I SA/Gd 470/10

Dnia 27 grudnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwarcińska Sędziowie: Sedzia NSA Alicja Stępień (spr) Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" sp. z o.o. w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 27 stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odmówić rozstrzygnięcia wątpliwość co do treści wyroku z dnia 28 września 2010 r. sygn. akt. I SA/Gd 470/10 Wyrokiem z dnia 28 września 2010 r., w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 470/10, Wojewódzki Sad Administracyjny w Gdańsku uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 27 stycznia 2010 r., nr [...] uznając, że stanowisko tego organu zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji nie było prawidłowe. Pismem z dnia 3 grudnia 2010 r. "A" sp. z o. (dawnej Firma Handlowa "B" s.c. A. S., T. C. wniosła o wykładnie wyroku. W uzasadnieniu wnioskodawca wskazał, że z treści uzasadnienia nie wynika, czy zaskarżona interpretacja została uchylona z powodu naruszenia § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, czy też z powodu naruszenia art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Kwestia ta ma natomiast zdaniem wnioskodawcy istotne znaczenie z uwagi na to, że przepisy te różnią się od siebie pod względem przedmiotowym i terminem ich obowiązywania, a zatem różny jest zakres powagi rzeczy osądzonej i skutków jakie może wywołać wyrok. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 135, poz. 1270), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści; postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wykładni podlega zarówno sentencja jak i uzasadnienie orzeczenia. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcie, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Erecicński (w:) komentarz do kodeksu postępowania cywilnego str. 581 oraz B. Dauter (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie II str. 345). W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zauważyć, że przedmiotem toczącego się postępowania była kontrola prawidłowości stanowiska zaprezentowanego przez Ministra Finansów w zaskarżonej interpretacji indywidualnej. Kontrolą Sądu objęte zostało to, czy prawidłowe jest stanowisko skarżącego odnoszące się do tego, czy w odniesieniu do opisanych przez stronę prac wykonywanych poza bryłą budynku, tj. w granicach działki, jak i poza granicami działki, można zastosować preferencyjną stawkę 7% podatku VAT. W tej mierze Minister Finansów nie podzielał bowiem argumentacji skarżącej stwierdzając, że opodatkowaniu tą stawką podlegają jedynie roboty budowlane wykonane wewnątrz budynku, zaś prace przeprowadzone poza bryłą budynku, objęte są stawką podatku w wysokości 22%. Mając na względzie przedmiot toczącego się postępowania wskazać należy, że wątpliwości co do wykładni prawa, w szczególności co do obowiązującej dla danych prac stawki podatku VAT zostały wyjaśnione w sposób jasny i wyraźny w treści uzasadnienia. Sąd wskazał jakimi przesłankami kierował się uznając, że zaskarżona interpretacja nie odpowiada prawu. Podał także, które z przepisów legły u podstaw rozstrzygnięcia i z jakich przyczyn stanowisko organu administracyjnego uznał za nieprawidłowe, uchylając w konsekwencji zaskarżoną interpretację indywidualną. W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do dokonywania wykładni treści wyroku z dnia 28 września 2010 r. Jego treść jest jasna i w sposób wyraźny prezentuje stanowisko Sądu co do zasad opodatkowania wskazanych przez wnioskodawcę prac budowlano montażowych. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 158 p.p.s.a. a contrario, postanowił jak w sentencji.