I SA/Gd 440/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, Sędziowie NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Beata Jarecka, po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] umarzającą postępowanie restrukturyzacyjne wszczęte na wniosek R. J. – A z dnia 15.11.2002r. w sprawie restrukturyzacji należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby podał, że R. J. - A - w piśmie z dnia 15.11.2002r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego wystąpił z wnioskiem o restrukturyzację zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za m-c maj 2002r. w kwocie 11.447,40 zł. W odpowiedzi na powyższy wniosek Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...] decyzję w której ustalił następujące warunki restrukturyzacji: - restrukturyzacją obejmuje się kwotę 10.964,00 zł stanowiącą zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za m-c maj 2002r. wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 927,90 zł, - opłata restrukturyzacyjna wynosi 1.644,60 zł płatna w terminach określonych odrębną decyzją, - należności nie objęte restrukturyzacją należy uiścić w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 30.08.2002r. Naczelnik Urzędu Skarbowego umarzając postępowanie restrukturyzacyjne decyzją z dnia [...], stwierdził, iż Podatnik uregulował opłatę restrukturyzacyjną w kwocie 1.644,60 zł, złożył informację o bieżącej sytuacji finansowej firmy, natomiast nie spełnił warunku braku zaległości podatkowych nieobjętych restrukturyzacją. Podatnik posiada zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług w kwocie 81.119,70 zł, w podatku dochodowym od osób fizycznych /PIT-5/ za 2003r. w kwocie 21.281,90 zł i w podatku dochodowym od osób fizycznych /PIT-5L/ za 2004r. w kwocie 9.372,60 zł. Od powyższej decyzji Strona wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu odwołania Strona wskazała, iż przedmiotowa decyzja narusza przepisy art. 21 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 10 ust. l pkt 2 i 3 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych dla przedsiębiorców poprzez bezzasadne umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego na skutek błędnego ustalenia, iż nie zastały spełnione wszystkie warunki restrukturyzacji. Poza sporem pozostaje, iż spełnione zostały warunki określone w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych dla przedsiębiorców. W ocenie Strony spełniony został także warunek określony w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych dla przedsiębiorców, bowiem: - w dniu 14.04.2004r. dokonano wpłaty kwoty 7.173,70 zł z tytułu zaległości w podatku od towarów i usług za maj 2003r. wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 780,10 zł i tym samym zaległość z tego tytułu wygasła na skutek zapłaty, - zobowiązania podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za m-ce luty, czerwiec, sierpień i listopad 1998r. są przedawnione, - nie zostały zakończone postępowania podatkowe w sprawach przyznania ulg w zapłacie zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za m-ce czerwiec, sierpień i listopad 1998r., - zobowiązania podatkowe z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych /PIT-5/ za m-c maj 2003r. w kwocie 9.576,00 zł, za m-c czerwiec 2003r. w kwocie 6.134,00 zł, za m-c lipiec 2003r. w kwocie 5.571,90 zł wraz z odsetkami za zwłokę wygasły z dniem 31.12.2003r., - postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] umorzono postępowania egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących zaległości podatkowe z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych /PIT-5/ za m-ce maj, czerwiec, lipiec 2003r. Ponadto dodał, iż przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem prawa procesowego art. 122, art. 180, art. 187 § l Ordynacji podatkowej w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy bowiem ustalenia organu pierwszej instancji pozostają w sprzeczności z zaoferowanymi dowodami z dokumentów księgowych, podatkowych i innych dokumentów urzędowych i prywatnych, które zostały przesłane organowi restrukturyzacyjnemu. Zatem narusza ona również wymogi stawiane przez art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez nie dokonanie oceny dowodów przedstawionych w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego oraz błędne ustalenia dotyczące stanu zaległości podatkowych. Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując sprawę podał, iż ideą uchwalonej dnia 30 sierpnia 2002r. ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz. U. Nr 155, poz. 1287 z późn. zm./ jest radykalne oddłużenie przedsiębiorstw w zakresie należności publicznoprawnych, w celu poprawy sytuacji finansowej przedsiębiorców, a zwłaszcza przywrócenia płynności finansowej, zdolności kredytowej, długookresowej zdolności konkurowania na rynku, a w rezultacie stworzenia warunków do wzrostu zatrudnienia. W ramach ustawy o restrukturyzacji następuje proces oddłużenia przedsiębiorców w zakresie najistotniejszych obciążeń publicznoprawnych. Z akt sprawy wynika, iż wszczęcie postępowania restrukturyzacyjnego nastąpiło na wniosek Podatnika złożony w piśmie z dnia 15.11.2002r. skierowanym do Naczelnika Urzędu Skarbowego o restrukturyzację zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za m-c maj 2002r. w kwocie 11.447,40 zł. Z analizy wniosku oraz przedłożonych dokumentów wynika, że zamierzone działania przedsiębiorcy dają szansę odzyskania przez niego zdolności konkurowania na rynku a zatem w odpowiedzi na powyższy wniosek Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...] decyzję w której ustalił warunki restrukturyzacji obejmujące kwotę 10.964,00 zł stanowiącą zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za m-c maj 2002r. wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 927,90 zł. Stosownie do postanowień art. 21 ust. 1 i ust. 1a ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców po upływie 15 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, a w przypadku decyzji o warunkach restrukturyzacji doręczonych przed dniem 31 grudnia 2002r. - decyzja o zakończeniu restrukturyzacji powinna zostać wydana nie później niż do dnia 30 kwietnia 2004r-, z zastrzeżeniem ust. 1a i 3, organ restrukturyzacyjny wydaje decyzję o zakończeniu restrukturyzacji, w której: - stwierdza umorzenie należności podlegających restrukturyzacji, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, zostały spełnione albo - umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, nie zostały spełnione. Decyzję, o której mowa w ust. 1, organ restrukturyzacyjny wydaje po przedłożeniu przez przedsiębiorcę informacji i spełnieniu warunków restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 lub 10 a, jednak nie wcześniej niż po upływie roku od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji. Warunki, które musi spełnić przedsiębiorca, aby należności objęte restrukturyzacją podlegały umorzeniu zostały określone w postanowieniach art. 10 omawianej ustawy. Stosownie do postanowień art. 10 ustawy należności, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. d i e, objęte restrukturyzacją, podlegają umorzeniu pod warunkiem, że przedsiębiorca: - przedstawi organowi restrukturyzacyjnemu, z zastrzeżeniem art. 13 ust. 3, program restrukturyzacji oraz informacje zawierającą dane o jego bieżącej sytuacji finansowej, w tym dane wymienione w art. 1 ust. 2, oraz - wpłaci opłatę restrukturyzacyjną, o której mowa w art. 19, oraz - w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, nie posiada zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6, z wyjątkiem należności wymienionych w art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, nieobjętych restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. Z akt sprawy wynika, iż Podatnik posiada zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6 ustawy tj. w podatku od towarów i usług w wysokości 81.119.70 zł, w podatku dochodowym od osób fizycznych /PIT-5/ za 2003r. w wysokości 21.281,90 zł oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych / PIT-5L/ za 2004r. w wysokości 9.372,60 zł. Wobec powyższego Naczelnik Urzędu Skarbowego w oparciu o postanowienia art. 21 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 3 powołanej ustawy wydał w dniu [...] decyzję, w której postanowił umorzyć postępowanie restrukturyzacyjne wszczęte wnioskiem z dnia 15.11.2002r. w sprawie restrukturyzacji należności publicznoprawnych od przedsiębiorców. Ustosunkowując się do argumentów Strony zawartych w treści wniesionego odwołania odnośnie spełnienia warunku określonego w postanowieniach art. 10 ust. 1 pkt 3 omawianej ustawy, Dyrektor Izby stwierdził, iż nie mogą one stanowić podstawy do zmiany zaskarżonej .decyzji, albowiem podatnik na dzień 26.04.2004r. z tytułu podatku od towarów i usług posiada zaległości podatkowe w łącznej kwocie 81.119,70 zł wraz z odsetkami za zwłokę w łącznej kwocie 19.073,40 zł, w tym: - za m-c czerwiec 1998r. w kwocie 5.057,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 9.143,30 zł, - za m-c sierpień 1998r. w kwocie 1.971,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 3.408,20 zł, - za m-c listopad 1998r. w kwocie 1.540,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 2.486,00 zł, - za m-c maj 2003r. w kwocie 5.205,30 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 589,10 zł, - za m-c czerwiec 2003r. w kwocie 11.852,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 1.209,90 zł, - za m-c lipiec 2003r. w kwocie 9.609,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 870,70 zł, - za m-c październik 2003r. w kwocie 9.450,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 534,80 zł, - za m-c grudzień 2003r. w kwocie 12.527,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 421,60 zł, - za m-c styczeń 2004r. w kwocie 11.821,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 266,70 zł, - za m-c luty 2004r. w kwocie 12.088,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 143,10 zł. Ponadto Strona na dzień 24.03.2004r. z tytułu podatku od towarów i usług za m-c maj 2003r. posiadała zaległość podatkową w wysokości 12.379,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 1.249,90 zł. Na dzień 26.04.2004r. z tytułu podatku od towarów i usług za m-c maj 2003r. posiada zaległość podatkową w wysokości 5.205,30 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 589,10 zł, co wykazano powyżej. Z powyższego wynika, iż wskazana przez Stronę w uzasadnieniu wniesionego odwołania wpłata dokonana w dniu 14.01.2004r. w kwocie 7.173,70 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 780,10 zł została zarachowana na poczet zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za m-c maj 2003r. Również za nieuzasadniony uznać należy argument Strony zawarty we wniesionym odwołaniu odnośnie przedawnienia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za m-ce czerwiec, sierpień i listopad 1998r. W odniesieniu do zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług jako obowiązku ciążącego na podatniku z mocy prawa termin przedawnienia wyznacza przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej. Stanowi on, że zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku, w którym upłynął termin płatności tego podatku. Mając na uwadze postanowienia art. 26 powyżej cyt. ustawy VAT oraz art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej wskutek rozpoznania wniesionego w piśmie z dnia 24.09.2003r. odwołania w wydanej decyzji z dnia [...] postanowił uchylić decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w zakresie podatku od towarów i usług za m-c luty 1998r. określającą zobowiązanie podatkowe w wysokości 13.685,00 zł, z której zaległość wynosiła 6,00zł i umorzył postępowanie w sprawie. Wskazać należy, iż stosownie do postanowień art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następnego po dniu, w którym zakończono postępowanie egzekucyjne. W stosunku do zaległości za m-c luty 1998r. w wysokości 6,00 zł nie zastosowano środka egzekucyjnego, a zatem zobowiązanie przedawniło się z dniem 31.12.2003r. Natomiast wskutek nieuregulowania przez Stronę zaległości podatkowych za m-ce czerwiec, sierpień i listopad 1998r. organ podatkowy pierwszej instancji podjął czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. W związku z egzekucją należności pieniężnych prowadzoną na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 09.10.2003r. dokonano zajęcia Stronie rachunku bankowego, o czym zawiadomieniem z dnia 25.11.2003r. Nr [...] poinformowano Bank i Zobowiązanego. Zatem mając na uwadze postanowienia art. 70 § 4 Ordynacji podatkowej zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za m-ce czerwiec, sierpień i listopad 1998r. nie uległy przedawnieniu. Również wyjaśnić należy, iż wskutek rozpoznania wniesionych przez Stronę odwołań wskazanych w uzasadnieniu omawianego odwołania od decyzji organu pierwszej instancji zostały zakończone postępowania odwoławcze. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego w piśmie z dnia 12.03.2004r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu [...] decyzję, w której utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] odmawiającą umorzenia odsetek za zwlokę w wysokości 14.685,70 zł od zaległości w podatku od towarów i usług za m-ce czerwiec, sierpień i listopad 1998r. w łącznej wysokości 8.574,00 zł. Decyzję doręczono Stronie w dniu 24.05.2004r., co wynika z potwierdzenia jej odbioru. Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego w piśmie z dnia 06.04.2004r. od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] odmawiającej zmiany decyzji dotyczącej uchylenia w części zobowiązania za m-c luty 1998r. i umorzenia postępowania oraz w pozostałej części utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji Dyrektor Izby Skarbowej w wydanej w dniu [...] decyzji utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzję doręczono Strome w dniu 09.06.2004r. Również po rozpatrzeniu odwołania wniesionego w piśmie z dnia 06.04.2004r. Dyrektor Izby Skarbowej wydał w dniu [...] decyzję, w której utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] odmawiającą zmiany decyzji dotyczącej uchylenia w części zobowiązania za m-c luty 1998r. i umorzenia postępowania oraz w pozostałej części utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzję doręczono Strome w dniu 09.06.2004r., co wynika z potwierdzenia jej odbioru. Odnośnie zaległości podatkowych z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych /PIT-5/ za m-ce maj, czerwiec i lipiec 2003r. wraz z odsetkami za zwłokę, które wygasły z dniem 31.12.2003r. organ wyjaśnił, iż Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w sprawie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za m-ce maj, czerwiec, lipiec 2003r. w łącznej należności głównej w kwocie 21.281,90 zł wraz z odsetkami i umorzył postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że po upływie roku podatkowego zaliczki tracą swój byt prawny. Zgodnie bowiem z treścią art. 45 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz. U. z 2000r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm./ podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznania o wysokości osiągniętego dochodu /poniesionej straty/ w roku podatkowym. Podatnicy, na których ciąży obowiązek złożenia zeznania, są obowiązani w terminie określonym w ust. 1 wpłacić różnicę pomiędzy podatkiem należnym od dochodu wynikającego z zeznania, a sumą należnych za dany rok zaliczek. Zatem - po zakończeniu roku podatkowego - postępowanie w sprawie zaliczek na podatek dochodowy staje się bezprzedmiotowe, ponieważ z upływem roku podatkowego powstaje zobowiązanie podatkowe za rok podatkowy. Również mając powyższe na uwadze Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał w dniu [...] postanowienie, w którym umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko zobowiązanemu na podstawie tytułów wykonawczych obejmujące zaległości podatkowe z tytułu zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych /PIT-5/ za m-ce maj, czerwiec, lipiec 2003r. Jednakże powyżej wskazane fakty pozostają bez wpływu na stan zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. w wysokości 21.281,90 zł, a wskazanych w postanowieniach zaskarżonej decyzji. Podatnik prowadzący działalność gospodarczą zobowiązany jest do terminowego uiszczania zaliczek miesięcznych na poczet podatku dochodowego. Powstanie zaległości podatkowej w okolicznościach tej sprawy było skutkiem nie wywiązania się podatnika z obowiązku uiszczenia zaliczek. Na podstawie złożonego przez Podatnika zeznania o wysokości osiągniętego dochodu /poniesionej straty/ za 2003r. PIT-36 organ pierwszej instancji dokonał przypisu w wysokości 24.720,80 zł oraz zarachował wpłatę w wysokości 3.438,90 zł. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż zaległości podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. /PIT-5/ w kwocie 21.281,90 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 2.252,60 zł zostały na dzień 26.04.2004r. ustalone w prawidłowej wysokości. Dodać należy, iż wykazane w postanowieniach zaskarżonej decyzji zaległości podatkowe ustalone na dzień 26.04.2004r. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych /PIT-5L/ za 2004r. w łącznej kwocie 9.372,60 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 179,10 zł nie stanowią kwestii spornej wobec nie kwestionowania ich wysokości we wniesionym odwołaniu. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej wobec nie spełnienia przez Stronę warunku, o którym mowa w postanowieniach art. 10 ust. 1 pkt 3 cytowanej powyżej ustawy podzielił stanowisko zaprezentowane przez organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie dopatrując się wydanie jej z naruszeniem art. 21 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 3 cytowanej powyżej ustawy. Ponadto Dyrektor Izby zaznaczył, iż jeżeli przedsiębiorca jest z mocy prawa obowiązany do zapłaty jakiejkolwiek należności objętej restrukturyzacją, może przystąpić do oddłużenia, o ile oczywiście ma zaległości we wpłatach takich należności. Podatnik w piśmie z dnia 15.11.2002r. wystąpił z wnioskiem o restrukturyzację zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za m-c maj 2002r. w kwocie 11.447,40 zł. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ pierwszej instancji w wydanej decyzji o warunkach restrukturyzacji stwierdził, iż restrukturyzacją obejmuje się kwotę 10.964,00 zł stanowiącą zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za m-c maj 2002r. wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 927,90 zł. Na dzień wydania przedmiotowej decyzji o zakończeniu restrukturyzacji zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług uległy zwiększeniu i wynoszą 81.119,70 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 19.073,70 zł. Ponadto konto Podatnika jest obciążone zaległościami podatkowymi z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. i 2004r. Zatem nie można stwierdzić, iż Podatnik nie utracił płynności finansowej wobec nie realizowania przez niego należności podatkowych. Kończąc rozważania organ podatkowy dodał, iż w jego ocenie Naczelni Urzędu Skarbowego dokonał wszechstronnej oceny zebranego materiału dowodowego, zaś jego decyzja nie narusza norm prawa procesowego art. 122, art. 180, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 tej ustawy. W skardze wniesionej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] R.J. wniósł o jej uchylenie, zarzucając jej jednocześnie naruszenie: - art. 21 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, ust. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 z późn. zmian.), - art. 122, art. 180, art, 187 § 1, art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 9 ustawy z dnia 30.08.2002r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych dla przedsiębiorców. Zarzuty skargi w zasadzie są tożsame z zarzutami podniesionymi prze stronę na etapie postępowania odwoławczego. Skarżący dodał, iż Dyrektor Izby Skarbowej błędnie przyjął, że firma "A" utraciła zdolność konkurowania na rynku i trwale utraciła płynność finansową. Podjęte działania polegające na rozszerzeniu zakresu usług, podniesienie ich jakości, ograniczenie kosztów i windykacja należności od dłużników poprawiły bowiem sytuację firmy. Podkreślił, .że przepis art. 10 ust. 2 ustawy restrukturyzacyjnej nakłada obowiązek złożenia informacji o sytuacji finansowej firmy na 30 dni przed wydaniem decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, lecz organ nie może uzależnić wydania pozytywnej decyzji dla przedsiębiorcy od jego bieżącej sytuacji finansowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wbrew zarzutom skargi w przeprowadzonym przez organy postępowaniu nie występują uchybienia, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego. Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców /Dz. U. Nr 155, poz. 1287 z późn. zm/ organ restrukturyzacyjny po upływie 15 miesięcy od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, a w przypadku decyzji o warunkach restrukturyzacji doręczonych przed dniem 31 grudnia 2002 r. nie później niż do dnia 30 kwietnia 2004 r., z zastrzeżeniem ust. 1a i 3, wydaje decyzję o zakończeniu restrukturyzacji, w której umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, nie zostały spełnione. Nie spełnienie przez podatnika choćby jednego z nich obliguje organ do umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Bezspornym pomiędzy stronami niniejszego postępowania jest ziszczenie się warunków określonych w art. 10 ust. 1 pkt. 1 i 2 ustawy o restrukturyzacji, natomiast istota sporu sprowadza się do oceny czy podatnik spełnił warunek określony w art. 10 ust.1 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji tj. czy w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji posiadała zaległości nie objęte postanowieniem restrukturyzacyjnym. W ocenie Sądu analiza akt sprawy potwierdza, iż na dzień wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego decyzji o zakończeniu restrukturyzacji skarżący nie spełnił warunku określonego w art. 10 ust.1 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji. Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, gdyż nawet literalne jego brzmienie wskazuje, iż należności m.in. podatkowe, objęte restrukturyzacją, podlegają umorzeniu pod warunkiem, że przedsiębiorca w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji nie posiada zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6 (w tym należności z tytułu podatków, ceł, wpłat z zysku), z wyjątkiem należności wymienionych w art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, które nie zostały objęte restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. W niniejszej sprawie wskazany w omawianym przepisie wyjątek nie ma zastosowania. Nie zachodzą także okoliczności z ust. 3, w myśl którego warunek wymieniony w ust. 1 pkt 3 uznaje się za spełniony również w przypadku, gdy wymienione w tym przepisie zobowiązanie lub zaległość wraz z odsetkami za zwłokę, nieobjęte postępowaniem restrukturyzacyjnym, zostaną przed wydaniem decyzji o zakończeniu restrukturyzacji rozłożone na raty lub zostaną odroczone terminy ich zapłaty, na zasadach określonych w art. 11 lub w odrębnych przepisach. Ponadto bezspornym był również przedmiot oraz wysokość zaległości podatkowej objętej restrukturyzacją tj. zaległość w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2002r. w wysokości 10.964 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 927,90 zł. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż ustalenia organów podatkowych w kwestii posiadania przez wnioskodawcę zaległości nie objętych przedmiotową restrukturyzacją, w dacie określonej w przepisie art. 10 ust.1 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji są prawidłowe. W świetle bowiem tego przepisu istnienie chociażby jednej zaległości powoduje niespełnienie omawianego warunku, co w konsekwencji zmusza organ podatkowy do umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Zdaniem Sądu zgromadzony przez organy podatkowe materiał dowodowy pozwolił Dyrektorowi Izby Skarbowej jednoznacznie uznać, iż pomimo dokonanej przez R. J. wpłaty kwoty 7.173,70 zł tytułem zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2003r., całość zadłużenia z tego tytułu nie wygasła, albowiem wysokość zaległości podatkowej na dzień 24.03.2004r. została wyliczona przez organ na kwotę 12.379 zł (łącznie z odsetkami). Powyższa wpłata nie spowodowała zatem wygaśnięcia całości zobowiązania podatkowego za ten okres. Zaznaczyć należy, iż podatnik poza samym stwierdzeniem zawartym w odwołaniu jak i skardze, iż przedmiotowa zaległość podatkowa wygasła, nie starał się nawet zaprzeczyć tak dokonanym ustaleniom organu. Nie wykazał żadnym dokumentem, jak i nie wskazał na inne dowody z których wynikałoby, że zaległość ta kształtowała się w wysokości dokonanej przez niego wpłaty, bądź też, iż dokonane zostały przez niego inne wpłaty, które skutkowałyby wygaśnięciem całości tego zobowiązania podatkowego. Stąd też organ podatkowy słusznie podniósł, iż zaległość choć mniejsza, to jednak nadal istniała w dacie wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji. Podkreślić w tym miejscu koniecznym jest, iż przy tak dokonanych ustaleniach organu podatkowego ciężar udowodnienia wygaśnięcia omawianej zaległości podatkowej niewątpliwie obciążał podatnika, który miał możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji. Podobnie Sąd nie doszukał się również błędów w ustaleniu przez organ podatkowy zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r., obliczonej na dzień 26.04.2004r., a której skarżący także nie kwestionował. W ocenie Sądu już tak dokonane ustalenia organu podatkowego w części dotyczącej powyższych zaległości podatkowych pozwalają uznać prawidłowość rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Skarbowej. Stąd też rozważania Sądu w stosunku co do pozostałych zaległości podatkowych wykazanych prze organ są zbędne, albowiem nie mają wpływu na słuszność decyzji. W świetle powyższego prezentowane przez skarżącego stanowisko w kwestii nieposiadania przez niego zaległości, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji, Sąd uznał za nietrafne. Podzielić natomiast należy zarzut skargi, iż organ nie może uzależnić wydania pozytywnej decyzji dla przedsiębiorcy od jego bieżącej sytuacji finansowej. Przepis art. 10 ust. 2 ustawy restrukturyzacyjnej choć nakłada obowiązek złożenia informacji o sytuacji finansowej firmy na 30 dni przed wydaniem decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, to jednak nie przedstawienie przez podmiot restrukturyzowany informacji zawierającej podstawowe dane o bieżącej sytuacji finansowej przedsiębiorcy, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o restrukturyzacji, czy też wykazanie aktualnej nienajlepszej sytuacji finansowej przedsiębiorcy, nie stanowi samoistnej przesłanki do wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji umarzającej postępowanie restrukturyzacyjne. Ponadto koniecznym jest zaznaczenie, iż Dyrektor Izby wszechstronnie wyjaśnił wszystkie istotne okoliczności sprawy, które poparte zostały wyczerpująco zgromadzonym materiałem dowodowym. Zaskarżona decyzja zawiera natomiast wszystkie elementy wymagane przepisami prawa. Na marginesie jedynie wyjaśnić należy skarżącemu, iż zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym i literaturze poglądem, przepisy przewidujące ulgi podatkowe (a za taką bez wątpienia uznać należy umorzenie należności podatkowych w trybie restrukturyzacji) będące wyjątkiem od zasady powszechnego opodatkowania podlegają ścisłemu stosowaniu, nie jest więc możliwe żadne odstępstwo od przyjętych reguł stosowania ulgi. Reasumując, z uwagi na nie spełnienie przez skarżącego wymaganego przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o restrukturyzacji warunku, zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.