I SA/Gd 402/16

Dnia 21 grudnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. z siedzibą w E. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 17 sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy od stycznia do grudnia 2013 roku postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 17 sierpnia 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie przepisów art. 1 i 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r., nr 74, poz. 613 ze zm.) oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, dalej jako "Ordynacja podatkowa" lub "O.p."), po rozpatrzeniu odwołania Podatkowej Grupy Kapitałowej "P" - dalej jako "PGK", albo "Podatkowa Grupa Kapitałowa" reprezentowanej przez "B" S.A. z siedzibą w G.- dalej jako "B" od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 15 maja 2015 r. umarzającej postępowanie w sprawie stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy od stycznia do grudnia 2013 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy (karta 37a) wynika, że odpis decyzji doręczono PGK w dniu 19 sierpnia 2015 r. Na powyższą decyzję PGK reprezentowana przez B wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku. Postanowieniem z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1565/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 5, art. 58 § 2 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. - dalej jako "p.p.s.a".) odrzucił tę skargę, jako wniesioną przez podmiot, który nie posiadał zdolności sądowej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 21 września 2016 r. sygn. akt II FSK 1260/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez PGK od powyższego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 stycznia 2016 r. Pismem z dnia 22 lutego 2016 r. A Spółka z o.o. z siedzibą w E.– dalej jako "Skarżąca", reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na wskazaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej dnia 17 sierpnia 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Prawomocnym postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Odpis decyzji doręczono PGK, w skład której wchodziła Skarżąca w dniu 19 sierpnia 2015 r., zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu 18 września 2015 r. Z akt sprawy wynika, że Skarżąca wniosła skargę w dniu 22 lutego 2016 r., a zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie Sąd prawomocnym postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Ponadto w sprawie zostało przesądzone, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia – skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W związku z tym uznać należało, że składając skargę w dniu 22 lutego 2016 r., Skarżąca uczyniła to po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze, że Skarżąca wniosła skargę z uchybieniem terminu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.