I SA/Gd 435/07

Dnia 3 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. po zmarłym K.W. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę H.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. po zmarłym K.W. W dniu 9 sierpnia 2007 r. skarżąca H.W. reprezentowana przez córkę – B.G. wniosła do tutejszego Sądu skargę kasacyjną od w/w postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W skardze został jednocześnie zawarty wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia [...] wydanym przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówiono wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy. Od powyższego rozstrzygnięcia H.W. w ustawowym terminie wniosła sprzeciw. W następstwie ponownego rozpoznania wniosku skarżącej, postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił H.W. przyznania prawa pomocy. Od przedmiotowego postanowienia skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W następstwie jego rozpoznania, Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia [...], wydanym w sprawie o sygn. akt [...] oddalił zażalenie, uznając trafność stanowiska zawartego w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei przepis art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika z § 3 art. 175 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez: 1) doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych; 2) rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez córkę skarżącej, nie będącą przy tym podmiotem uprawnionym do jej sporządzenia, o jakim mowa w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Jednocześnie wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika nie został uwzględniony. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.