I SA/Gd 475/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług i zobowiązania o jakim mowa w art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług za miesiące od września 2013 r. do czerwca 2014 r. i zabezpieczenia tych zobowiązań postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 grudnia 2016 r., w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług i zobowiązania o jakim mowa w art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług za miesiące od września 2013 r. do czerwca 2014 r. i zabezpieczenia tych zobowiązań. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2017 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie doręczona została stronie w dniu 27 marca 2017 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do uiszczenia należnego wpisu i pouczona o skutkach niezastosowania się do tego wezwania. Przesyłka zawierająca zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu, przesłana na prawidłowy adres, została doręczona dnia 27 marca 2017 r. Wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem 3 kwietnia 2017 r. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.