiono się do kwestii następujących: otóż złożenie przez stronę skarżącą odwołania od decyzji organu pierwszej instancji spowodowało przeniesienie kompetencji do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy na organ drugiej instancji. Kodeks nie przewiduje, z wyjątkiem rozstrzygnięcia na niekorzyść strony odwołującej się (art. 139 K.p.a.) żadnych ograniczeń. Organ odwoławczy nie jest związany ani ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez organ, który wydał decyzję, ani żądaniami zawartymi w odwołaniu. Co zasadnie podkreślono, ocenie organu odwoławczego podlega całe postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przed organem pierwszej instancji, zwłaszcza zaś materiał dowodowy zebrany i zanalizowany przez ten organ, przy czym organ odwoławczy może ocenić ten materiał dowodowy lub poszczególne dowody inaczej niż organ pierwszej instancji. Z mocy art. 139 K.p.a. organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba, że zaskarżona decyzja rażąca narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny (zakaz reformationis in peius). Sąd nie stwierdza wadliwości w przeprowadzonej wykładni dyspozycji przytoczonego przepisu. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy decyzja została wydana - jak w przypadku przedmiotowej decyzji organu pierwszej instancji - wbrew nakazowi ustanowionemu w przepisie prawnym; wielokrotnie podkreśla się w orzecznictwie, że cechą rażącego naruszenia prawa jest to, iż treść decyzji pozostaje w sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą. W sprawie istotne jest, że z mocy art. 7 ust. 1a u.p.w.b. jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych - jednak nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przy ustalaniu tej powierzchni, zgodnie z art. 26 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, uwzględniono również wyniki przeprowadzonej kontroli na miejscu. Organ drugiej instancji wskazał na treść art. 6 K.p.a. - organy administracji publicznej działają tylko i wyłącznie w granicach i na podstawie przepisów prawa. Zasada praworządności uniemożliwia podejmowanie jakichkolwiek działań sprzecznych lub niezgodnych z obowiązującym porządkiem prawnym. Uznanie przez organ administracyjny powierzchni działki rolnej większej niż powierzchnia ewidencyjno-gospodarcza (PEG) określona dla działki ewidencyjnej, na której położona jest działka rolna byłoby sprzeczne z zasadą praworządności. IX. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcia organów obu instancji zostały oparte na zebranym w sposób wystarczający, całościowo ocenionym poprawnie stanie faktycznym, znajdującym potwierdzenie w materiale w postaci zdjęć lotniczych i dołączonym do akt materiale fotograficznym. Wskazać należy, że zgodnie z art. 3 ust. 1 u.p.w.b., z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 tej ustawy, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.w.b. w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej organ administracji publicznej: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 K.p.a. nie stosuje się. Natomiast w myśl art. 3 ust. 3 u.p.w.b. strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Odpowiadając na zarzuty skarżącej zawarte w skardze a dotyczące naruszenie przepisów postępowania należy podkreślić, że powołany art. 3 u.p.w.b. wprowadza istotne modyfikacje zasad procedowania w stosunku do reguł przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, czyli w jurysdykcyjnym postępowaniu administracyjnym. Modyfikacje te osłabiają pozycję procesową stron postępowania. Zaskarżona decyzja odpowiada w pełni wymogom określonym w art. 107 K.p.a. Organ wskazał wszystkie okoliczności faktyczne decydujące o konieczności zastosowania art. 58 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/09 z 30 listopada 2009r. Organ szczegółowo przedstawił i omówił przebieg postępowania w sprawie, powołując się na przepisy prawa decydujące o rodzaju podejmowanych w toku postępowania czynności. Dokonał wyboru podstawy rozstrzygnięcia w sposób prawidłowy. Ustosunkował się do twierdzeń skarżącej zgłaszanych w toku postępowania i prawidłowo ocenił dokumenty złożone przez nią. Mając na uwadze powyższe, brak jest podstaw do postawienia organom zarzutu naruszenia przepisów postępowania, czy też przepisów prawa materialnego. X. 1/ Ze względu na różnice między powierzchnią stwierdzoną a powierzchnią zadeklarowaną do objęcia (JPO) zasadnie odmówiono płatności i nałożono wskazaną sankcję. Stawka jednolitej płatności obszarowej do 1 ha uprawy w 2012 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2012 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2012 r. (Dz. U. z 2012, poz. 1308) i wynosi 732,06 zł. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana we wniosku skarżącej o przyznanie płatności na rok 2012 do jednolitej płatności obszarowej - wynosiła 3,47 ha; powierzchnia deklarowana działek rolnych, kwalifikowana do płatności wynosiła 3,47 ha; natomiast powierzchnia działek rolnych stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu wynosiła 1,44 ha. Zdaniem sądu powierzchnia ta została ustalona prawidłowo – tj. w oparciu o system informacji geograficznej (por. art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE -1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16, ze zm.). Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku skarżącej do (JPO), a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu wynosi 100%. Zgodnie art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 - jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się sankcje w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Kwotę sankcji wyliczono w następujący sposób: 3,47ha (pow. dekl.) - 1,44ha (pow. stwierdz.) = 2,03 ha 2,03 ha x 732,06 zł = 1486,08 zł. 2/ w zakresie (UPO) - ze względu na różnice między powierzchnią stwierdzoną a powierzchnią zadeklarowaną uzupełniającej płatności podstawowej, zasadnie odmówiono tej płatności i nałożono sankcję. Stawka uzupełniającej płatności podstawowej do 1 ha uprawy w 2012 r. została określona w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2012 r. w sprawie stawek płatności uzupełniających za 2012 r. (Dz. U. z 2012, poz.1309) i wynosi 211,80 zł. Powierzchnia działek rolnych zadeklarowana przez skarżącą we wniosku o przyznanie płatności na rok 2012 do uzupełniającej płatności podstawowej wynosiła 3,47 ha. Powierzchnia deklarowana działek rolnych, kwalifikowana do płatności wynosiła 3,47 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w trakcie kontroli na miejscu wynosiła 1,44 ha. Raz jeszcze należy podkreślić, że z mocy art. 7 ust. 2 u.p.w.b. działki rolne deklarowane do płatności uzupełniających muszą być położone na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej; z tego też względu powierzchnia ta została ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16, ze zm.). Zgodnie z art. 7 ust. 1a u.p.w.b. jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Przy ustalaniu tej powierzchni, zgodnie z art. 26 ust. 1 i art. 34 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, organ zasadnie wziął pod uwagę wyniki prawidłowo przeprowadzonej kontroli na miejscu. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych we wniosku do jednolitej płatności obszarowej a powierzchnią stwierdzoną w czasie kontroli na miejscu wynosi 100%. W związku z § 17 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz zgodnie art. 58 akapit trzeci rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną do uzupełniającej płatności podstawowej a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się sankcje w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Kwotę sankcji wyliczono w następujący sposób: 3,47ha (pow. dekl.) - 1,44ha (pow. stwierdz.) = 2,03ha x 211,80 zł = 429,95 zł Kwota nałożonych sankcji podlega odliczeniu zgodnie z art. 5b rozporządzenia Komisji (WE) Nr 885/2006, co oznacza, że kwota ta będzie potrącana z płatności realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG) lub Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) oraz krajowych środków publicznych przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z tych funduszy w ciągu 3 kolejnych lat kalendarzowych. Jeżeli w tych latach przyznane płatności nie pozwolą na pełną kompensację kwoty sankcji, pozostałe saldo zostanie anulowane. 3/ w dniu [...] do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie płatności na rok 2012, w którym ubiegano się o przyznanie specjalnej płatności obszarowej do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych. Zasadnie odmówiono tej płatności - z art. 7 ust. 2b pkt 1 u.p.w.b. wynika, że płatność ta przysługuje rolnikowi do powierzchni, do której została przyznana jednolita płatność obszarowa. Sąd dodatkowo stwierdza, że wymogi dobrej kultury rolnej powinny być stosowane przez starającego się o płatności przez cały rok, za który ubiegano się o płatności. Obowiązek taki wynika z art. 7 ust. 1 pkt 2 u.p.w.b. (por. art. 7 ust. 2a u.p.w.b.). Ponadto § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. z 2010r., nr 39, poz. 211) wskazuje, że grunty rolne nie powinny być porośnięte drzewami i krzewami. Zatem sam fakt m.in. wykoszenia działki po dniu kontroli nie zmienia faktu, że przedmiotowa działka nie była systematycznie użytkowana rolniczo. Zatem wobec faktu ustalenia przez organy prawidłowego stanu faktycznego na podstawie wyników kontroli na miejscu, zbędnym było uwzględnienie proponowanych przez stronę dowodów, tym bardziej, że organy ich nie kwestionowały. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, uznając kontrolowaną decyzję za zgodną z prawem, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. EK