I SA/Gd 47/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 listopada 2020 r. nr 100000/71/390181/1/2020/RDZ-ODW w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za miesiąc marzec 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. D. P. (dalej jako "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w jednym piśmie, skargę na decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 30 listopada 2020 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za miesiąc marzec 2020 r. (decyzja nr 100000/71/390181/1/2020/RDZ-ODW), za miesiąc kwiecień 2020 r. (decyzja nr 100000/71/390181/2/2020/RDZ-ODW) oraz za miesiąc maj 2020 r. (decyzja nr 100000/71/390181/3/2020/RDZ-ODW). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości jako bezzasadnej. Na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") rozdzielono skargi na powyższe decyzje. Skargę na decyzję dotyczącą odmowy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za miesiąc marzec 2020 r. wpisano do repertorium pod sygn. akt V SA/Wa 1647/21, za miesiąc kwiecień 2020 r. – pod sygn. akt V SA/Wa 1648/21, a za miesiąc maj 2020 r. – pod sygn. akt V SA/Wa 1649/21. Postanowieniem z dnia 15 lipca 2021 r., wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1647/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Przesyłka zawierająca ww. postanowienie została dwukrotnie awizowana, a następnie zwrócona do nadawcy z uwagi na jej niepodjęcie w terminie i uznana za skutecznie doręczoną z dniem 22 listopada 2021 r. Wraz z ww. postanowieniem do Skarżącego skierowano również pouczenie, w tym m.in. o treści art. 70 § 1 i 2 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2021 r. WSA w Warszawie stwierdził, że ww. postanowienie jest prawomocne od dnia 30 listopada 2021 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 stycznia 2022 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numeru PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona do nadawcy z adnotacją "zwrot lokal opuszczony do rozbiórki". W związku z uwzględnieniem przez Pocztę Polską reklamacji dotyczącej powyższej przesyłki ww. wezwanie zostało ponownie wysłane na adres Skarżącego. Przesyłka, nadana w dniu 24 marca 2022 r., została zwrócona do nadawcy w dniu 4 kwietnia 2022 r. z adnotacją "zwrot lokal opuszczony, brak możliwości doręczenia, brak oddawczej skrzynki pocztowej". Zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 2 czerwca 2022 r. ww. przesyłka została pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, na podstawie art. 70 § 2 p.p.s.a. Do dnia wydania niniejszego postanowienia Skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono ponadto zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Stanowi to wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi na podstawie przytoczonego wyżej art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi na wezwanie przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, jest obwarowane rygorem odrzucenia skargi, który dochodzi do skutku, jeżeli strona nie zastosowała się do doręczonego jej wezwania. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący został wezwany do podania numeru PESEL. Przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi została wysłana na adres Skarżącego dwukrotnie, w dniu 18 stycznia 2022 r. oraz w dniu 24 marca 2022 r. Przesyłki zostały zwrócone do nadawcy z adnotacjami o opuszczeniu lokalu, a także o jego przeznaczeniu do rozbiórki (przesyłka nadana dnia 18 stycznia 2022 r.) oraz braku możliwości doręczenia i braku skrzynki pocztowej (przesyłka nadana dnia 24 marca 2022 r.). Należy zauważyć, że zgodnie z art. 70 § 1 p.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie miejsca zamieszkania, adresu do doręczeń, w tym adresu elektronicznego, lub siedziby. Jak stanowi art. 70 § 2 p.p.s.a., w razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, przesyłając Skarżącemu odpis postanowienia o stwierdzeniu swojej niewłaściwości i przekazaniu sprawy według właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, pouczył stronę o treści art. 70 § 1 i § 2 p.p.s.a. Należy zauważyć, że przesyłka zawierająca powyższe postanowienie oraz pouczenie została podwójnie awizowana i uznana za skutecznie doręczoną z dniem 22 listopada 2021 r. Jak wskazuje się w orzecznictwie, za skuteczne należy uznać doręczenie w trybie art. 73 p.p.s.a. także pierwszego pisma w sprawie, zawierającego pouczenie z art. 70 § 1 i § 2 p.p.s.a. (por. m.in. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 410/07, postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 855/11; wszystkie przywołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA"). Tym samym należy uznać, że Skarżący został pouczony o obowiązku zawiadamiania sądu o każdej zmianie miejsca zamieszkania lub adresu do doręczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wysłał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi na jedyny znany mu adres Skarżącego, wskazany w skardze oraz widniejący w aktach administracyjnych sprawy, pod którym to adresem znajduje się, zgodnie z adnotacją na zwróconych przesyłkach, opuszczony lokal oraz budynek przeznaczony do rozbiórki. Skarżący nie podał innego adresu do doręczeń, mimo świadomości toczących się w jego sprawie postępowań sądowych, wszczętych z jego inicjatywy. W związku z powyższym pismo – wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 2 czerwca 2022 r. Zgodnie ze stanowiskiem przedstawianym w orzecznictwie i doktrynie, skutek doręczenia, o którym mowa w art. 70 § 2 p.p.s.a., następuje z datą zarządzenia przez przewodniczącego bądź sędziego sprawozdawcę o pozostawieniu pisma w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (por. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 410/07, CBOSA; B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 70). Skutek ten w niniejszej sprawie nastąpił więc w dniu 2 czerwca 2022 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upływał zatem z dniem 9 czerwca 2022 r. W powyższym terminie strona skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi, należało więc stwierdzić, że ziściła się przesłanka do jej odrzucenia. Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.