I SA/Gd 395/12

PostanowienieWSA w Gdańsku2012-05-29

Skład orzekający: Ewa Kwarcińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do sądu administracyjnego w dniu 16 marca 2012 r. była wniesiona po terminie, jeśli decyzja administracyjna została doręczona stronie w dniu 14 lutego 2012 r. osobie posiadającej pełnomocnictwo do doręczeń?
Ratio decidendi
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia rozstrzygnięcia administracyjnego. Skoro decyzja została doręczona 14 lutego 2012 r., termin na wniesienie skargi upływał 15 marca 2012 r. Skarga wniesiona 16 marca 2012 r. była zatem wniesiona z uchybieniem terminu, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym. Skarżąca podała, że decyzja została jej doręczona w dniu 15 lutego 2012 r., a skargę wniosła 16 marca 2012 r. Organ administracji wskazał, że decyzja została doręczona 14 lutego 2012 r. osobie uprawnionej do odbioru korespondencji, co potwierdziła Poczta Polska.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwarcińska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S. A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2007 r. postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Izby Celnej decyzją z 13 lutego 2012 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z 7 kwietnia 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym za miesiąc lipiec 2007 r. W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji. Decyzję doręczono w dniu 14 lutego 2012 r. M. B., osobie uprawnionej do odbioru korespondencji w imieniu skarżącej. W dniu 16 marca 2012 r. pełnomocnik skarżącej nadał w urzędzie pocztowym skargę na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej. Wskazał jednocześnie, że decyzję doręczono skarżącej w dniu 15 lutego 2012 r. W wyniku złożonej przez Dyrektora Izby Celnej reklamacji dotyczącej daty doręczenia zaskarżonej decyzji, Poczta Polska S.A. Punkt Pocztowy [...] w odpowiedzi na tę reklamację w pismach z 5 i 11 kwietnia 2012 r. poinformowała, iż przesyłka została doręczona 14 lutego 2012 r., a odbiór kwitował osobiście adresat – p. M. B. Do odpowiedzi na reklamację załączono również duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru z datą 14 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Z zawartego w aktach administracyjnych duplikatu dowodu doręczenia przesyłki rejestrowanej (mającego moc dowodową oryginału – zob. wyrok WSA w Krakowie z 21 kwietnia 2010 r., I SA/Kr 224/10, wyrok WSA w Warszawie z 13 lutego 2008 r., VI SA/Wa 2063/07, postanowienie NSA z 20 grudnia 2011 r., sygn. akt II GSK 2325/11, publ. CBOiS), który został opatrzony zarówno dokładną datą, jak i wyraźnym podpisem osoby dokonującej odbioru przesyłki oraz z pism Poczty Polskiej z 5 i 11 kwietnia 2012 r. stanowiących odpowiedź na reklamację wynika, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została odebrana przez osobę upoważnioną do odbioru pism w imieniu skarżącej w dniu 14 lutego 2012 r. (M. B. – zgodnie z treścią pełnomocnictwa z 24 października 2011 r.). Dokumenty te dowodzą, że został zachowany przy doręczaniu spornej przesyłki tryb z art. 145 § 2 i § 3 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity ustawy Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 – dalej jako O.p.), gdyż M. B. legitymował się tzw. pełnomocnictwem do doręczeń. To zaś oznacza, że był osobą upoważnioną do odbioru korespondencji skarżącej w rozumieniu art. 145 § 3 O.p. w zw. z § 35 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. nr 5, poz. 34). W kontekście powyższego nie znajduje potwierdzenia stanowisko strony skarżącej, iż zaskarżoną decyzję odebrała w dniu 15 lutego 2012 r. Stosownie do dyspozycji art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity ustawy Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – powołanej dalej jako P.p.s.a., do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie. W treści zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie wnoszenia skargi do Sądu oraz terminie w jakim należy tego dokonać. W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja została stronie doręczona 14 lutego 2012 r., wskazany w art. 53 § 1 P.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 15 marca 2012 r. i najpóźniej w tym dniu strona powinna złożyć skargę. Uczyniła to jednak w dniu 16 marca 2012 r., tj. z uchybieniem terminu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 P.p.s.a. odrzucenie skargi ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło