I SA/Gd 433/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 1 marca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w G. z dnia 25 sierpnia 2009 r. w przedmiocie określenia J.P. wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Gdańsku, na powyższą decyzję, J.P. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody w jego majątku ze względu na znaczną kwotę zobowiązania podatkowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W pierwszej kolejności należy wskazać, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego, bowiem jego rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministracyjnego, jest wykazywanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca ograniczyła się jedynie do wskazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody w jej majątku ze względu na znaczną kwotę zobowiązania podatkowego . Również przekonanie skarżącego o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem do uznania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 9 września 2004 r. sygn. akt FZ 358/04, niepubl.). Jednakże – jak podkreśla się w orzecznictwie – sąd ma obowiązek uwzględniać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności zaskarżonych do sądu (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72). W niniejszym przypadku za uwzględnieniem wniosku przemawiała bardzo wysoka kwota zobowiązania podatkowego wynosząca 1.259.249 zł, jak również stan zadłużenia J.P. wobec Skarbu Państwa i banków oraz trudna sytuacja materialna, znajdująca potwierdzenie chociażby w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 7 października 2010 r. o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącego do wniosku o udzielenie prawa pomocy Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawcy pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki, bowiem wyegzekwowanie należnego zobowiązania podatkowego prowadziłoby do dalszego powiększania stanu zadłużenia. Biorąc bowiem pod uwagę zobowiązania ciążące na skarżącym oraz fakt, że aktualnie nie uzyskuje on dochodów, uznać należy, iż dodatkowe obciążenie go egzekucją zobowiązania spowodowałoby zbyt dotkliwe skutki. Powyższe uzasadnia więc, że w tej sytuacji wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a, postanowił jak w sentencji.